"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

25 Ιουνίου 2014

Για τον απροσδόκητο χαμό του Παναγιώτη Σωφρονίου

  • Για όσους κύπριους bloggers δεν έτυχε να το μάθουν, έφυγε από τη ζωή ένας πρώην συνδαιτυμόνας μας, ο Παναγιώτης Σωφρονίου, σε ηλικία μόλις 24 χρόνων.
  • Ο Παναγιώτης είχε παλαιότερα το μπλογκ «yiotis thoughts», και αργότερα το «Καθημερινή κριτική». 
  • Ανέπτυξε από τα εφηβικά του χρόνια μια έντονη πολιτική και συνδικαλιστική δραστηριότητα στις Συναγερμικές οργανώσεις που την συνέχισε και στην Αθήνα, πρώτα ως ηγέτης της Πρωτοπορίας και μετά ως πρόεδρος της ΕΦΕΚ Αθήνας.
  • Ο Παναγιώτης ήταν φοιτητής της ιατρικής. Είχε έντονες νεοφιλελεύθερες θα έλεγα απόψεις, και του έχω εξασκήσει ευθεία κριτική σε ένα ζήτημα που προέκυψε στην ΕΦΕΚ Αθήνας και που αφορούσε ένα, κατά την γνώμη μου, τραμπουκισμό: την επαναφορά του πορτραίτου του Γρίβα στο οίκημα της οργάνωσης παρότι η γενική συνέλευση της ένωσης φοιτητών είχε αποφασίσει προηγουμένως το αντίθετο με δημοκρατικές διαδικασίες.
  • Σαν πρόεδρος της ΕΦΕΚ και εκπρόσωπος της Πρωτοπορίας, σε συνεργασία με τη ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ, όχι μόνο απέτρεψε αυτή την ενέργεια, αλλά την υπερασπίστηκε. Σχετικά διαβάστε εδώ σε μια ανάρτησή μου του  Νοέμβρη του 2012 όπου ο εκλιπών συμμετείχε στον σχολιασμό.
  • Ο Παναγιώτης, αρκετά πριν από την έντονη διαφωνία μας, ζήτησε να με δει προσωπικά γιατί με εκτιμούσε.  Στοιχείο που αποδεικνύει αυτή την εκτίμηση είναι το γεγονός πως συμπεριελάμβανε μονίμως το δικό μου ιστολόγιο στις λίστες του.
  • Επικοινωνούσαμε με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στα πλαίσια μιας άτυπης συμμαχίας την περίοδο 2010-2011 με στόχο να υπερασπιστούμε την Επανένωση.
  • Δεν του έκανα τη χάρη! Θεώρησα πως δεν υπήρχε λόγος για δια ζώσης επαφή και γνωριμία μιας και διαισθανόμουν πως σε κάποια φάση θα συγκρουόμασταν για τα καλά, όπως και έγινε.
  • Όπως αντιλαμβάνεστε, λυπάμαι πολύ που δεν τον είδα έστω και μια φορά, ήταν κάτι που το ήθελε. Δεν μετανιώνω που τον ξεμπρόστιασα στη συγκεκριμένη φάση που ανέφερα προηγουμένως, αλλά σίγουρα αισθάνομαι πολύ άσχημα που δεν εκπλήρωσα την επιθυμία του για μια ανθρώπινη επαφή, ένα καφέ ρε αδελφέ.
  • Ο Παναγιώτης σαν να ήθελε να τα κάνει όλα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ήταν παντού, μέσα σε όλα, πρώτος για τις ιδέες του και  για την επιστήμη του.
  • Όπως τα έκανε όλα τόσο γρήγορα, έτσι και έφυγε.  Μπήκε σε νοσοκομείο της Αθήνας στις 21 Ιουνίου και ξεψύχησε χτες. Διαγνώστηκε με μηνιγγίτιδα.
  • Η τελευταία του ανάρτηση ήταν για τη γιορτή του Αποστόλου Βαρνάβα, για την Αμμόχωστο και την Επιστροφή. Εδώ ένα ρεπορτάζ για τον απροσδόκητο χαμό του.
  • Καλό σου ταξίδι Παναγιώτη, και συγνώμη που δεν βρεθήκαμε. Θα τα πούμε στην άλλη διάσταση…


22 Ιουνίου 2014

Επίσημη ιδεολογία του κράτους ο Γριβισμός

  • Ο Αναστασιάδης πίσω από τον «γκουρού» της απενοχοποίησης της ακροδεξιάς και των ΝΑΤΟϊκών, Μακάριο Δρουσιώτη.
  • Επιχειρούν να περάσουν στην κοινωνία τις ευθύνες του Μακαρίου, της Αριστεράς και της ΕΣΣΔ για την τραγωδία του 74’.
  • Κάνουν πως δεν βλέπουν και δεν ακούν στην ΕΔΕΚ και το ΔΗΚΟ – Ένοχη σιωπή από Λυσσαρίδη - Ομήρου και Παπαδόπουλο - Κάρογιαν.

Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 13/6/2014
  • Κλείνοντας τον πρόλογο του νέου του βιβλίου, ο Μακάριος Δρουσιώτης δηλώνει «τυχερός» που του δίνεται η ευκαιρία να ανοίξει τη διαδικασία αμφισβήτησης της επικρατούσας ιστορικής άποψης για τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων και ειδικά του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην καταστροφή της Κύπρου.
  • «Είναι αναμενόμενο ότι θα ενοχλήσει όσους πιθανόν να αισθανθούν ότι υποσκάπτεται το πολιτικό και ιδεολογικό τους υπόβαθρο, το οποίο οικοδομήθηκε το 1974 και παρέμεινε ακλόνητο για τέσσερις δεκαετίες», ισχυρίζεται ο συγγραφέας, αναφερόμενος εμμέσως στα κόμματα και τους πολιτικούς της Μακαριακής παράταξης και της δημοκρατικής αντίστασης κατά του πραξικοπήματος της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’.
  • Και η αλήθεια είναι, πως χρειάστηκαν 40 χρόνια για να επιχειρηθεί η ανασκευή της ιστορίας έτσι ώστε να εξυπηρετεί τόσο την Γριβική-Ενωτική παράταξη, όσο και τους ΝΑΤΟϊκούς που βρίσκονταν πίσω από την ελληνική χούντα και τα όργανά της στο νησί.
  • Αν ο Γλαύκος Κληρίδης αρκέστηκε στην πολιτειακή δικαίωση των 62 δημόσιων υπαλλήλων που αποδεδειγμένα έδρασαν υπέρ του πραξικοπήματος, ο Νίκος Αναστασιάδης και το επιτελείο του προχωρούν ακόμα ένα στάδιο παραπέρα, επιχειρώντας να αποσείσουν από την πλάτη της ακροδεξιάς  και των στρατηγείων του ΝΑΤΟ τις βαριές και ασήκωτες ευθύνες τους, την προδοσία, την προσφυγιά και τη διχοτόμηση του νησιού.
  • Στην ουσία, ο Μακάριος Δρουσιώτης, ως βασικό στέλεχος, αν όχι ο οργανωτής του επιτελείου προπαγάνδας του Προεδρικού, επαναφέρει σχεδόν αυτούσια τα ιδεολογήματα και την επιχειρηματολογία του Εθνικού Μετώπου και ακολούθως της ίδιας της ΕΟΚΑ Β’, της οργάνωσης που τα μέλη της υπερασπιζόταν στα δικαστήρια ο φέρελπις τότε δικηγόρος, Νίκος Αναστασιάδης, γιος του «αστυνομικού διευθυντή Λεμεσού» επί της οκταήμερης πραξικοπηματικής κυβέρνησης.
  • Η επίρριψη ευθυνών στον Μακάριο, την Αριστερά και όλη την κοινωνία που τον στήριζε, η δαιμονοποίηση της ΕΣΣΔ και η αντίστοιχη ωραιοποίηση του ρόλου των δυτικών, αποτελούσαν και κατά την πραξικοπηματική περίοδο τα βασικά χαρακτηριστικά της ακροδεξιάς περιρρέουσας. Αυτής που θεωρούσε ως πρώτη απειλή για την χώρα τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» και χαρακτήριζε τον Μακάριο ως «τύραννο» και «προδότη».
Κατάπιαν τη γλώσσα τους οι λαλίστατοι Κεντρώοι
  • Τα μηνύματα που περιέχονται στο βιβλίο του Μ. Δρουσίωτη «ΚΥΠΡΟΣ 1974-1977: Η εισβολή και οι μεγάλες δυνάμεις. Η realpolitik των ΗΠΑ και το διπλό παιγνίδι της ΕΣΣΔ», φιλοδοξούν να αποτελέσουν την ιδεολογική και ιστορική βάση πάνω στην οποία θα πατήσει η Κυβέρνηση Αναστασιάδη για να επιβάλει αλλαγή των εθνικών ζητούμενων, της ανεξαρτησίας και της αποστρατικοποίησης της Κύπρου.
  • Θέλουν να αποδομήσουν την πολιτική του Μακαρίου και τα κόμματα τα οποία την υπηρέτησαν, για να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα πολιτική που δεν θα στοχεύει ούτε στην ανεξαρτησία, ούτε φυσικά και στην αποστρατικοποίηση του νησιού,  που θα εντάσσει την Κύπρο στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και θα μετατρέψει τη χώρα σε προτεκτοράτο.
  • Παρόλα αυτά, εκεί στην ΕΔΕΚ και το ΔΗΚΟ, τόσο το επίσημο, όσο και το ανεπίσημο, δεν νιώθουν να τους ακουμπά η νέα περιρρέουσα που κατασκευάζει η Κυβέρνηση χρησιμοποιώντας το ΡΙΚ και το Πανεπιστήμιο Κύπρου για να την επιβάλει στο δημόσιο διάλογο ενόψει εξελίξεων στο Κυπριακό. Ούτε και αισθάνονται την ανάγκη να υπερασπιστούν τους ιστορικούς αγώνες των κομμάτων τους απέναντι στους ισχυρισμούς του Μακάριου Δρουσιώτη που στοχεύουν προφανώς  τον ευρύτερο Μακαριακό χώρο και όχι μόνο το ΑΚΕΛ.
  • Η πορεία από την πρώτη στην δεύτερη ΕΟΚΑ, ξεκίνησε από τον κατατρεγμό του ΑΚΕΛ και τις εν ψυχρώ εκτελέσεις των Αριστερών, στην δαιμονοποίηση του Μακαρίου και τις δολοφονίες δημοκρατικών αντιστασιακών.
  • Ας το έχουν αυτό στα υπόψη εκεί στα κεντρώα κόμματα με τις Μακαριακές και αντιστασιακές παραδόσεις. Μετά την Αριστερά, έρχεται η σειρά τους, αφού έσκαψαν οι ίδιοι το λάκκο τους με τη σύμπλευσή τους όλο το προηγούμενο διάστημα με τη Δεξιά και την Ακροδεξιά, ενάντια στο ΑΚΕΛ.  

12 Ιουνίου 2014

«Κοπρίτες» όσοι επιμένουν στην ανεξαρτησία της Κύπρου

  • Η εφημερίδα «Πολίτης» σέρνει, όπως πάντα, το χορό: Ξεκίνησε η φιλοΝΑΤΟϊκή καμπάνια λάσπης και διαβολής ενάντια σε όλους… πλην του Αναστασιάδη και των ΗΠΑ!
  • Επιχείρηση ωραιοποίησης των ΗΠΑ και της Δύσης και δαιμονοποίησης της Ρωσίας– Παρουσιάζουν την υποταγή στο ΝΑΤΟ ως μονόδρομο για την «ευημερία» του λαού
  • Εναρκτήριο λάκτισμα: Ο «προεδρικός» Μακάριος Δρουσιώτης με νέο βιβλίο του ακυρώνει όλες τις προηγούμενες απόψεις του για το βαθύ αμερικανοκινούμενο κράτος της Δεξιάς, ενοχοποιώντας την ΕΣΣΔ, το Μακάριο και την Αριστερά για την εισβολή!
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 06/06/2014
  • Κάποιοι, δεν κρατούν πλέον ούτε τα προσχήματα προκειμένου να υποβάλουν, εκ νέου, τον λαό σε εκβιαστικά διλήμματα. Μετά το «πιστόλι στον κρόταφο» του Eurogroup, έρχεται ο «αμερικάνικος μονόδρομος», η υποταγή στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, όπως την απαίτησε με απόλυτο τρόπο ο Τζο Μπάιντεν στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Κύπρο.
  • Αναμενόμενα, εφόσον διακυβεύονται ζητήματα που άπτονται των αμερικανικών συμφερόντων, η Εφημερίδα «Πολίτης» και οι συνεργάτες της, ανοίγουν τη συζήτηση και θέτουν το πλαίσιο πάνω στο οποίο κινείται αργότερα και η ίδια η επικοινωνιακή ομάδα του Προεδρικού.  
  • Με άρθρο του στις 4 Ιουνίου ο Διονύσης Διονυσίου του «Πολίτη» μπαίνει επιθετικά στο ζουμί της νέας περιρρέουσας, χαρακτηρίζοντας ως «κοπρίτες» όσους για τον ένα ή τον άλλο λόγο εναντιώνονται στην προοπτική του ΝΑΤΟ, και αποδίδοντάς τους συμφέροντα διαπλοκής. Παρουσιάζει τις ΗΠΑ ως σταθερή δύναμη με δημοκρατικό πλεόνασμα, δαιμονοποιόντας παράλληλα τη Ρωσία, είτε αυτή ήταν τσαρική, κομμουνιστική, είτε τώρα αστικοδημοκρατική, προτείνοντας απόλυτη σύμπλευση με τα αμερικάνικα συμφέροντα.
  • Την ίδια μέρα, ξεκίνησε στην ουσία η  καμπάνια για το νέο βιβλίο του Μακάριου Δρουσιώτη, «ΚΥΠΡΟΣ 1974-1977: Η εισβολή και οι μεγάλες δυνάμεις. Η realpolitik των ΗΠΑ και το διπλό παιγνίδι της ΕΣΣΔ», ένα βιβλίο που θα μπορούσε να υποθέσει ο κάθε ένας, πήρε την τελική του μορφή στα γραφεία του Προεδρικού. Εκεί όπου ο συγγραφέας του υπηρετεί ως ειδικός σύμβουλος του Νίκου Αναστασιάδη, μετά και τη αφοσίωση που του επέδειξε ως αρθρογράφος του «Πολίτη».
  • Ξεκάθαρα, θεωρούμε πως έγινε πλέον και επίσημα το «εναρκτήριο λάκτισμα» για τη νέα επιχείρηση χειραγώγησης της κοινής γνώμης, αυτής που θα βάλει στον τοίχο την πολιτική της ανεξαρτησίας από στρατιωτικούς οργανισμούς που εφάρμοσε ο Μακάριος από το 1960 και που συνέχισαν όλοι οι επόμενοι, για να παρουσιάσει ως «ρεαλιστική» και «εφικτή» τη πολιτική της πρόσδεσης της Κύπρου κατευθείαν στις ΗΠΑ.  
  • Ο κύβος ερρίφθη. Μπαίνουμε σε νέα φάση δαιμονοποίησης της άλλης άποψης και θα πρέπει να αναμένεται έξαρση της λογοκρισίας, της φίμωσης και διαστρέβλωσης των θέσεων που εκφράζονται από την Αριστερά και τις δημοκρατικές δυνάμεις που επιμένουν στην ανεξαρτησία της χώρας πριν και μετά τη λύση του Κυπριακού.
Θέλουν να ξαναγράψουν την ιστορία
  • Το Προεδρικό, τα κανάλια και οι εφημερίδες του, θα επιχειρήσουν να περάσουν στον κόσμο το δόγμα της «αμερικάνικης τιμωρίας», των δεινών δηλαδή της Κύπρου που επήλθαν ως αποτέλεσμα της άρνησής του πολιτικού της συστήματος  να ενταχθεί οργανικά στο ΝΑΤΟ και να καταστεί στην ουσία αμερικάνικο προτεκτοράτο εν τη γενέσει της.
  • Ο Γριβισμός, κατά κάποιο τρόπο, τώρα δικαιώνεται. Με πρόγραμμα και στοχοπροσήλωση συντηρείται από την Συναγερμική παράταξη και το ακροδεξιό κατεστημένο η μνήμη του Στρατηγού και εξωραΐζεται συστηματικά για δεκαετίες η δράση του, και είναι σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο που ΔΗΣΥ και ΕΥΡΩΚΟ δεν προσυπόγραψαν το αποτέλεσμα της κοινοβουλευτικής έρευνας για τα αίτια του 74’. 
  • Το φιλοΝΑΤΟϊκό-αντικομμουνιστικό παρακράτος που μας οδήγησε στην εισβολή και την προσφυγιά, αυτό που περιέγραφε στα προηγούμενα βιβλία του ο Μακάριος Δρουσιώτης, εξαφανίζεται. Οι ευθύνες των Αμερικανών, της CIA και του ΝΑΤΟ συγκαλύπτονται.
  • Θέλουν να  ξαναγράψουν την ιστορία, επιρρίπτοντας καίριες ευθύνες για την κυπριακή τραγωδία στην πολιτική της ανεξαρτησίας και κατ’ επέκταση στον Μακάριο, την Αριστερά και την ΕΣΣΔ. Αυτό θα είναι εκτιμούμε το «ιδεολογικό υπόβαθρο» που θα στηρίξει το πέρασμα της Κύπρου στην σφαίρα της απόλυτης επιρροής των ΗΠΑ ως «της λύσης που καθυστερήσαμε 55 χρόνια να υιοθετήσουμε». 

1 Ιουνίου 2014

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και τα αποτελέσματα των εκλογών

  • Είναι πολλά που «παίζουν» τις τελευταίες μέρες, γεγονότα που προβλήθηκαν και άλλα που δεν έτυχαν της πρέπουσας σημασίας. Δεν μπορούμε φυσικά να ασχοληθούμε με όλα σε έκταση, και ευτυχώς που υπάρχουν και τα φιλικά μπλογκς που ρίχνουν ματιές σε όσα σημαντικά περνάν στο ντούκου από τη στημένη ειδησιογραφία.
  • Ένα παράδειγμα είναι η ανάρτηση του Anef_Oriwn για την κράτηση του Δώρου Πολυκάρπου της ΚΙΣΑ η οποία έγινε την Πέμπτη, και καλά για οφειλόμενο τροχαίο πρόστιμο της τάξης των 160 Ευρώ που χρονολογείται από το 2007. Όλοι νομίζω μπορούν να αντιληφθούν τους πραγματικούς λόγους του μπαγλαρώματος, και όσοι δεν μπορούν, ή άλλοι που ίσως να θεώρησαν πως η συγκεκριμένη κίνηση της αστυνομίας ήταν μια ακόμα «άτυχη στιγμή», είναι τουλάχιστον υποκριτές. Ο κ. Πολυκάρπου βρισκόταν την ώρα της σύλληψης έξω από το «σταθμό υποδοχής μη τακτοποιημένων αλλοδαπών» στη Μενόγια της Λάρνακας. Αφέθηκε ελεύθερος ο άνθρωπος αργότερα, αφού μάλλον κανόνισε τις οφειλές του…  
  • Την είδηση τη σημείωσα από την ώρα που έκανε το γύρο του διαδικτύου, κάνοντας στάση και φρίττοντας από τα σχόλια που έλαβαν χώρα στη σχετική ανάρτηση του SigmaLive, σκεφτόμενος να ασχοληθώ με το ζήτημα, όχι μόνο για την καθαυτό σύλληψη που βρομά καθεστωτική συμπεριφορά από χιλιόμετρα, αλλά και για τον χυδαίο εκφασισμό που μαστίζει την κοινωνία, όπως αυτός εμφανίζεται στην ιντερνετική δράση.
  • Παρόμοιας υφής ζήτημα, είναι θεωρώ και οι αντιδράσεις του κατεστημένου και των ομάδων κρούσης του για την πορεία περηφάνιας των ΛΟΑΤ ή ακόμα και ο αυθαίρετος τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε η κυβέρνηση, εκ μέρους του βαθέως ελληνοκυπριακού κράτους, τους τουρκοκύπριους ψηφοφόρους στις εκλογές της Κυριακής. Ανάλογο είναι πιστεύω και το στήσιμο της όλης υπόθεσης με το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα που τελικά κατέληξε εκεί που «έπρεπε» να καταλήξει ή και η ετσιθελική αλλαγή σχεδίων για το λιμάνι της Λάρνακας.
  • Αν και κάποιοι θα σκεφτούν πως ίσως να το παρατραβώ, τόσο ο νέος διορισμός στην Ελληνική Τράπεζα της πρώην βοηθού του Υπουργού Οικονομικών, όσο και η δημιουργία ειδικής επιτροπής για την Άμυνα στη  οποία θα βολευτεί ο Φώτης Φωτίου που ξεβολεύτηκε με τις ανατροπές στο κόμμα του, ανήκουν στην ίδια συνομοταξία φαινομένων με τα προηγούμενα. Το ίδιο ισχύει και για τον εξαναγκασμό σε παραίτηση του Αρχηγού της αστυνομίας τον περασμένο μήνα.
  • Χάσικος, Ιωνάς, Γεωργιάδης κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να καπελώσουν θεσμούς, διαδικασίες και εξελίξεις. Το βαθύ κράτος της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς δεν έχει λόγους πλέον να βρίσκεται στο παρασκήνιο. Βγήκε κανονικά μπροστά και αλωνίζει, βγάζοντας απ το δρόμο του κάθε ενοχλητική παρουσία.  
Οι εκλογές της περασμένης Κυριακής
  • Το ιστολόγιο δεν έκανε κανένα σχόλιο για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, ως όφειλε, λόγω έλλειψης χρόνου, και νομίζω πως ήρθε η ώρα να κάνω κι εγώ με τη σειρά μου μια αδρή αξιολόγηση της κατάστασης.
  • Η αποχή έφτασε σε πρωτόγνωρα επίπεδα για το νησί, γεγονός που αντανακλά κυρίως την απογοήτευση του κόσμου από το πολιτικό, διακυβερνητικό, κομματικό και ευρωπαϊκό σύστημα. Είναι φαινόμενο που καλλιεργείται συστηματικά από το κατεστημένο και που το εξυπηρετεί τα μάλα. Λαός που απέχει από εκλογές και που απαξιεί κόμματα, παρατάξεις και στην τελική την ίδια την ψήφο του, είναι λαός εύπλαστος και εύκολα χειραγωγήσιμος.
  • Η νεολαία και οι μάζες που στηρίζουν την Αριστερά, ήταν ξανά ο πρώτος στόχος της καμπάνιας για αποπολιτικοποίηση και παραίτηση. Παρόλη την επίθεση που εκφράστηκε κυρίως με την κατασκευασμένη όπως αποδείχτηκε υπόθεση της Focus, μαζί με το αναμάσημα των ευθυνών της προηγούμενης διακυβέρνησης για την οικονομική κρίση, το ΑΚΕΛ κατάφερε να κρατήσει τα ποσοστά του επί των ψηφισάντων.
  • Το 27% είναι το νέο ποσοστό του κόμματος, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά τη δαιμονοποίηση που έχει υποστεί το κίνημα από το 2009, ξεκινώντας με το Κυπριακό και περνώντας από το Μαρί στα μνημόνια. Μιλάμε δηλαδή για απώλεια έξι μονάδων σε σχέση με τα δεδομένα της προηγούμενης δεκαετίας, και τριών μονάδων σε σύγκριση με την κατάσταση τη δεκαετία του 90’.
  • Αν λάβουμε υπόψη το μέγεθος και την καθολικότητα της πολεμικής ενάντια στο ΑΚΕΛ, με όλα τα τηλεοπτικά κανάλια και τις αστικές εφημερίδες να βυσσοδομούν εναντίον του, δεν μπορούμε παρά να νιώθουμε σχετικά ικανοποιημένοι.
  • Από την άλλη, αν το κόμμα δεν βρει τρόπους να δείξει διαφορετικό στην πράξη, κοντά στον δοκιμαζόμενο λαό με λύσεις και προτάσεις, το ποσοστό αυτό πιστεύω πως θα σμικρύνεται διαρκώς.
  • Δεν είναι μόνο επικοινωνιακό δηλαδή το ζήτημα. Παρά το γεγονός της μη αντικειμενικής και τις περισσότερες φορές επιθετικής αντιμετώπισης από τα κανάλια και τον αστικό τύπο, η Αριστερά έχει καταφέρει να βάλει τις απόψεις της στα σπίτια των προοδευτικών ανθρώπων του τόπου. Το ζήτημα είναι κυρίως συνδικαλιστικό, κινηματικό, μηχανισμών αλληλεγγύης, προγραμμάτων και πολιτικών.
  • Στο 27% του ΑΚΕΛ, παίρνω το θάρρος να προσθέσω και το 0,8% της ΔΡΑΣυ-EYLEM. Το δικοινοτικό ψηφοδέλτιο συσπείρωσε κόσμο αγωνιστικό που θέλει να δει την Αριστερά να διαφοροποιείται και να σηκώνει κεφάλι.
  • Μεγάλους χαμένους θα χαρακτήριζα τους πολιτικούς χώρους που προσπάθησαν να κεφαλαιοποιήσουν την πτώση της Αριστεράς, την ΕΔΕΚ και το εθνικιστικό συνονθύλευμα Λιλλήκα, που πλατσαρίζουν αμφότεροι στα ρηχά νερά του «ενδιάμεσου». Το μόνο που κατέφεραν οι «κεντρώοι» με την τακτική τους από το 2009 (επιμένω σ’ αυτή τη χρονολογία), είναι βασικά να ανταλλάζουν ποσοστά μεταξύ τους.
  • Μικρομάγαζο έχει καταντήσει και το ΔΗΚΟ με τη νέα του ηγεσία. Μπορεί με το Νικόλα Παπαδόπουλο να συγκρατήθηκαν οι διαρροές προς τη «Συμμαχία Πολιτών», αλλά αυξήθηκαν οι μετακινήσεις προς την κυβερνητική παράταξη για ευνόητους λόγους...
Ο ΔΗΣΥ και οι αντοχές του
  • Παρά το γεγονός των αξιοπρεπών ποσοστών του «κυπριακού ποταμιού», του συνδυασμού της «Ελπίδας» με προεξάρχοντα τον οικονομολόγο, πρώην υποψήφιο με τον ΔΗΣΥ, Στέλιο Πλατύ, ο Συναγερμός φαίνεται να σταθεροποιείται σε ποσοστά άνω του 37%. Ανεβασμένο είναι και το ΕΛΑΜ, το παράρτημα της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο, σε σημείο που να βάζει θέμα εκπροσώπησής του στο, λέμε τώρα, εθνικό συμβούλιο. Αν το ζήσουμε κι αυτό... 
  • Φυσικά, δεν πρέπει να διαφεύγει σε κανένα πως το κυβερνητικό κόμμα είναι πλέον μόνο του συμπληρώνοντας ένα μόνο χρόνο στην εξουσία, ενώ για παράδειγμα το αντίστοιχο διάστημα για τη διακυβέρνηση Χριστόφια ήταν τα τρεισήμισι χρόνια. Αποτελεί δηλαδή μειοψηφία που κυβερνά με σχετική σταθερότητα, λόγω κυρίως της επιθετικής διάταξης ενάντια στο ΑΚΕΛ από τους υπόλοιπους αντιπολιτευόμενους.
  • Ίσως, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών που έφερε ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Συμμαχία να αθροίζουν ποσοστά που υπολείπονται και πάλι αυτών του ΑΚΕΛ, να τους βάλει μυαλό. Το σύστημα τους χρησιμοποίησε στον πόλεμο κατά της Αριστεράς, και τώρα τους πετά σαν στυμμένες λεμονόκουπες, βυθισμένους ξανά σε μια ατέρμονη ομφαλοσκόπηση για το τι πήγε λάθος.
  • Η συνεργασία τους με τον Συναγερμό και την Αρχιεπισκοπή ήταν το λάθος, και η επιμονή τους να καταστρέψουν το ΑΚΕΛ έτσι ώστε να επωφεληθούν σε ποσοστά και πολιτική ισχύ. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν, απλώνοντας με ειλικρίνεια το χέρι στο λαϊκό κίνημα για να βρεθούν τρόποι απαλλαγής από την καταστροφική διακυβέρνηση Αναστασιάδη, τόσο το καλύτερο για τον τόπο και τους ίδιους.
  • Ο Σταύρος Μαλάς θα είναι ξανά υποψήφιος, αυτή είναι η δική μου αίσθηση, και ας φροντίσουν όλοι να κάνουν τα κουμάντα τους, είτε στον πρώτο, είτε στον δεύτερο γύρο των εκλογών του 2018.
  • Μακριά θα μου πείτε, αλλά κάτι μου λέει πως αυτή η Κυβέρνηση δεν θα εξαντλήσει τη θητεία της, υπό το βάρος των επιλογών αλλά και της φασίζουσας νοοτροπίας της... 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...