"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

18 Φεβρουαρίου 2015

Φλεβάρης 2015: Η ιδεολογική και ταξική σύγκρουση στην ΕΕ

Μας ενδιαφέρει όλους...
  • Η κατάσταση με τις αντιστάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και τη σύγκρουση με τη γερμανική-νεοφιλελεύθερη ηγεμονία στην Ευρώπη, στη δική μου αντίληψη, θα έπρεπε να ενδιαφέρει ολόκληρο το φάσμα των ταξικά σκεπτόμενων ανθρώπων ή έστω των ανθρώπων με γνήσιες δημοκρατικές ευαισθησίες.
  • Η νέα ελληνική κυβέρνηση ζητά τα μίνιμουμ. Ζητά μερική ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας και της αξιοπρέπειας του λαού, στήνει πόδι για ελάχιστα σε σχέση με τον τεράστιο όγκο αντιλαϊκών ρυθμίσεων και πολιτικών που έχουν επιβληθεί από τα μνημόνια και τις ευρωπαϊκές συνθήκες ευρύτερα.
  • Η αντίδραση των «εταίρων», αν και αναμενόμενη αφού προκύπτει από συγκεκριμένες οικονομικές πολιτικές και ιδεολογικές κατευθύνσεις, αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο και τη φύση της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως αυτή διαμορφώθηκε τα τελευταία 25 χρόνια.
  • Κάτω από αυτό το πρίσμα, η επιλογή των ελλήνων ψηφοφόρων και η στάση της κυβέρνησης Τσίπρα αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα συνειδητότητας της δημοκρατικής ευρωπαϊκής κοινωνίας, και ειδικά των νοτίων, ως προς τον χαρακτήρα και τα όρια της νομισματικής ένωσης αλλά και της ίδιας της ΕΕ.
  • Αυτή η ιδεολογική στην ουσία σύγκρουση (και σε διεθνές-κρατικό επίπεδο, ταξική σύγκρουση) μεταξύ της φτωχής και αριστερίζουσας Ελλάδας από τη μια, και της πλούσιας και βαθειά συντηρητικής βόρειας Ευρώπης από την άλλη, δεν μπορεί να μην απασχολεί όσους από εμάς επιμένουν να αντικρίζουν τις πραγματικότητες με μαρξιστικό φακό.
  • Είναι μια επιτυχία για τους χειμαζόμενους λαούς της Ευρώπης από τη λιτότητα, τις ιδιωτικοποιήσεις και την γενική αφαίμαξη, το γεγονός πως μια εθνική κυβέρνηση, διαμέσου της ψήφου του λαού, αμφισβητεί τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογική ηγεμονία και βάζει κάτω ζητήματα που μας αφορούν όλους.
  • Οι πιθανότητες να συμβιβαστεί και να υποχωρήσει η ελληνική κυβέρνηση μέχρι την ερχόμενη Παρασκευή όπου και λήγει το στυγνό και κυνικό τελεσίγραφο που της επιδόθηκε από την ευρωπαϊκή επιτροπή προχθές τη Δευτέρα, είναι λογικά περισσότερες από το ενδεχόμενο να τα παίξει όλα για όλα.
  • Παρόλα αυτά, οι εμπειρίες που αποκομίζουν τα ευρωπαϊκά κινήματα διεκδίκησης από όλη αυτή την ιστορία, μόνο ως συλλογικό κέρδος θα μπορούσαν να αποτιμηθούν. Πάνω σ’ αυτή την εμπειρία, είτε τιθασευτεί απόλυτα τελικά η Ελλάδα, είτε καταφέρει να σπάσει κάπως την ανυποχώρητη στάση των Γερμανών και των συμμάχων τους, υπάρχει η δυνατότητα να οικοδομηθούν νέοι αγώνες πανευρωπαϊκά.
Οι συμβιβασμοί και τα αναχώματα
  • Σίγουρα, οι επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ σε ότι αφορά τον κυβερνητικό του εταίρο, τους εθνικιστές των ΑνΕλ, την υπουργοποίηση του αρχηγού τους Πάνου Καμμένου στο Άμυνας και την ανακοίνωση του Προκόπη Παυλόπουλου ως του προσώπου που προτείνουν τελικά  για πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, είναι από μόνες τους ενδεικτικές για το πόσο βαθειά (ή ρηχά) θέλει και μπορεί να αλλάξει τα πράγματα η νέα κυβέρνηση.
  • Επιδιώκεται συναίνεση με τμήματα της πολιτικής ζωής της χώρας που αναπόφευκτα θα λειτουργήσουν ως τροχοπέδη και θα μποϋκοτάρουν, εκ της ιδιότητας και της ιδεολογίας τους, τις όποιες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Ας μην υπάρχουν λοιπόν αυταπάτες για τα όρια της προσπάθειας για εκδημοκρατισμό, από τη στιγμή που έχουν διαμορφωθεί αυτές οι συνθηκολογήσεις στο εσωτερικό.    
  • Το γεγονός πως τα εκλογικά ποσοστά του κόμματος σταμάτησαν λίγο πριν την αυτοδυναμία ή δεν εκτοξεύτηκαν σε τέτοιο σημείο που να ήταν δυνατή ακόμα και η αυτόνομη εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας από τις αριστερές δυνάμεις, οφείλεται κυρίως στη συστημική παρεμβολή του κόμματος των καναλαρχών, του Ποταμιού, στην πολιτική ζωή του τόπου. Δυνάμεις προς τον ΣυΡιΖα ανέκοψε πιστεύω και ένα άλλο συστημικό κατασκεύασμα λίγες μόνο εβδομάδες πριν τις εκλογές της 25ης του Γενάρη, το νέο κόμμα του Γιώργου Παπανδρέου.
  • Χωρίς αυτές τις δύο επιτηδευμένες πολιτικές κατασκευές, τα αναχώματα που έχουν δημιουργηθεί από το κατεστημένο προκειμένου να ανακοπεί η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ για μια πλήρη κυριαρχία στο ελληνικό κοινοβούλιο, οι περιορισμοί και οι συμβιβασμοί που έχουν υιοθετηθεί δεν θα είχαν μάλλον καμιά χρησιμότητα.
  • Ίσως, ο γόρδιος αυτός δεσμός να λύνεται με νέες εθνικές εκλογές. Κι εκεί θα πρέπει να καταφύγει το κυβερνών κόμμα, όταν οι συνομιλητές του στο εσωτερικό και το εξωτερικό αποδειχθεί και στην πράξη πως δεν του αφήνουν περιθώρια ουσιαστικών κινήσεων.
Εμείς οι φτωχοδιάβολοι…
  • Στην εξίσωση δεν έχω συμπεριλάβει σκόπιμα το ΚΚΕ από τη στιγμή που το ίδιο έχει θέσει εαυτόν εκτός, υλοποιώντας μια εις βάθος χρόνου στρατηγική που απαξιώνει σχεδόν ολοκληρωτικά τους αστικούς θεσμούς και δη την κοινοβουλευτική διακυβέρνηση. Μια γραμμή, που εκ των πραγμάτων και στα δοσμένα πλαίσια, του αφαιρεί κάθε δυνατότητα παρέμβασης και διαμόρφωσης εθνικής και ευρωπαϊκής πολιτικής εδώ και τώρα.
  • Αυτά όμως είναι ζητήματα  που πραγματεύομαι σε μια σειρά αναρτήσεων που βρίσκεται σε εξέλιξη και που θα ολοκληρώσω σύντομα. («Τα ενωτικά αντιφασιστικά μέτωπα και το σημερινό ΚΚΕ», Μέρος Α και Μέρος Β)
  • Μέχρι τότε, ας παρακολουθήσουμε με κρύα καρδιά (αν όχι αηδία) την εκλογή του Προκόπη Παυλόπουλου στην προεδρία … αλλά και με κρυφές ελπίδες για μια αποφασιστική ρήξη, τις διαδικασίες για συνομολόγηση μιας συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των «εταίρων» της.
  • Εμείς οι φτωχοδιάβολοι, δεν έχουμε άλλωστε να χάσουμε τίποτα από τη σύγκρουση με την ευρωπαϊκή ηγεμονία και την πιθανολογούμενη κατάρρευση της ευρωζώνης. Αμήν και πότε!
  • Από αντιφασίστες με την πλάτη στον τοίχο, θα την πατήσουν έτσι κι αλλιώς σε κάποια στροφή οι πολιτικοί υπηρέτες των τραπεζιτών και των ολιγοπωλίων…  

5 σχόλια:

  1. Και πάλι έχω αναγκαστεί να διαγράψω σχόλια του επισκέπτη που υπογράφει ως "πρόσφυγας".

    Ο συγκεκριμένος σχολιογράφος, αν και υπέρ του δέοντος επιθετικός (κάτι που δεν χαρακτηρίζει είτε τους κομμουνιστές που γνωρίζω εγώ, είτε όσους έχουν εμπιστοσύνη στη κοσμοθεωρία τους) φαίνεται να έχει κάποιες θεωρητικές βάσεις και να μπορεί να αντικρούσει τα γραφόμενα εδώ, χωρίς να χρησιμοποιεί χαρακτηρισμούς και ειδικά χωρίς να αναφέρεται σε προσωπικά μου δεδομένα (τη φύση της εργασίας μου πχ) για να υποστηρίξει τη θέση του. Αυτό είναι απαράδεκτο και αντιδεοντολογικό.

    Επίσης δεν έχω καταλάβει γιατί τον ενοχλεί τόσο πολύ η Γνώμη, που φυλλάδα την ανεβάζει και φυλλάδα την κατεβάζει. Σ' αυτό φυσικά συμφωνούν κι άλλοι, δεξιά κι ακροδεξιά ορμώμενοι.

    Δεν με ενοχλεί "πρόσφυγα" που με χαρακτηρίζεις "σοσιαλφασίστα" ή που θεωρείς πως η γραμμή που βάζω εδώ είναι γραμμή υποταγής στους αστούς και το κεφάλαιο. Αυτοί είναι διαλεκτικοί ισχυρισμοί και επιτρέπονται, φτάνει φυσικά να τεκμηριώνονται έστω τζιαι επιφανειακά. Θα σε κρίνουν και οι αναγνώστες στο κάτω-κάτω, όχι μόνο εγώ.

    Με τη σειρά μου, αν πραγματικά επιζητάς διάλογο και όχι τον αφορισμό των δικών μου θέσεων με τούντο επιθετικό ύφος και στυλ, θα προσπαθήσω να αποδείξω με όπλο τη θεωρία και την ιστορία πως δεν με αφορούν οι χαρακτηρισμοί σου.

    Αν και υπάρχει μια βελτίωση σε σχέση με προηγούμενες τοποθετήσεις σου, θα σε παρακαλούσα, αν θέλεις, να ξαναπροσπαθήσεις, πιο ήρεμα να βάλεις κάτω τις ιδέες και τις εντυπώσεις σου. Δεν έχεις να κάνεις με ένα άτομο, έχεις να κάνεις με το σκεπτικό που διαμόρφωσε αυτό το άτομο και το οποίο θα πρέπει να καταρρίψεις με το δικό σου σκεπτικό.

    Έτσι νομίζω πρέπει να σκέφεται όποιος θέλει να απαντά ή να σχολιάζει πολιτικά ζητήματα.

    Ο τραμπουκισμός δεν περνά σ αυτό το ιστολόγιο. Αν θα μιλούμε, θα μιλούμε ως ίσος προς ίσο. Σαν ένας νους απέναντι στον άλλο νου.

    Αν θέλεις να ακουστείς, αν θέλεις να αποκαλύψεις την ιδεολογική μου γύμνια ή την αμορφωσιά μου, θα πρέπει έστω και υποκριτικά να με σεβαστείς, τόσο ώστε να κάμεις τη δουλειά σου και να περάσεις να δικά σου μηνύματα.

    Αυτή είναι η προπαίδεια της διαλεκτικής και απ ότι βλέπω δεν την έχεις περάσει με επιτυχία, τόσο εσύ, όσο και πολλοί άλλοι παsh κομμουνιστές που κάνουν τη βόλτα τους από τα μέρη μου από καιρού εις καιρό.

    Οπότε να ξανακοπιάσεις, είσαι ευπρόσδεκτος να πεις ό,τι θέλεις, φτάνει να τηρείς κάποιους κανόνες συμπεριφοράς και δεοντολογίας, αυτούς που τηρώ κι εγώ και όλοι όσοι συμμετέχουν εδώ.

    Είμαι στη διάθεσή σου για ότι σκεφτεί ο νους σου. Αλλά θα μου μιλάς με ευγένεια τζιαι χωρίς κουβέντες παραπάνω. Όπως σου μιλώ τζι εγώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος19/2/15, 11:06 μ.μ.

    Αναπαράγεις προπαγάνδα τζιαι κείμενα που οργανωμένες φράξιες εντός αδερφού κόμματος που όμοιους σου (ταξικά ναυάγια δλδ) τζιαι αποκάλείς τους άλλους απαράδεκτους τζιαι αντιδεοντολογικούς.

    Εγκαλείς ένα άλλο κόμμα για το δημοκρατικά ψηφισμένο πρόγραμμα του τζιαι εν ο "Πρόσφυγας" ο αντιδημοκρατικός τζιαι ο ανήθικος.

    Αλλά ο οππορτουνισμός και η ανηθικότητα εν ένα και το αυτό.

    Αλουπός
    ΥΓ. Ξέρω ότι εν θα μου το σβήσεις επειδή θέλεις με να σου κάμω το "δημοκρατικό" φύλο συκής.
    ΥΓ2 Η Γνώμη είναι με διαφορά το "αριστερό" κυπριακό Ποντίκι. Πέρα που το ιδεολογικο-πολιτικό (που εν το πιο σημαντικό) κρίμας τα ριάλλια των εισφορών που πάσιν για να φκαίνει τούτη η αχαρακτήριστη φυλλάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, καλώς τα κάστανα. Γιατί να σου το σβήσω; Επειδή συνεχίζεις να φαντασιώνεσαι πράματα, όπως ας πούμε (εν νέο τούτο) πως δίνουνται εισφορές στη Γνώμη; Εν το κυπριακό ποντίκι που την ανάποδην η Γνώμη; "Αχαρακτήριστη φυλλάδα"; Μωρέ μπράβο. Τζιαι που το στηρίζεις τούτο; Έσιεις παραδείγματα, αντιστοιχίες, αντιπαραβολές; Πε μας να δούμε.

      Ούτε αντιδημοκρατικήν την είπα την διαδικτυακή περσόνα του "πρόσφυγα", ούτε ανήθικη. Της ζητώ να μου μιλήσει όπως της μιλώ τζιαι να μεν βάλλει τα θέματα επί προσωπικού, κάτι που κάμνεις εσύ με το πραγματικό σου τον λογαριασμό στα μπλογκ τζιαι τα φέισμπουκ κατά κόρον... Τωρά αποφάσισες να χώννεσαι όπως την αλούπα να μεν γινείς τέλλια ρεζίλι. εν καλά που κάμνεις αν με ρωτάς. Είσαι καμένη που είσαι καμένη.

      Συμφωνώ πως ο οπορτουνισμός και η ανηθικότητα είναι ένα και το αυτό λοιπόν...

      Κάμνω την ανάλυσή μου, το σχόλιο μου, καταγράφω τις εντυπώσεις μου. Τίποτε παραπάνω, τίποτε λιγότερο. Εν μπορώ δηλαδή να πω τη γνώμη μου για τα όρια της πολιτικής δράσης του ενός τζιαι του άλλου; Εν μας αφορούν οι εφαρμογές πολιτικής στην μια ή την άλλη χώρα; Μα εννά μας πελλάνεις; Τι θα πει "δημοκρατικά ψηφισμένο πρόγραμμα"; Εν δικαιούμαι να κάμω το σχόλιό μου σε ένα πρόγραμμα, αν έσιει προοπτική; Μάλλον όι α!

      Δεν αναπαράγω τίποτε, έχω τις ίδιες απόψεις που το 2010 που εξεκίνησα να γράφω, ποττέ μου δεν τες έκρυψα. Βασικά αναπαράγω τον εαυτό μου, αυτό μπορείς να μου το καταλογήσεις, αλλά τζιαι ποιός δεν το κάμνει.

      Η Γνώμη εν μια χαρά εφημερίδα, η πιο αληθινή τζιαι πηγαία εφημερίδα στην Κύπρο. Εγώ εμείωσα τη συνεισφορά μου στο ελάχιστο λόγω του ότι εμεγάλωσε η οικογένεια αλλά οι δικοί μου οι σύντροφοι, πολλά καλοί φίλοι, αθρώποι τζιαι ιδεολόγοι, ο Μιχάλης, ο Τάσος, ο Χριστάκης, ο Γιώρκος, ο Βλάχος, ο Κώστας τζιαι άλλα σπουδαία άτομα συνεχίζουν ακάθεκτοι τζιαι για τη ψυσιή τους!

      Το σχόλιο σου για την εφημερίδα μας εν εμετικό τζιαι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Δείχνει τζιαι την ιδιοσυγκρασία σου, δείχνει τζιαι τη μεγάλη σου μοναξιά.

      Να έρκεσαι σε έτσι σημείο, να χώννεσαι πίσω που περσόνες. Ούτε στον χειρότερό μου στροβολιώτη δεν θα το ευχόμουν!

      Διαγραφή
  3. Γράφει ο “Αλουπός” στο δεύτερο υστερόγραφον του: «Η Γνώμη είναι με διαφορά το “αριστερό” κυπριακό Ποντίκι. Πέρα που το ιδεολογικο-πολιτικό (που εν το πιο σημαντικό) κρίμας τα ριάλλια των εισφορών που πάσιν για να φκαίνει τούτη η αχαρακτήριστη φυλλάδα» --- Ακόμα ένα «ναυάγιο» που αφορίζει χωρίς να διαλογίζεται για να τεκμηριώνει τις τοποθετήσεις του, εκτός κι αν τις θεωρεί αξιώματα... Αν θες να γίνεις πιστευτός από κάποιους που ίσως προβληματίζονται για το επίπεδο της “Γνώμης”, άσε το γλειφιτζούρι περί «οππορτουνισμού και ανηθικότητα» και πάρε ένα – δύο κείμενα της εφημερίδας που αφορούν το «ιδεολογικο-πολιτικό» και κάμε τα σκόνη με την επιχειρηματολογία ΣΟΥ... ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ!!!
    Και παρεμπιπτόντως ποια εν «τα ριάλλια των εισφορών που πάσιν για να φκαίνει» η “Γνώμης”;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φαίνεται φίλε Anef πως κάποιοι/κάποιες ενοχλούνται τα μάλα από τα γραφόμενα εδώ και τη Γνώμη. Αντί όμως να μπουν στη διαδικασία να σχολιάσουν με επιχειρήματα και θέσεις, προβαίνουν σε τούντου είδους τη σπίλωση. Ο καθείς και τα έργα του!

      Προσωπικά ακούω με πολλή προσοχή τι λέει το ΚΚΕ, έχει δίκιο ως προς την ανάλυση των συνθηκών, την αντιιμπεριαλιστική-αντιπολεμική και αντιενωσιακή του τοποθέτηση. Ο λαός δεν θα δει χαϊρι σε τούντα πλαίσια σε καμιά χώρα. Έξω που τες ιμπεριαλιστικές ενώσεις τωρά!

      Προτιμώ όμως μιαν αστική κυβέρνηση των δημοκρατικών δυνάμεων που ππέφτει που πραξικόπημα οποιασδήποτε μορφής, επειδή ακριβώς εν εμπόδιο τζιαι κίνδυνος για τα κατεστημένα, επειδή τρενάρει την κοινωνία σε άλλες κατευθύνσεις, παρά την όποια ιδεολογική καθαρότητα που μπροστά στα βάσανα του κόσμου εν όπως την προσευχή, ούτε καν ασπιρίνη.

      Αυτό που σχολιάζω είναι την αδυναμία του ΚΚΕ να εκμεταλλευτεί το κοινωνικό ρεύμα προς τα αριστερά που δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και τις αντιθέσεις μέσα στην αστική και μικροαστική τάξη της χώρας αλλά και μέσα στην ίδια την ΕΕ.

      Τούτος εν ο οπορτουνισμός τζι ο σοσιαλφασισμός του ιστολογίου μου.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...