"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

31 Δεκεμβρίου 2014

Μερικά ερωτήματα και οι ευχές μου για τη νέα χρονιά

Ο σκαλαπούνταρος...Τιτσί-τιτσί λουκάνικο να φάτε τζιαι να φύετε!
  • Έχω πολλά να γράψω αυτές τις μέρες. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως θα κατάφερνα πριν το τέλος του χρόνου, να ολοκληρώσω κάποια σημειώματα για τρία ιδεολογικοπολιτικά ερωτήματα που με προβληματίζουν, ως τροφή για σκέψη και διάλογο με τους φίλους αναγνώστες της Αριστεράς.
Στα γρήγορα, και για την ιστορία, αυτά τα ερωτήματα είναι:
  1. Γιατί -αφού τα παραδείγματα των Κάστρο και Τσε στην Κούβα θεωρούνται πως βρίσκονται στον αντίποδα των προσπαθειών Αγιέντε και Τσάβες σε Χιλή και Βενεζουέλα αντίστοιχα- τόσο ο Κάστρο, όσο και ο Τσε όσο ζούσε, καλωσόρισαν με ενθουσιασμό και συμπεριφέρθηκαν με συμμαχική διάθεση απέναντι στις δημοκρατικές κυβερνήσεις των χωρών αυτών;
  2. Γιατί, ενώ γνωρίζουμε πως οι αστικοί θεσμοί αργά ή γρήγορα θα στραφούν έμμεσα ή άμεσα ενάντια στα λαϊκά-εργατικά συμφέροντα, θεωρούμε την υπεράσπιση της (αστικής) νομιμότητας το 74’ στην Κύπρο, ως μία από τις ηρωικότερες στιγμές του κινήματος;
  3. Και γιατί, ενώ κάποιοι θεωρούν πως τα κόμματα της ταξικής πάλης δεν θα πρέπει να αναλαμβάνουν τη διαχείριση κρατών που βρίσκονται στα καπιταλιστικά-ιμπεριαλιστικά πλαίσια και εφαρμόζουν αντιλαϊκές πολιτικές , την ίδια ώρα διεκδικούν και κερδίζουν σε αυτοδιοικητικές εκλογές μεγάλους ή μικρότερους δήμους (που βρίσκονται σε κράτη μέσα σε καπιταλιστικά-ιμπεριαλιστικά πλαίσια που εφαρμόζουν αντιλαϊκές πολιτικές);
Για την κατάσταση σε Κύπρο και Ελλάδα
  • Με τη νέα χρονιά θα ασχοληθώ πιο επισταμένα μ’ αυτά τα ερωτήματα, δίνοντας, και ελπίζω παίρνοντας, κάποιες πειστικές απαντήσεις…
  • Με την κατάσταση της κυπριακής δικαιοσύνης και γενικά των θεσμών, έχω ασχοληθεί σε αρθρογραφία μου που θα δημοσιευτεί αύριο Πέμπτη, 1η του χρόνου, στη Γνώμη. Θα αναρτήσω κάποια απ αυτά τα κομμάτια κι εδώ από βδομάδας.
  • Κάποιοι μας θεωρούν πλέον επικίνδυνους για την αστική νομιμότητα στην Κύπρο επειδή αμφισβητούμε τις αποφάσεις των δικαστηρίων. Και αυτό είναι που εννοούσαμε τον Φλεβάρη του 2013 όταν λέγαμε πως εκλογή Αναστασιάδη σημαίνει σταδιακός εκφασισμός της κοινωνίας και των θεσμών.
  • Μπήκαμε κατά τη γνώμη μου κι επίσημα πια σ’ αυτή την κατάσταση εκφασισμού που ξεκίνησε από το καλοκαίρι του 2011 και ποιος να ξέρει που θα μας βγάλει. Θα τα συζητήσουμε κι αυτά εν καιρώ, παραπέμποντάς σας προς το παρόν στα σημειώματα της Δέφτερης Ανάγνωσης και του Anef_Oriwn.
  • Θα σας αφήσω να κάνετε πρωτοχρονιά, με μια απάντηση σε ένα μήνυμα - ερώτημα που λαμβάνω από γνωστούς και φίλους στο facebook σχετικά με το ποιό κόμμα υποστηρίζω στην Ελλάδα, με αφορμή τις επερχόμενες εκλογές, μετά και την αδυναμία της ακροδεξιάς κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και πρώην ΛΑΟΣ να «μαζέψει» 180 βουλευτές για εκλογή Προέδρου.
  • Για όσους λοιπόν ενδιαφέρονται και για να είναι σαφής η τοποθέτησή μου, θα αναφέρω για μια ακόμα φορά πως το ΚΚΕ όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα μετά την εγκατάλειψη του προγράμματος για αντικαπιταλιστικό-αντιμονωπολιακό δημοκρατικό μέτωπο, με μια κατά τη γνώμη και την αντίληψή μου αριστερίστικη και σεκταριστική στροφή,  δεν με πείθει.
  • Και φυσικά, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ του «ανήκουμε αδιαμφισβήτητα στη δύση, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ» μπορεί να εκφράζει ή να ενθουσιάζει τον κάθε αριστερό.
  • Με πείθουν στην Ελλάδα, ταυτίζομαι δηλαδή σε μεγάλο βαθμό με τη διαλεκτική, την επιχειρηματολογία και τις τοποθετήσεις τους, συγκεκριμένες συσπειρώσεις και πρόσωπα.
  • Παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και προσοχή τον Εργατικό Αγώνα, το σύλλογο μαρξιστικής σκέψης Γ. Κορδάτος, την ISKRA του Λαφαζάνη που είναι ηγετικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας την αριστερότερη τάση στο κόμμα, τον οικονομολόγο και πολιτικό αναλυτή Κώστα Λαπαβίτσα και το δημοσιογράφο Νίκο Μπογιόπουλο. Με τον τελευταίο διαφωνώ σε σχέση με τις εκφρασμένες απόψεις του για το Κυπριακό. Δηλώνω επίσης λάτρης του Άρη Χατζηστεφάνου.
  • Νομίζω η παράθεση αυτών των αναφορών, περιγράφει και που στέκομαι ιδεολογικά και πολιτικά. Με το ζόρι να δηλώσουμε αυτό το ΚΚΕ ή αυτό το ΣΥΡΙΖΑ;
Ευχές για πόλεμο!
  • Οι ευχές μου αγαπητοί φίλοι και φίλες, είναι για πόλεμο. Πόλεμο ταξικό και ιδεολογικό.
  • Πόλεμο που να στρέφεται κατά του εκφασισμού της κοινωνίας και των θεσμών, κατά της λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων, της βιομηχανοποίησης του λιμανιού της Λάρνακας, της βρωμιάς και της σαπίλας του πολιτειακού, του ποδοσφαιρικού και του εκκλησιαστικού συστήματος.  Δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερη ευχή για τη νέα χρονιά.
  • Λευτεριά στον Κώστα Παπακώστα και Βενιζέλο Ζαννέτο που καταδικάστηκαν με πολιτικά κίνητρα και κριτήρια.
  • Αλληλεγγύη στο διαιτητή Μάριο Παναγή και την τουρκοκύπρια πολιτικό Ντοούς Ντεριά για την «τρέλα» τους να τα βάλουν με κατεστημένα και διαπλοκή δεκαετιών.
  • Αυτά και ραντεβού το 2015 πλέον, με τις αναλύσεις, τις σκέψεις, τις προτάσεις και τα ερωτήματα που μας απασχολούν. 

1 σχόλιο:

  1. "Το ΑΚΕΛ θα συνεχίσει να αγωνίζεται ενάντια στον εθνικισμό- σοβινισμό, τον ρατσισμό και τα μισάνθρωπα ιδεολογήματα της ακροδεξιάς.

    Το ΑΚΕΛ ως γνήσια διεθνιστικό κόμμα εκφράζει την αλληλεγγύη του προς όλους τους λαούς και τους εργαζόμενους του κόσμου που παλεύουν ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον νεοφιλελευθερισμό και τις επιπτώσεις της κρίσης, για δημοκρατικά και εργασιακά δικαιώματα, για κοινωνικές κατακτήσεις, για ειρήνη και σοσιαλισμό.

    Οι δυνάμεις της εργασίας είναι και παραμένουν οι φορείς της προόδου και η ελπίδα της ανθρωπότητας. Με οργανωμένους πολιτικούς, κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες η ανθρωπότητα βαδίζει τον ανηφορικό δρόμο για ένα φωτεινό μέλλον. Και κανείς δεν μπορεί να ανακόψει αυτή την πορεία, όσες αντιξοότητες και αν υπάρχουν.

    Καλή χρονιά σε όλους! Η Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ"

    Περισσότερα στη σελίδα: http://www.akel.org.cy/?p=4689

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...