"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

24 Ιουλίου 2014

Ο φάκελος της Δεξιάς: Η σημασία του ΝΑΤΟ για την αστική τάξη και το κατεστημένο

  • Ο «κομμουνιστικός κίνδυνος» συνεχίζει να απασχολεί τους Δυτικούς, 25 χρόνια μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης
  • Από πάνω-αριστερά: Το έβλημα των Βρετανικών ειδικών δυνάμεων,
    τα ελληνικά και κυπριακά ΛΟΚ, το έμβλημα της ακροδεξιάς Gladio στη Ιταλία,
    το ΕΛΑΜ και τέλος το νεοναζιστικό Πραβί Σέκτορ στην Ουκρανία.
    Βλέπετε καμιά ομοιότητα; 
  • Τους ενοχλεί κάθε πολιτική και κοινωνική αμφισβήτηση των επιλογών και των προγραμμάτων τους - Κάθε φωνή για εθνική ανεξαρτησία και αντίσταση στον ιμπεριαλισμό.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη Γνώμη, 18/7/2014
  • Το ΝΑΤΟ ποτέ δεν έκρυψε πως αιτία την δημιουργίας και της στρατιωτικής του ανάπτυξης στη δυτική και νοτιοανατολική Ευρώπη, ήταν η σοβιετική απειλή, ή αλλιώς, ο «κομμουνιστικός κίνδυνος».
  • Τόσο το ΝΑΤΟ που ιδρύθηκε το 1949, όσο και η Κοινότητα Χάλυβα που πήρε σάρκα και οστά το 1953 και ακολούθως μετεξελίχθηκε σε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), Ευρωπαϊκή Κοινότητα (ΕΚ) και τέλος σε Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), ήταν αιτήματα της αστικής-επιχειρηματικής τάξης των δυτικών χωρών για προστασία τους απέναντι στα σοσιαλιστικά κινήματα.
  • Η πάταξη της αστικής τάξης και του οικονομικού κατεστημένου, πρώτα στη Σοβιετική Ένωση και ακολούθως στα άλλα σοσιαλιστικά κράτη, η εξάρθρωση των παρακρατικών και παραστρατιωτικών δομών, καθώς και των φασιστικών κινημάτων στις χώρες αυτές, τρομοκράτησε τη Δεξιά και την Ακροδεξιά στη Δυτική Ευρώπη.
  • Ο κίνδυνος για το Ευρωπαϊκό κατεστημένο ήταν κυρίως εντός των τειχών, τα εργατικά-δημοκρατικά-αντιφασιστικά κινήματα που βγήκαν νικηφόρα μέσα από τη μάχη με το ναζισμό, πολλές φορές οπλισμένα και έμπειρα, και που είχαν να προσβλέπουν στην πολύπλευρη βοήθεια της Μόσχας. 
Ο ψυχρός πόλεμος
  • Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο «πατέρας της νίκης» όπως τον αποκάλεσαν οι βρετανοί δημοσιογράφοι της εποχής, έχασε τις εκλογές στην Μεγάλη Βρετανία τον Ιούλη του 1945, δύο μήνες μετά το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη και πραγματοποιώντας το πιο παράδοξο πολιτικό γεγονός του αιώνα, γιατί ακριβώς υποδείκνυε στους Βρετανούς πως ο πόλεμος συνεχίζεται, σε μια περίοδο που η χώρα προσπαθούσε να συνέλθει από την καταστροφή.
  • Στην ουσία, μετά το τέλος του Β’ παγκοσμίου Πολέμου, η αστική τάξη στη Δυτική Ευρώπη σε συμμαχία με τους Αμερικανούς, ξεκινούσε για ένα άλλο πόλεμο, αυτόν της αναχαίτισης του «κομμουνιστικού κινδύνου», με πρώτη σημαντική παρέμβαση επί του εδάφους «τα Δεκεμβριανά» στην Αθήνα του 1944. Μια μάχη 33 ημερών όπου ο Ουίνστον Τσόρτσιλ διέταξε σε σχετικό μήνυμά του προς το στρατηγό Σκόμπι: "να μη διστάσετε να ενεργήσετε ωσάν να ευρίσκεστε σε μια κατακτημένη πόλη όπου έχει ξεσπάσει μια τοπική εξέγερσις".
  • Οι ένοπλες συγκρούσεις στην Αθήνα αντιμετωπίστηκαν από τους Άγγλους με 100.000 στρατιώτες, οι οποίοι βρέθηκαν στο πλευρό των φιλογερμανικών ταγμάτων ασφαλείας, των μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες στελεχών δοσίλογων κυβερνήσεων και όλων των πολιτικών του «εθνικού τόξου», από σοσιαλδημοκράτες μέχρι βασιλόφρονες, ενάντια στην παράταξη που αντιστάθηκε στους Γερμανούς. Η εθνική αντίσταση δεν αναγνωρίστηκε στο ΚΚΕ και το ΕΑΜ παρά μόνο το 1980.
  • Η Ελλάδα, όπως φυσικά η Τουρκία, η Ιταλία αλλά και η Κύπρος σε ένα σημαντικό βαθμό, απέκτησαν μετά το τέλος του Β’ Π.Π. ένα ειδικό γεωπολιτικό και στρατηγικό βάρος, ως η «πρώτη γραμμή» απέναντι στο κομμουνιστικό μπλοκ. Αν στην κεντρική και βόρεια  Ευρώπη χρησιμοποιήθηκαν η Αυστρία, η Ελβετία και η Φιλανδία ως οι «ανεξάρτητες περιοχές» που θα αποτελούσαν το φυσικό σύνορο μεταξύ Ανατολής και Δύσης, στο νότο δεν υπήρχε αυτή η «πολυτέλεια» για το ΝΑΤΟ, δεδομένης και της γειτνίασης του χώρου με τη Μέση Ανατολή.
  • Μια ενδεχόμενη επικράτηση των απελευθερωτικών κινημάτων που στηρίζονταν από τη Σοβιετική Ένωση στη νοτιοανατολική Ευρώπη και ειδικότερα το σύμπλεγμα Ιταλία-Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος, θα ταρακουνούσε συθέμελα το καπιταλιστικό-αποικιοκρατικό οικοδόμημα σε μια ευρύτερη περιοχή, βάζοντας σε άμεσο κίνδυνο τα δυτικά οικονομικά συμφέροντα.       
  • Εχθρός, τώρα πια, δεν ήταν ο φασισμός. Οι ναζί και οι συνεργάτες τους έπαψαν να είναι ο στόχος για την Ευρωπαϊκή αστική τάξη αλλά οι πολύτιμοι και κυρίως έμπειροι σύμμαχοι κατά του «κομμουνιστικού κινδύνου».
Η επιχειρούμενη προέλαση του ΝΑΤΟ σε Ουκρανία και Κύπρο
  • Η ανοικτή ΝΑΤΟϊκή παρέμβαση στην Ουκρανία που συνοδεύεται με την απαγόρευση του τοπικού Κομμουνιστικού Κόμματος, είναι μια ακόμα ένδειξη πως η στρατηγική των Αμερικανών δεν έχει μόνο γεωπολιτικά ζητούμενα και στοχεύσεις. Τους ενοχλεί και κάθε πολιτική και κοινωνική αμφισβήτηση των επιλογών και των προγραμμάτων τους. Κάθε φωνή για εθνική ανεξαρτησία και αντίσταση στον ιμπεριαλισμό.
  • Σε αυτά τα πλαίσια κινείται και το επιτελείο του Προεδρικού και ο «ειδικός σύμβουλος» του Αναστασιάδη, Μακάριος Δρουσιώτης, με το νέο βιβλίο του. Αυτό εννοεί και ο Χάρης Γεωργιάδης όταν αναφέρεται σε «παλαιά δόγματα» που «εξακολουθούν να παρεμποδίζουν μέχρι τις μέρες μας τη ψύχραιμη πολιτική ανάλυση και τη νηφάλια λήψη αποφάσεων»: Την πολιτική ανάλυση της υποταγής στο ΝΑΤΟ και την εγκατάλειψη του στόχου της αποστρατικοποίησης και της ανεξαρτησίας της Κύπρου.

20 Ιουλίου 2014

1974-2014: 40 χρόνια αμετανόητοι - Το επίσημο Πόρισμα για το Φάκελο της Κύπρου

Δεν μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας...
  • Στην Ελλάδα, το έγκλημα κατά της Κύπρου έμεινε στην ουσία ανεξιχνίαστο και ατιμώρητο. Κατά μία έννοια, λαμβάνοντας υπόψη πως το καίριο γεγονός που προκάλεσε την πτώση της Χούντας, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, έμεινε στο απυρόβλητο, μπορεί να λεχθεί πως η Δημοκρατία δεν επανέκαμψε ολοκληρωτικά στη χώρα μετά την επταετία 1967-1974.
  • Δεν έχει επέλθει κάθαρση και ούτε έχει ξηλωθεί το βαθύ κράτος, ειδικά το στρατιωτικό, που ευθύνεται για τα δύο πραξικοπήματα σε Αθήνα και Λευκωσία αλλά και τη ντε φάκτο διχοτόμηση της Κύπρου. Το ίδιο μπορούμε να ισχυριστούμε πως ισχύει σε κάποιο βαθμό και για την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία, αναλογιζόμενοι τον χειρισμό της στρατιωτικής τραγωδίας στο Μαρί από τη Δεξιά και το κατεστημένο.
  • Γίνεται λοιπόν κατανοητή, τόσο η απροθυμία της Ελληνικής πολιτείας να υποβοηθήσει το έργο των «αδελφών Κυπρίων», όσο και η αντίδραση της κυπριακής Δεξιάς απέναντι στην επίσημη καταγραφή της ιστορίας.
  • Το πόρισμα του Φακέλου της Κύπρου ενοχοποιεί, βασισμένο σε αναντίλεκτα τεκμήρια, τόσο τον ελληνικό στρατό και την χούντα, όσο και την γριβική-ενωτική παράταξη στην Κύπρο για την αποσταθεροποίηση της χώρας, το εμφυλιακό κλίμα και το πραξικόπημα που έφερε τους Τούρκους.    
  • Παρουσιάζει με σαφήνεια όλες τις περιπτώσεις που η ελληνική χούντα, μέσω των στρατιωτικών της Εθνικής Φρουράς, της ΕΛΔΥΚ, της ΕΟΚΑ Β’ και των τριών Μητροπολιτών, προσπάθησε να δημιουργήσει συνθήκες επέμβασης και να ξεφορτωθεί τον Μακάριο, ανοίγοντας το δρόμο για τη διχοτόμηση.
  • Η διασύνδεση της χούντας των Αθηνών με την Αμερικάνικη διπλωματία και τη CIA, είναι επίσης παρούσα στο πόρισμα. Η Κύπρος, έπρεπε να μοιραστεί και μοιράστηκε, η Τουρκία έπρεπε να ελέγχει ζωτικό μέρος του νησιού και τα κατάφερε. Ο ελληνικός στρατός έπρεπε να συνδράμει στους ευρύτερους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, και το έκανε.
  • Το ίδιο «καθήκον» έπραξε και η γριβική-ενωτική παράταξη, απέναντι στις ιδέες, τις αντιλήψεις και τους συμμάχους της… 

3 Ιουλίου 2014

Έφυγε ο μεγάλος ιστορικός της κυπριακής εργατικής τάξης

  • Ήταν μοιραίο φαίνεται, δύο συνεχόμενες αναρτήσεις του έτσι κι αλλιώς οκνηρού ιστολογίου μου το τελευταίο διάστημα, να αφορούν θανάτους ανθρώπων που ήρθα σε επαφή σε τούτο το ψεύτικο ντουνιά…
  • Με τον Ρολάνδο Κατσιαούνη, τον επιστήμονα και ερευνητή που στην ουσία συμπύκνωνε τα τελευταία 20 χρόνια τις ελπίδες της Αριστεράς σε ότι αφορά  την ταξική ιστορική καταγραφή,  είχα μια πρώτη και τελευταία επαφή την άνοιξη του 13’.
  • Ο κ. Κατσιαούνης έψαξε το τηλέφωνό μου, το βρήκε και με πήρε για να του δώσω μια πληροφορία στην οποία έκανα λόγο στη Γνώμη. Συγκεκριμένα, δεν είχε ακούσει ή δει ποτέ να αναφέρονται στη δημοσίευση του νυν εκπροσώπου του Δημοκρατικού Συναγερμού, Πρόδρομου Προδρόμου, «Κύπριοι κομμουνιστές. ΚΚΚ-ΑΚΕΛ (1920-1960). Οι περιπέτειες μιας εθνικής αίρεσης».
  • Η μελέτη είναι σχετικά πρόσφατη, του 2011, και από τον τίτλο της και μόνο προετοιμάζει τον αναγνώστη για την τοποθέτηση του συγγραφέα. Την πληροφορία για το συγκεκριμένο πόνημα του ανδρός, την αλίευσα από το βιογραφικό του.
  • Το σχόλιο που έκανα στη Γνώμη έγινε με αφορμή την προώθηση του κ. Προδρόμου στη θέση του εκπροσώπου του ΔΗΣΥ, πέρσι. Ισχυριζόμουν πως ο διορισμός στο συγκεκριμένο πόστο ενός πολιτικού που χαρακτηρίζει ως «αίρεση» τους βασικούς πολιτικούς (και ταξικούς) αντιπάλους της παράταξής του, φανερώνει και το προφίλ που θέλει να δώσει στο κόμμα η ηγεσία του...
  • Ο καθηγητής, λοιπόν, μη αφήνοντας -ως συνήθως- τίποτα στην τύχη, τίποτα αδιάβαστο και ατεκμηρίωτο σε σχέση με την ιστορία του τόπου και του κινήματος, ήθελε να μάθει περισσότερα. Είχε άλλωστε στα σκαριά το μεγάλο του ιστορικό βιβλίο για το κόμμα. Το μόνο που κατάφερα να του δώσω, αφού αυτό μόνο είχα, ήταν τον τίτλο και το έτος της δημοσίευσης, καθώς και την πηγή της πληροφορίας προς επιβεβαίωση.
  • Δεν θα μάθω ποτέ αν μπήκε στον κόπο ο αδικοχαμένος μας σύντροφος να μελετήσει τα γραφτά του κ. Προδρόμου ή αν τελικά τα βρήκε άξια για να τους αφιερώσει λίγο από τον πολύτιμο, και όπως αποδείχτηκε με τον πρόωρο χαμό του, περιορισμένο χρόνο.
  • Στα εξήντα του, καταβεβλημένος από την αρρώστα που η επιστήμη δεν κατάφερε να δαμάσει, αφήνει στην Κυπριακή Αριστερά και την ιστορική έρευνα ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Και αυτό, μάλλον, δεν είναι σχήμα λόγου.
Θρηνεί η Αριστερή μπλογκόσφαιρα
  • Με μεγάλη θλίψη πληροφορηθήκαμε τον πρόωρο θάνατο του μέλους του Επιστημονικού Συμβουλίου του Προμηθέα Ρολάνδου Κατσιαούνη. Ο Ρολάνδος Κατσιαούνης έδωσε με αξιοπρέπεια και δυναμισμό τη μάχη με την επάρατη νόσο.
  • Ο Ρολάνδος Κατσιαούνης υπήρξε καταξιωμένος ιστορικός με έργο που ξεπερνά τα στενά όρια της μικρής μας πατρίδας. Ο Ρολάνδος Κατσιαούνης μπορεί να θεωρηθεί ως ένας από τους κορυφαίους Κύπριους ιστορικούς ο οποίος μάλιστα έγραψε ιστορία από την ανάποδη όσο και αν ακούεται αυτό παράξενο. Το έργο του Ρ. Κατσιαούνη ήταν αντισυμβατικό διότι το επίκεντρο του δεν ήταν η κυρίαρχη ιστοριογραφική προσέγγιση των ιστορικών, πολιτικών και κοινωνικών φαινομένων, αλλά η πρόσληψη τους μέσα από τον φακό των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων.
  • Ο Ρολάνδος Κατσιαούνης άφησε πίσω του ένα μεγάλο και πρωτοποριακό επιστημονικό έργο. Κορυφαία ανάμεσα στα πολλά του συγγράμματα ήταν το Labour, History and Politics in Cyprus during the second half of the nineteenth century και η Διασκεπτική 1946-48. Δυστυχώς, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει ένα ακόμα κορυφαίο σύγγραμμα που αφορά στην ιστορία του ΚΚΚ-ΑΚΕΛ.
Για να τιμήσουμε τη μνήμη του Ρολάνδου Κατσιαούνη το Δ.Σ. του Προμηθέα ανακοινώνει τα πιο κάτω:
  1. Η εκδήλωση με θέμα τον «Αναθεωρητισμό στη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου» που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τετάρτη 9 Ιουλίου με αφορμή τα 40 χρόνια από το πραξικόπημα και την εισβολή, και στην οποία θα ήταν ένας εκ των ομιλητών, θα αφιερωθεί στη μνήμη του.
  2. Την πραγματοποίηση ενός επιστημονικού συνεδρίου προς τιμή του Ρολάνδου Κατσιαούνη.
  3. Την καθιέρωση «ετήσιας διάλεξης ιστορίας Ρολάνδου Κατσιαούνη».
  4. Την καθιέρωση «ετήσιου βραβείου ιστορικής, πολιτικής και κοινωνικής έρευνας Ρολάνδου Κατσιαούνη». Για το σκοπό αυτό θα συσταθεί ειδική επιστημονική επιτροπή που θα μελετήσει και θα ανακοινώσει τις λεπτομέρειες.
  5. Την ονομασία της μεγάλης ψηφιακής βάσης δεδομένων του Προμηθέα, η οποία θα δοθεί στη δημοσιότητα προς χρήση το ερχόμενο φθινόπωρο, σε «ψηφιακό αρχείο σύγχρονης πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας Ρολάνδου Κατσιαούνη».
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...