"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

27 Φεβρουαρίου 2015

Τα ενωτικά αντιφασιστικά μέτωπα και το σημερινό ΚΚΕ (Μέρος Γ, τελευταίο)

"...να ξέρεις θα γυρίσουμε πιστοί στην άνοιξή σου"
  • «Το ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι η διέξοδος για τον λαό βρίσκεται στη γραμμή κατάργησης των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, την αποδέσμευση από την ΕΕ, με εργατική - λαϊκή εξουσία, με τον λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει, για να αξιοποιηθούν σχεδιασμένα οι μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας μας, να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες».
  • Ποιός και ποιά αριστερή, όπως το ιστολόγιο τουλάχιστον αντιλαμβάνεται τον όρο Αριστερά,  θα διαφωνούσαν πως  οι 60 αυτές λέξεις που συμπεριλαμβάνονται στη διακήρυξη του ΚΚΕ για τη σημερινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα, αποτελούν την ιδεατή κατάληξη των λαϊκών αγώνων;
  • Αλλά και ποιός ή ποιά δεν θα συμφωνούσε πως για να φτάσει ο ελληνικός και κάθε λαός σ’ αυτό το σημείο, θα πρέπει να πολεμήσει, κυριολεκτικά, με εσωτερικούς και εξωτερικούς παντοδύναμους εχθρούς;
  • Ούτε το ένα δέκατο από όσα περιλαμβάνονται σ’ αυτή τη μεστή παράγραφο, δεν μπορεί να κερδηθεί χωρίς θερμή αντιπαράθεση και σύγκρουση με τα οικονομικά κατεστημένα, το ακροδεξιό παρακράτος και τους υπηρέτες του ιμπεριαλισμού μέσα και έξω από τη χώρα.
  • Ο λαός όμως είναι άοπλος. Ο στρατός υπακούει στο ΝΑΤΟ και τους αμερικανούς, η αστυνομία συνεργάζεται φανερά με τους νεοναζί και η ολιγαρχία επιλέγει σταθερά τους παλιούς και νέους αποικιοκράτες για να συντηρήσει τα προνόμια και την εκμετάλλευση.
  • Κανένα μνημόνιο δεν μπορεί να καταργηθεί, κανένα χρέος δεν μπορεί να διαγραφεί, καμιά αποδέσμευση από την ΕΕ και το Ευρώ δεν μπορεί να υλοποιηθεί και καμιά εργατική-λαϊκή εξουσία δεν μπορεί να οικοδομηθεί, χωρίς να προηγηθεί η νίκη του σοσιαλιστικού κινήματος στο ιδεολογικό επίπεδο κι αν δεν προκληθούν αποφασιστικά ρήγματα στο εθνικιστικό- φιλοϊμπεριαλιστικό και κυρίως αντικομουνιστικό πλέγμα εξουσίας και παραεξουσίας.
  • Χωρίς συμμαχία με όλες τις αντιιμπεριαλιστικές-αντικαπιταλιστικές δυνάμεις και εκδημοκρατισμό (αποφασιστοποίηση) των πολιτειακών θεσμών, δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Και ο μοναδικός προσφερόμενος τρόπος σήμερα για ανάληψη τέτοιων πρωτοβουλιών, καίριων για το άνοιγμα της υπόθεσης για ανεξαρτησία και σοσιαλισμό, είναι η διεκδίκηση της αστικής εξουσίας.
Διαβάζω από τα κείμενα του 15ου συνεδρίου του ΚΚΕ, πίσω στο 1996:
  • «Σε συνθήκες ταξικών αναμετρήσεων και μεγάλης φθοράς στην επιρροή των αστικών κομμάτων και των συμμάχων τους, μπορεί να προκύψει κυβέρνηση αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δυνάμεων με βάση το κοινοβούλιο χωρίς να έχουν διαμορφωθεί ακόμα οι όροι για το επαναστατικό πέρασμα.
  • Η δρομολόγηση κυβερνητικών μέτρων που στοχεύουν στην ανακούφιση του λαού, ενάντια στο πολυεθνικό κεφάλαιο, στην εξάρτηση και τη συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, είναι δυνατόν να συσπειρώνει και να πείθει για την ανάγκη γενικότερης ρήξης.
  • Το ΚΚΕ επιδιώκει μια τέτοια κυβέρνηση, με τη δράση της και τη γενικότερη λαϊκή παρέμβαση, να συμβάλει στην έναρξη της επαναστατικής διαδικασίας. Το διάστημα μέσα στο οποίο θα κριθεί αν η κυβέρνηση θα προχωρήσει προς τα εμπρός δε θα είναι μακρόχρονο. Η πείρα δείχνει ότι θα είναι βραχύχρονο.
  • Αν οι εξελίξεις δεν πάρουν θετική πορεία, τότε η κυβέρνηση θα ανατραπεί, κάτω από την αντίδραση της κυρίαρχης τάξης και την ιμπεριαλιστική παρέμβαση. Η ανατροπή της δε σημαίνει υποχρεωτικά συνολικό πισωγύρισμα. Μπορεί να γίνει παράγοντας για να κατανοηθεί βαθύτερα η ανάγκη ριζικής ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος.
  • […]Στις κορυφαίες αυτές στιγμές σύγκρουσης, όταν τίθεται στην ημερήσια διάταξη η ρήξη με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, θα συντελούνται αναδιατάξεις και ανακατατάξεις των πολιτικών δυνάμεων. Η εργατική τάξη θα επιδιώκει να διατηρεί τη συμμαχία και τους δεσμούς της με όσο γίνεται περισσότερες από τις άλλες αντιιμπεριαλιστικές, αντιμονοπωλιακές δυνάμεις».
Πως χάσαμε το τρένο που περιμέναμε
  • Για να περάσουμε στη φάση που το σημερινό ΚΚΕ προβάλλει ως αναγκαιότητα, και που είναι αν είμαστε ειλικρινείς με τους όρους Λαός, Δημοκρατία και Ανεξαρτησία, το ΚΚΕ του 1996 παρουσιάζεται αρκετά πιο πραγματιστικό και έμπειρο.
  • Εφόσον παραδεχόμαστε, και νομίζω πως σ’ αυτό το σημείο δεν θα διαφωνήσουν πολλοί ψύχραιμοι και διαλεκτικοί συνομιλητές, πως δεν «έχουν διαμορφωθεί ακόμα οι όροι για το επαναστατικό πέρασμα», η μόνη προσφερόμενη τακτική επιλογή για σπάσιμο του πάγου είναι η «κυβέρνηση αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δυνάμεων με βάση το κοινοβούλιο».
  • Θα μπορούσα να συμφωνήσω πως ο ΣΥΡΙΖΑ στο σύνολό του δεν αποτελεί μια αντιιμπεριαλιστική-αντιμονοπωλιακή δύναμη με την οποία θα μπορούσε να συμμαχήσει το ΚΚΕ γι αυτό τον στόχο, αλλά δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί έχει εγκαταλειφθεί αυτή η προοπτική. Ιδιαίτερα μπροστά σε συνθήκες που τις αναμέναμε για χρόνια, όπως ακριβώς περιγράφονται στα κείμενα του 15ου συνεδρίου ως η «μεγάλη φθορά στην επιρροή των αστικών κομμάτων και των συμμάχων τους».
  • Η μεγάλη αυτή φθορά συντελέστηκε την περίοδο 2010-2014 αλλά το κόμμα απείχε συνειδητά και στη βάση των θέσεων των δύο πρόσφατων συνεδρίων από την όποια προσπάθεια δημιουργίας αυτών των μετώπων, αφήνοντας ή μάλλον χαρίζοντας την πρωτοβουλία στο ΣΥΡΙΖΑ. Ενός σχηματισμού που στις εκλογές του 2009 πήρε 5%, σε σχέση με το 8% του ΚΚΕ.
  • Όπως αποδεικνύεται από τις αντιδράσεις βασικών στελεχών και ομάδων μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ από την αδυναμία του ως κυβερνητικού κόμματος να πετύχει κάτι σημαντικό στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις με τους «εταίρους», υπήρχαν και υπάρχουν οι δυνάμεις αυτές που θα μπορούσαν να συναποτελέσουν, μαζί με το ΚΚΕ, μια πολιτική εναλλακτική πρόταση εξουσίας με βάση το κοινοβούλιο.
  • Η άρνηση του κόμματος να συνεννοηθεί με αυτό τον κόσμο στη βάση ενός μίνιμουμ προγράμματος συναντίληψης και κοινών, κλιμακωτών, προγραμματικών θέσεων, περιορίζει κατά τη γνώμη μου τις δυνατότητες του λαού να αντιδράσει αποτελεσματικά και με πιθανότητες επιτυχίας. Και υπ’ αυτό το φακό, η αρνητική κατάληξη της προσπάθειας του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να ειδωθεί και ως αποτέλεσμα μιας αυτοεκπληρούμενης προφητείας εκ μέρους του ΚΚΕ.
Επίλογος  
  • Τα ζητήματα πολιτικής τακτικής της αριστεράς και ειδικότερα των αγωνιστών του σοσιαλισμού, δεν θα πάψουν ούτε ακόμα κι αν καταφέρουμε ξανά, ως παγκόσμιο κίνημα, να οικοδομήσουμε τη σοσιαλιστική προοπτική.
  • Διαφορές αντίληψης σε ότι αφορά την πορεία και τα άμεσα καθήκοντα θα υπάρχουν και μέσα στο σοσιαλισμό. Νομοτελειακά θα δημιουργηθούν και τότε, εκ νέου, οι αριστερίστικες και σεχταριστικές συσπειρώσεις, οι αριστερές, οι κεντρώες και οι δεξιές παρατάξεις.
  • Ο συγκεντρωτισμός έχει ακριβώς επινοηθεί για να αναγκάζει τις μειοψηφικές τάσεις ή ακόμα και τις πλειοψηφικές από μια ευρύτερη σκοπιά, να δρουν κάτω από τη σύνθεση που πραγματοποιείται στο συνεχή δημοκρατικό διάλογο ανάμεσά τους. Κι αυτό, για να επιτυγχάνεται η μέγιστη αποτελεσματικότητα του κινήματος μπροστά στις αμφιταλαντεύσεις, τις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις των πολιτικών και ταξικών διαστρωματώσεων. 
  • Ως αντίδοτο στη φυσική ατέλεια του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, έχει χρησιμοποιηθεί διαχρονικά η κριτική, η αναθεώρηση, η αποκατάσταση και η διόρθωση θέσεων. 
  • Κανένας και ποτέ δεν μπορεί να ισχυριστεί πως έχει κτυπήσει τη φλέβα της αλάνθαστης ανάλυσης και τακτικής. Όλα και όλοι βρίσκονται κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη της εξέλιξης της ιστορίας. 
  • Και όπως έχει αποδειχθεί χιλιάδες φορές στην ιστορία του κάθε κινήματος ξεχωριστά, ηρωικά κόμματα έχουν κάνει ουκ ολίγα εξωφρενικά και αδικαιολόγητα λάθη. 
Μέρος Α, Μέρος Β

5 σχόλια:

  1. Μια σχετική με την ανάρτηση δήλωση του Κ. Κ. Βενεζουέλας


    Ούτε ήττα ούτε παραίτηση – Να νικήσουμε τη συνωμοσία

    Αναδημοσιεύουμε τη δήλωση του Πολικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Βενεζουέλας (ΚΚΒ) σχετικά με την πρόσφατη αποκάλυψη σχεδιασμένου πραξικοπήματος ενάντια στη κυβέρνηση της Βενεζουέλας.

    «Ενόψει των πολυάριθμων μορφών επεμβάσεων και παρεμβάσεων, στις οποίες καταφεύγει ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ και της Ευρώπης ενάντια στους λαούς και τις κυβερνήσεις, οι οποίες υπερασπίζονται μια ανεξάρτητη και κυρίαρχη ανάπτυξη, το Πολιτικό Γραφείο του Κομμουνιστικού Κόμματος Βενεζουέλας (ΚΚΒ) δηλώνει ότι αυτό αποτελεί μέρος μιας διαμάχης ανάμεσα στους καπιταλιστές για ένα «νέο μοίρασμα του κόσμου» και την εφαρμογή μιας στρατηγικής, στόχος της οποίας είναι η διατήρηση και η επέκταση της παγκόσμιας κυριαρχίας τους και η οποία οξύνεται μέσω της πολιτικής του επανα-αποικισμού.

    Το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΒ δήλωσε, ότι η κυνική αναγνώριση από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, σύμφωνα με την οποία θα «συντρίβονταν –πολλαπλά- ο βραχίονας» στις κυβερνήσεις που δεν θα ακολουθούσαν τις εντολές τους –αποδεικνύοντας έτσι το χαρακτήρα του ως ιμπεριαλιστικό όργανο των υπερεθνικών κοντσέρν του στρατιωτικο-βιομηχανικού-χρηματοπιστωτικού συμπλέγματος- αποτελεί μια σαφή διεθνή απειλή, η οποία στρέφεται ιδιαίτερα ενάντια στο λαό και στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας.

    Αυτή είναι μια ιστορική αλήθεια, μια αδιάσειστη απόδειξη, αφού προηγήθηκαν 200 χρόνια επιθετικής και πολεμικής συμπεριφοράς της κυβέρνησης των ΗΠΑ κατά της εθνικής ακεραιότητας και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών. Ως εκ τούτου, το ΚΚΒ καταγγέλλει και καταδικάζει αυτή την ιμπεριαλιστική πολιτική. Καλεί όλες τις πραγματικά δημοκρατικές, πατριωτικές, προοδευτικές, επαναστατικές και λαϊκές δυνάμεις, να πάρουν θέση δημοσίως.

    Για το ΚΚΒ είναι καθαρό, ότι η προσπάθεια «να στρίψουν τον βραχίονα» της Βενεζουέλας, εκφράζεται σ΄ ένα πολυστρωματικό σχέδιο αντιδραστικής επίθεσης προς όφελος των κυρίαρχων συμφερόντων και στην υποστήριξη της απάτριδος ολιγαρχίας και της νεοφασιστικής Δεξιάς της Βενεζουέλας, στόχος των οποίων είναι να ανατρέψουν την από τον Νικολάς Μαδούρο βολιβαριανή κυβέρνηση καθώς και να καταστρέψουν πολιτικά και φυσικά τις επαναστατικές και λαϊκές δυνάμεις που έχουν δεσμευτεί για μια βαθειά αλλαγή της κοινωνίας στη Βενεζουέλα, [και] οι οποίες υποστηρίζουν το άνοιγμα των προοπτικών για μια σοσιαλιστική κοινωνία.

    Το ΚΚΒ έχει επανειλημμένα καταγγείλει ότι υπάρχει μια πολιτική, οικονομική επίθεση καθώς και μια επίθεση των μέσων ενημέρωσης της παγκόσμιας ακροδεξιάς, η οποία χρησιμοποιεί όλα τα εργαλεία του ιμπεριαλισμού: εκτεταμένα σαμποτάζ στην οικονομία, προβοκάτσιες, προσπάθειες δυσφήμισης των στελεχών, δολοφονίες ακτιβιστών και ηγετικών προσωπικοτήτων του προτσές καθώς και το πραξικόπημα που αποκαλύφτηκε πρόσφατα και η απόπειρα δολοφονίας κατά του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο.

    Το ΚΚΒ δήλωσε και επιβεβαίωσε την ακλόνητη αλληλεγγύη του και τη σταθερή υποστήριξή του στον Πρόεδρο Μαδούρο και την βολιβαριανή κυβέρνηση, ότι ενόψει της σημερινής όξυνσης των ταξικών αντιφάσεων και του βαθέματος της αντιπαράθεσης μεταξύ του έθνους και του ιμπεριαλισμού, είναι απαραίτητη η ενίσχυση της ενότητας των πατριωτών, των εργατών και των λαϊκών μαζών, των επαναστατών, όπως επίσης του στρατού και του άμαχου πληθυσμού. Οι στόχοι τους θα πρέπει να επικεντρωθούν στην προσεχή πραγματοποίηση του εθνικού Συνεδρίου του Πατριωτικού Συμβουλίου των πολιτικών κομμάτων του Μεγάλου Πατριωτικού Πόλου «Σιμόν Μπολιβάρ».

    Ως εκ τούτου, το ΚΚΒ επαναβεβαιώνει τα μαχητικά του συνθήματα:

    Όχι άλλα δολάρια στην αστική τάξη!

    Κόντρα στην έλλειψη εμπορευμάτων – Λαϊκές Επιτροπές για τον εφοδιασμό!

    Να φυλακιστούν οι διεφθαρμένοι, οι καταχραστές, οι κερδοσκόποι και οι μαφιόζοι, όπου κι αν βρίσκονται!


    Γραφείο Τύπου της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Βενεζουέλας

    Καράκας, 18 Φεβρουαρίου 2015»


    Πηγή: Ιστοσελίδα του Γερμανικού ΚΚ, 21/02/2015

    Μετάφραση – Επιμέλεια: Παναγιώτης Γαβάνας (http://orizondas.blogspot.gr/2015/02/blog-post_86.html)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι ολίγον τι εκτός ανήθικο να συγκρίνουμε την κυβέρνηση Μαδουρο (Τσαβες) με το σύριζα. Η μια δεν είναι μέσα σε καμιά ιμπεριαλιστική αντιδραστική λύκοσυμμαχία (που λέει και το κκε), ούτε ΝΑΤΟ ούτε ΕΕ και αντιτίθεται πλήρως σε αυτές έμπρακτα μέχρι τώρα με αποτέλεσμα να αποτελεί (από ότι φαίνεται) βασικό στόχο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής που την παρουσιάζει σαν δαίμονα. Αντίθετα η διεθνής συμμαχία στην οποία συμμετέχει περιλαμβάνει την Κούβα και άλλες γειτονικές φίλιες χώρες.

    Η άλλη κυβέρνηση ανακυρήσσει συνεχώς, ρητορικά αλλά έμπρακτα την πλήρη στήριξη, υποταγή, εξωραισμό, σύμπλευση με τις ιμπεριαλιστικές, αντιλαικές οργανώσεις στις οποίοες λαμβάνει μέρος σαν μέλος (ΕΕ, ΝΑΤΟ), δηλωνει ανεπιφύλακτα την πλήρη σύμπλευση με τους στρατηγικούς στόχους αυτών των οργανώσεων, τους οποίους μάλιστα εξωραιζει και παρουσιάζει σαν φιλότιμους και άξιους ''διάσωσης''. Εκτός από όλα αυτά που είναι τα πλέον σημαντικά μιας και ορίζουν προς τα ου θα κινηθεί η πολιτική μιας χώρας, η μεν κυβέρνση την τελευταία δεκαετία κρατικοποίησε και τουλάχιστον 5-6 πράματα, η δε το μόνο που φαίνεται πρόθυμη να κρατικοποιήση είναι το χρέος των τραπεζών

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η συγκεκριμένη ανάρτηση φίλε/φίλη Lourouppa, δεν συγκρίνει τη μπολιβαριανή με το Σύριζα αλλά το σημερινό ΚΚΕ με το ΚΚΕ του 15ου συνεδρίου, και σαν σύνολο, όλες οι αναρτήσεις της σειράς, το σημερινό ΚΚΕ με τη τροτοδιεθνιστική γραμμή.

      Το σχόλιο με την ανακοίνωση του ΚΚ Βενεζουέλας δεν έγινε φυσικά για να συγκρίνει ή να βάλει στο ίδιο τσουβάλι τον Σύριζα με το κυβερνών σοσιαλιστικό κόμμα της Βενεζουέλας, αλλά για να καταδείξει τις διαφορές ανάμεσα στο ΚΚΕ και το ΚΚΒ σε ότι αφορά την επιδίωξη των ενωτικών αριστερών μετώπων.

      Η ανάρτηση, και όλες οι αναρτήσεις μου, είναι ξεκάθαρη ως προς τα ζητούμενα και τον χαρακτήρα αυτών των μετώπων και άλλωστε το αναφέρω ξεκάθαρα πως "θα μπορούσα να συμφωνήσω πως ο ΣΥΡΙΖΑ στο σύνολό του δεν αποτελεί μια αντιιμπεριαλιστική-αντιμονοπωλιακή δύναμη με την οποία θα μπορούσε να συμμαχήσει το ΚΚΕ γι αυτό τον στόχο".

      Οπότε, αν θέλεις να σχολιάσεις έντιμα (και όχι "ολίγον τι ανήθικα" εκ μέρους σου) το πνεύμα και τα επιχειρήματα εδώ, χωρίς να βάζεις στο στόμα μου πράγματα που δε λέμε (κάτι μου θυμίζει αυτή η τακτική), μπορείς και σε παρακαλώ να το κάνεις.

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος7/3/15, 5:38 μ.μ.

    Φίλε νέε,

    Εδώ πάλι και ας πέρασαν μέρες που δεν μπορούσα να συμμετέχω στον διάλογο. Τρία ερωτήματα που νομίζω θα διαφωτήσουν και θε προχωρήσουν την συζήτηση:

    1. Ποιά ήταν ή Στάση του Συν/Σύριζα όλα τα χρόνια από το 1991 απέναντι στην διαμόρφωση της σύγχρονης μορφής της Ε.Ε όπως την γνωρίζουμε σήμερα; Αυτό θα βοηθήσει και την συζήτηση στο επιχείρημα που προβάλλεις ότι ο Σύριζα λίγο πολύ εκτροχιάστηκε προχθές και δεν είναι η αποκορύφωση της ιστορικής διαδρομής του.

    2. Μπορεί το ΚΚΕ να κάνει συμμαχίες με το ένα τρίτο ενός κόμματος και όχι με το υπόλοιπό; Πως ακριβώς μπορεί να γίνει τέτοια συμφωνία. Διότι αυτό που φαίνεται σε κάποιον ταξικά σκεπτόμενο και δεν τρέφεται με αποκομμένες ειδήσεις από τα γνωστά αστικά ΜΜΕ, είναι βασικά ότι η αριστερή πλευρά του Σύριζα απλά προσπαθεί να συγκρατεί τους πιο αριστερά σκεπτόμενους, αφού και ψηφίζει και βάζει όπως λέει ο Λαφαζάνης την εσωκομματική δημοκρατία πάνω από τις διαφωνίες. Τουτέστιν, απλά κατσιαρίζουν.

    3. Ποια η συμβολή του Σύριζα στην προετοιμασία της επαναστατικής κατάστασης όλα αυτά τα χρόνια και ποιοι οι λόγοι αλλαγής πλεύσης του ΚΚΕ από τα λεγόμενα του συνεδρίου που αναφέρεις; Διότι όταν βάζεις μια αλλαγή δεν πρέπει να βάζεις μόνο το σκεπτικό των κατηγοριών αλλά και τον λόγο που επικαλείται ένα κόμμα αυτή την αλλαγή στρατηγικής.

    Τέλος εγώ θα συμφωνήσω εν μέρει με τον διαφωνούντα πιο πάνω στο μέτρο σύκγρισης. Ο Τσάβες και οι τομές που έκανε στην κοινωνία δεν είναι το ίδιο με τον Τσίπρα. Λέμε πολλές φορές για την μεταφορά του Ελληνικού κλίματος στην Κύπρο αλλά αυτό που κάνουν διάφοροι στην Ελλάδα και κάνει φφοβερό κακό στο εργατικό κίνημα και το λαό είναι να διαστρεβλώνει το πολιτικό σκηνικό της Λατινικής Αμερικής και να σβήνει τις ιδιαιτερότητές του για να παίρνει ότι θέλει. Μιλώντας με Αργεντίνους σύντροφους πριν από περίπου 2 χρόνια μου είχαν πει ακριβώς αυτό το πράγμα, ότι πρέπει να μεταφέρουμε στον Σύριζα ότι αυτά που λέει στο εσωτερικό της χώρας και στα διάφορα συνέδρια στο εξωτερικό μέσω ακαδημαικών είναι στρεβλώσεις της κατάστασης. Βέβαια, πλέον δεν είμαι σίγουρος εαν αυτό είναι αδυναμία κατανόησης ή συνειδητή παραπλάνηση.

    Δ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Δ, να σε ευχαριστήσω ακόμα μια φορά για τα πολύτιμα σου σχόλια. Δυστυχώς αυτή τη φορά δεν θα μπορέσω να ανταπαντήσω στο σχολιασμό σου.
      Νιώθω πως ήμουν ξεκάθαρος σε ότι αφορά το σκεπτικό μου, και στις τρεις αναρτήσεις της σειράς καθώς και στα σχόλια που έκανα σ' αυτές.

      Έχουμε δύο τρόπους σκέψεις εδώ, δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το πως προχωρούμε. Ας αναγνωριστεί τουλάχιστον αυτό, χωρίς να γίνεται προσπάθεια απόλυτης κι ολοκληρωτικής απαξιώσης της άλλης πλευράς.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...