"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

23 Φεβρουαρίου 2015

Μια αριστερή φωνή στον απόηχο των Eurogroup

  • Η ιδεολογική και ταξική σύγκρουση που περιγράψαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, η σύγκρουση με τη νεοφιλελεύθερη βορειοευρωπαϊκή ηγεμονία διαμέσου των αιτημάτων και των θέσεων της νέας ελληνικής κυβέρνησης, έληξε, όπως αναμενόταν άλλωστε, με μια καθαρή νίκη των πολιτικών λιτότητας.
  • Ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε ελάχιστα και πήρε ακόμα πιο λίγα. Πάγωσαν για τέσσερις μήνες τα επιπλέον μέτρα λιτότητας που αφορούσαν απολύσεις, μισθούς, συντάξεις και ΦΠΑ, και του δόθηκε η πρωτοβουλία να συντάξει τη νέα φορολογική πολιτική. Στο τελευταίο, θα δείξει και θα αποδείξει πολλά.
  • Τα κρίσιμα από τα πολύ μετρημένα αιτήματα που πρόταξε αναλαμβάνοντας το τιμόνι της Ελλάδας, το πάγωμα των ιδιωτικοποιήσεων και τη δραστική μείωση του στοχευόμενου πλεονάσματος, έμειναν στις «δημιουργικές ασάφειες».
Το ιστολόγιο έκανε σε περασμένες σχετικές αναρτήσεις κάποιες εύκολα προβλέψιμες επισημάνσεις:
  1. Στα πλαίσια του κοινού νομίσματος και των ενωσιακών θεσμών, δεν μπορούν να γίνουν ριζοσπαστικές αλλαγές και ανατροπές της οικονομικής πολιτικής. Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα και αυτό θα γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο τις επόμενες μέρες και εβδομάδες. (7/2)
  2. Οι Γερμανοί δεν θα αποδεχθούν τους όρους της ελληνικής κυβέρνησης γιατί πολύ απλά θα δημιουργήσουν ένα κακό προηγούμενο που θα τεκμηριώνει τα αιτήματα όλων των υπόλοιπων. Θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα, θα χρησιμοποιήσουν κάθε προσφερόμενη μέθοδο για να πειθαναγκάσουν τη χώρα σε συνέχιση της προηγούμενης κατάστασης. (7/2)
  3. Η μόνη δημοκρατική διέξοδος για τη κυβέρνηση Τσίπρα και για κάθε κυβέρνηση που θέλει να στερεώσει τις αντιστάσεις της, είναι αναγκαστικά η μη αναγνώριση μεγάλου μέρους του χρέους, με παράλληλη στροφή για έκτακτη χρηματοδότηση και διεθνή στήριξη από τη Ρωσία, την Κίνα και χώρες της Λατινικής. (7/2)
  4. Ούτε και η ελάχιστη κεϋνσιανή μεταρρύθμιση στο νότο, δεν μπορεί να περάσει εύκολα από τους «πιστωτές», τον σκληρό πυρήνα της ΕΕ και τους κολαούζους τους. Χρειάζεται να αμφισβητηθούν και να κτυπηθούν πολλά φαινόμενα και συμφέροντα -  η ίδια η τοποθέτηση της χώρας στο πολιτικό και στρατιωτικό πλαίσιο του ΝΑΤΟ, η ακροδεξιά και οι τραπεζίτες, η διαφθορά και η διαπλοκή με το δημόσιο. (31/1)
Παρόλα αυτά…
  • Δεν μπορεί παρά να σημειωθεί στα θετικά το γεγονός πως μια κυβέρνηση τόλμησε να αντιπαρατεθεί με τα ευρωπαϊκά κατεστημένα και να τα αναγκάσει να αποκαλυφθούν στα μάτια της κοινής γνώμης.
  • Είναι πρόοδος το ότι και στην Κύπρο, και στην Ελλάδα και παντού πιστεύω στον ευρωπαϊκό νότο, αυξήθηκαν τα επίπεδα συνειδητοποίησης του ρόλου και του χαρακτήρα των βορειοευρωπαϊκών και των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Κι αυτό έγινε κατορθωτό γιατί μια κυβέρνηση προσπάθησε να πει και να κάνει κάτι διαφορετικό. Έστω κι αν πρόκειται για ασπιρίνη ενάντια στον καρκίνο.
  • Μέχρι τώρα, από τις δεξιές ή τις κεντρώες ηγεσίες, αυτά που ακούγαμε και ακούμε είναι πως τα πακέτα λιτότητας είναι μονόδρομος. Από τη νέα ελληνική κυβέρνηση, ακούσαμε για πρώτη φορά πως έχουν αποτύχει και έχουν δημιουργήσει ανθρωπιστική κρίση.  
  • Δεν μπορούμε να τα βάζουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι. Κάποιες κυβερνήσεις σέρνονται με πολιτική βία και απειλές στην εφαρμογή μνημονίων, και κάποιες διατυμπανίζουν χωρίς να ντρέπονται πως τα μνημόνια θα ήταν έτσι κι αλλιώς το μανιφέστο τους.
  • Η ψευδαίσθηση πως κάτι σημαντικό μπορεί να αλλάξει υπέρ του κόσμου της εργασίας και των φτωχότερων κρατών σ’ αυτά τα πλαίσια, έγκειται κυρίως στο γεγονός πως πολλοί από εμάς δεν έχουν την τόλμη και την αποφασιστικότητα να σκεφτούν την επόμενη μέρα χωρίς την ΕΕ και το Ευρώ, χωρίς την τραπεζοκρατία και το ΝΑΤΟ.
  • Η σημαία της Αριστεράς, η σημαία των απελευθερωτικών και δημοκρατικών αγώνων, δεν μπορεί να κυματίζει πλάι-πλάι με την ευρωπαϊκή αστερόεσσα και την βορειοατλαντική πυξίδα.
  • Βήμα-βήμα, μέρα με τη μέρα, θα πρέπει τα κόμματα της Αριστεράς, τα διεθνιστικά-αντιιμπεριαλιστικά κινήματα, να οικοδομούν την αντίθεση και την αντίσταση στην καπιταλιστική ολοκλήρωση και τον πόλεμο.  
Που ανήκουμε…
  • Μέσα στον κυκεώνα που μας έμπλεξαν οι επιθυμίες και οι ψευδαισθήσεις των αστών και των μικροαστών, δεν θα δει κανένας λαός και κανένα δημοκρατικό κίνημα άσπρη μέρα. Όσο καλοπροαίρετες κι αν είναι οι προθέσεις, θα κτυπούν στον βράχο του «ανήκομεν εις την δύσιν», στον τοίχο της «ελεύθερης» αγοράς και την θεοποίησης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
  • Εμείς ανήκουμε στον κόσμο ολόκληρο, στην επιστήμη, τον πολιτισμό, στα ψηλά ανθρώπινα ιδανικά. Ανήκουμε στην Αφρική, στην Ασία, στη Λατινική, εκεί όπου η εκμετάλλευση και ο πόλεμος, η καθυστέρηση και η δυστυχία, δοκιμάζουν τα όρια του γένους και του πλανήτη. Ανήκουμε στο σοσιαλιστικό και ειρηνικό αύριο, εκεί που το συμφέρον του 99% γίνεται απαράβατος νόμος αλλά πάνω απ όλα πεποίθηση και στόχος.
  • Ανήκουμε όμως και στο σήμερα. Εδώ και τώρα, σ’ αυτούς τους αμείλιχτους συσχετισμούς, με τις μάζες εγκλωβισμένες σε αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες και νοοτροπίες. Σε συντηρητικά και πολλές φορές ξεκάθαρα αντιδραστικά πολιτεύματα, υπό την ηγεμονία του αστικού τρόπου σκέψης, των πελατειακών σχέσεων με την πολιτική, της παραίτησης από τη συλλογικότητα.
  • Όσο όμως κι αν αναγνωρίζουμε τα πολύ στενά όρια μιας πραγματικά αριστερής πολιτικής σ’ αυτές τις συνθήκες, δεν μπορούμε να αποδεχτούμε και να επικροτήσουμε την αναγωγή της ταξικής φιλολογίας σε πολιτική τακτική και στρατηγική.
  • Είναι εύκολο να λες ναι ή όχι σε όλα. Είναι εύκολο να λες ναι ή όχι σε όλους τους συμβιβασμούς. Το δύσκολο είναι να συντηρείς και να πολλαπλασιάζεις την προοπτική μένοντας κοντά στις μάζες προγραμματικά, κι όχι ξεκόβοντας απ’ αυτές γιατί δεν είναι ακόμα έτοιμες να μας ακούσουν ή να μας ακολουθήσουν.
  • Η τέχνη της πρωτοπορίας δεν είναι απλά να λέει την ταξική αλήθεια. Αυτό μπορεί να το κάνει ο κάθε ευσυνείδητος και μορφωμένος ιστορικά άνθρωπος, χωρίς να έχει καμιά πολιτική υποχρέωση. Η τέχνη είναι να φέρνει τις μάζες με το μέρος της, βάζοντας και πραγματοποιώντας κάθε φορά συγκεκριμένους, κατανοητούς και εφικτούς στόχους που πείθουν το λαό και του ανοίγουν το δρόμο για τις επόμενες κατακτήσεις.    
  • Η μαεστρία των κομμουνιστών είναι να ξεχωρίζουν ιδεολογικά από τους υπόλοιπους, την ώρα που σμίγουν μαζί τους ακόμα και για το πιο μικρό δίκαιο λαϊκό αίτημα. Να πολεμούν τη σοσιαλδημοκρατία την στιγμή που συμμαχούν μαζί της μπροστά στο πιο άμεσο εμπόδιο.
  • Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για κάποιους και κάποιες που ποζάρουν ως «ταξικά υπερωκεάνια», σε σύγκριση με «ταξικά ναυάγια» σαν και του λόγου μας…  

22 σχόλια:

  1. Το ακόλουθο σημείωμα του Κώστα Λαπαβίτσα, του στελέχους που υπολογίζω περισσότερο απ όλους μέσα στο ΣυΡιΖα, αναδημοσιεύουν η ISKRA και το INFOWAR, δυο διαδικτυακά μέσα που παρακολουθώ με πολλή προσοχή. (http://costaslapavitsas.blogspot.com/2015/02/blog-post_23.html)

    Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015
    Πέντε ερωτήματα απαιτούν απάντηση

    Η συμφωνία του Γιούρογκρουπ δεν έχει ολοκληρωθεί, εν μέρει γιατί δεν γνωρίζουμε ακόμη ποιες ‘μεταρρυθμίσεις’ θα προτείνει η ελληνική κυβέρνηση σήμερα (Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου) και ποιες από αυτές θα γίνουν δεκτές. Όσοι όμως έχουμε εκλεγεί στη βάση του προγράμματος του Σύριζα και θεωρούμε τις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης ως δέσμευση που έχουμε αναλάβει προς τον ελληνικό λαό, έχουμε βαθιές ανησυχίες. Είναι υποχρέωσή μας να τις καταγράψουμε.

    Το γενικό περίγραμμα της συμφωνίας έχει ως εξής:

    1.Η Ελλάδα ζητάει επέκταση της τρέχουσας συμφωνίας δανειακής στήριξης, η οποία στηρίζεται σε μια σειρά από δεσμεύσεις.

    2.Ο στόχος της επέκτασης είναι να επιτρέψει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της τρέχουσας συμφωνίας και να δώσει χρόνο για μια πιθανή νέα συμφωνία.

    3.Η Ελλάδα θα υποβάλλει αμέσως κατάλογο ‘μεταρρυθμίσεων’, οι οποίες θα αξιολογηθούν από τους ‘θεσμούς’ και θα συμφωνηθούν τελικά τον Απρίλιο. Εάν η αξιολόγηση είναι θετική, θα αποδεσμευτούν τα χρήματα που δεν δόθηκαν ακόμη από την τρέχουσα συμφωνία συν τις επιστροφές από τα κέρδη της ΕΚΤ.

    4.Τα υπάρχοντα κονδύλια του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τις ανάγκες των τραπεζών και θα είναι εκτός ελληνικού ελέγχου.

    5.Η Ελλάδα δεσμεύεται να εκπληρώσει πλήρως και εγκαίρως όλες τις χρηματοοικονομικές της υποχρεώσεις προς τους εταίρους της.

    6.Η Ελλάδα δεσμεύεται να διασφαλίσει ‘κατάλληλα’ πρωτογενή πλεονάσματα για να εγγυηθεί τη βιωσιμότητα του χρέους στη βάση των αποφάσεων του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου 2012. Το πλεόνασμα για το 2015 θα λάβει υπόψη του τις οικονομικές συνθήκες του 2015.

    7.Η Ελλάδα δεν θα ανακαλέσει μέτρα, ούτε θα κάνει μονομερείς αλλαγές που μπορεί να έχουν αρνητική επίδραση στους δημοσιονομικούς στόχους, την οικονομική ανάκαμψη, ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως θα εκτιμηθούν από τους ΄θεσμούς’.

    Συνεχίζεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στη βάση αυτή, το Γιούρογκρουπ θα ξεκινήσει τις εθνικές διαδικασίες για τετράμηνη επέκταση της τρέχουσας συμφωνίας και καλεί τις ελληνικές αρχές να ξεκινήσουν άμεσα τη διαδικασία για την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησής της.

      Είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς πως μέσα από αυτήν τη συμφωνία θα υλοποιηθούν οι εξαγγελίες ‘της Θεσσαλονίκης’ που περιλαμβάνουν τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και την άμεση αντικατάσταση των Μνημονίων με το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης. Όσοι εκλεγήκαμε με το Σύριζα δεσμευτήκαμε ότι θα προχωρήσουμε στην υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου ανεξάρτητα από τις διαπραγματεύσεις για το χρέος, διότι το θεωρούμε απαραίτητο για την επανεκκίνηση της οικονομίας και την ανακούφιση της κοινωνίας. Είναι ανάγκη λοιπόν να εξηγηθεί τώρα το πως αυτά θα υλοποιηθούν και πως θα μπορέσει η νέα κυβέρνηση να αλλάξει την τραγική κατάσταση που κληρονόμησε.

      Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, το Εθνικό Σχέδιο περιλάμβανε τέσσερις πυλώνες με κόστος για τον πρώτο χρόνο ως εξής:
      Ι) Αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης (1,9 δις).
      ΙΙ) Επανεκκίνηση της οικονομίας με φορολογικές ελαφρύνσεις, ρύθμιση «κόκκινων δανείων», ίδρυση Αναπτυξιακής Τράπεζας, επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ (συνολικά 6,5 δις).
      ΙΙΙ) Πρόγραμμα Δημόσιας Απασχόλησης για 300000 θέσεις εργασίας (3 δις τον πρώτο χρόνο και άλλα 2 δις τον δεύτερο).
      IV) Μετασχηματισμό του πολιτικού συστήματος με παρεμβάσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση και στο κοινοβούλιο.

      Οι πηγές χρηματοδότησης και πάλι για τον πρώτο χρόνο είχαν προβλεφθεί ως εξής:
      Ι) Εκκαθάριση χρεών προς την εφορία (3 δις)
      ΙΙ) Πάταξη της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου (3 δις)
      ΙΙΙ) Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (3 δις)
      IV) ΕΣΠΑ και άλλα ευρωπαϊκά προγράμματα (3 δις)


      Με δεδομένο λοιπόν το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ, ρωτώ:

      Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης
      Πως θα χρηματοδοτηθεί το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, όταν τα 3 δις του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είναι πλέον εκτός ελληνικού ελέγχου; Η αφαίρεση αυτών των κονδυλίων κάνει ακόμη πιεστικότερη τη συλλογή μεγάλων ποσών από τη φοροδιαφυγή και την εκκαθάριση χρεών σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Πόσο εφικτή είναι αυτή η προοπτική;


      Διαγραφή χρέους
      Πως θα προχωρήσει η διαγραφή του χρέους, όταν η Ελλάδα δεσμεύεται να εκπληρώσει πλήρως και εγκαίρως όλες τις χρηματοοικονομικές της υποχρεώσεις προς τους εταίρους της;


      Άρση λιτότητας
      Πως θα υπάρξει άρση της λιτότητας, όταν η Ελλάδα δεσμεύεται να πετύχει ‘κατάλληλα’ πρωτογενή πλεονάσματα για να καταστήσει το υπάρχον τεράστιο χρέος ‘βιώσιμο’; Η ‘βιωσιμότητα’ του χρέους – όπως την εκτιμούσε η Τρόικα – ήταν ακριβώς η αιτία για το παράλογο κυνήγι πρωτογενών πλεονασμάτων. Καθώς το χρέος δεν θα μειωθεί σημαντικά, πως θα πάψουν να υπάρχουν πρωτογενή πλεονάσματα που είναι καταστροφικά για την ελληνική οικονομία και αποτελούν την ουσία της λιτότητας;


      Εποπτεία και δημοσιονομικό κόστος
      Πως θα προχωρήσει οποιαδήποτε προοδευτική αλλαγή στη χώρα, όταν οι ΄θεσμοί’ θα ασκούν αυστηρή εποπτεία και θα απαγορεύουν μονομερείς ενέργειες; Θα επιτρέψουν οι ‘θεσμοί’ την υλοποίηση των πυλώνων ‘της Θεσσαλονίκης’ δεδομένου ότι έχουν άμεσο, ή έμμεσο δημοσιονομικό κόστος;


      Η μελλοντική διαπραγμάτευση
      Τι ακριβώς θα έχει αλλάξει στους επόμενους τέσσερις μήνες της ‘παράτασης’, ώστε η νέα διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας να γίνει από καλύτερες θέσεις; Τι θα αποτρέψει την επιδείνωση της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης της χώρας;


      Οι στιγμές είναι απολύτως κρίσιμες για την κοινωνία, το έθνος και φυσικά την Αριστερά. Η δημοκρατική νομιμοποίηση της κυβέρνησης εδράζεται στο πρόγραμμα του Σύριζα. Το ελάχιστο που απαιτείται είναι να έχουμε μια ανοιχτή συζήτηση στα κομματικά όργανα και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Πρέπει άμεσα να δώσουμε καίριες απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα ώστε να διατηρήσουμε τη μεγάλη στήριξη και δυναμική που μας δίνει ο ελληνικός λαός. Οι απαντήσεις που θα δοθούν το αμέσως επόμενο διάστημα θα κρίνουν το μέλλον της χώρας και της κοινωνίας.

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος24/2/15, 1:20 μ.μ.

    Φίλε νέε,

    Θα ήταν καλό για σκοπούς κατανόησης των αναγνωστών συμπεριλαμβανομένου και εμένα να εξηγήσεις τι ακριβώς εννοείς με τις φράσεις νεοφιλελευθερισμός και γερμανική ηγεμονία και ποια η διαφορά τους από την κλασική ερμηνεία του καπιταλισμού έτσι όπως την ανέπτυξαν οι κλασικοί. Εαν θέλεις βέβαια και δεν το έχεις κάνει ήδη.

    Λοιπόν, προφανώς και η δημοκρατία είναι προτιμότερη από τον φασισμό όπως είχαμε πει και σε άλλες αναρτήσεις. Δεν έχω καταλάβει όμως ακριβώς το σκεπτικό σου πως εννοείς ότι θα γίνει μια ριζοσπαστική αλλαγή στα δεδομένα με το απλά να θεωρούμε ότι ακόμα και ένα ψίχουλο περισσότερο ή η αλλαγή ονόματος του μνημονίου είναι περισσότερο σημαντική αντίθεση στο έδαφος του καπιταλισμού από το πραγματικό κεφάλαιο-εργασία. Πως θα γιγαντωθεί και θα ωριμάσει μια εναλλακτική εξουσία η οποία θα ανατρέψει τον καπιταλισμό όταν ο στόχος είναι η προάσπιση της αστικής δημοκρατίας. Μου φαίνεται πως όλη η πολιτική της δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας [με παραδείγματα ας πούμε όπως αυτό του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος πριν την άνοδο του φασισμού και το δίλημμα της Ρόζας Λούξεμπουργκ μεταρρύθμιση ή επανάσταση] έχει υπαχθεί κάτω από την ταπέλλα αριστερά και ριζοσπαστική αριστερά γενικώς και αορίστως. Ήδη οι πιο αριστεροί σοσιαλδημοκράτες του Σύριζα όπως ο Λαπαβίτσας έχουν αποστασιωποιηθεί. Αλλά ένα ερώτημα, τώρα που το ΚΚΕ έχει δείξει πάλι μια τρομερή αντίληψη για το πως θα εξελίσσονταν τα πράματα ακόμα να δούμε κάποιο τουλάχιστον να παραδεχτεί ότι αυτό το κόμμα αν μη τι άλλο είναι σωστό στις εκτιμήσεις του. Ο Γλέζος έβγαλε και μήνυμα προς το κόσμο να πει συγγνώμη και προσπάθησαν να τον απαξιώσουν ενώ ως προχτές τον είχαν πρώτη φάτσα στα ΜΜΕ τους. Αυτό για ένα δείχνει την αδίστακτη ανάγκη του Σύριζα να στηρίξει τα ξύλινα του πόδια με θέαμα.

    Λοιπόν, ως καταληκτικό σχόλιο να πως, πως οι ερωτήσεις (του σεβαστού κατά τα άλλα) Λαπαβίτσα και λοιπών αριστερών στο Σύριζα θα έχουν νόημα μόνο εαν κάνουν πράξη και παραιτηθούν σε περίπτωση που οι απαντήσεις είναι κάτι λιγότερο από την υλοποίηση του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Να γράψουν γράμματα να απολογηθούν και όσοι καθηγητάδες του εξωτερικού προπαγάνδιζαν για τον Σύριζα για μια τετραετία τουλάχιστον χωρίς καν να γνωρίζουν τα εσωτερικά της χώρας στην οποία εναποθέτουν τις ελπίδες της παγκόσμιας αριστεράς. Έκαναν τον Σύριζα να φαίνεται το σούπερ επαναστατικό κόμμα και τώρα όλοι κάνουν τους συγχυσμένους ενώ άλλοι σαστιμσμένοι "περιμένουν να δούν τι θα γίνει". Δεν είναι βέβαια θέμα του ποιος είχε δίκιο αλλά μια ακόμη απόδειξη ότι χωρίς χτίσιμο μιας εργατικής λαικής αντιπολίτευσης τα πράματα πάντα θα είναι το πολύ στάσιμα.

    Δ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Δ, τα σχόλια σου εν όαση.

      Το πρώτο σου ερώτημα το απαντάς έμμεσα μόνος σου στην αρχή της δεύτερης παραγράφου σου («προφανώς και η δημοκρατία είναι προτιμότερη από τον φασισμό»). Ο νεοφιλελευθερισμός, σε σχέση με τις κεϋνσιανές σοσιαλδημοκρατίες της περιόδου 1950-1980, εν αυτονόητο πως διαφοροποιείται, προφανώς θα έλεγα κι εγώ, με την ίδια αναλογία.

      Στην ουσία, χρησιμοποιώντας το όρο νεοφιλελευθερισμός, απευθυνόμαστε στις σοσιαλδημοκρατικές μάζες, προσπαθώντας να οικοδομήσουμε γέφυρες συναντίληψης, κοινές συνισταμένες και ενιαίες πλατφόρμες αντίστασης. Αυτή, επιμένω, είναι η δουλειά μας.

      Αντιστρέφοντας το ερώτημά σου, θα σε ρωτούσα κι εγώ: γιατί να διαχωρίζουμε τον φασισμό από τον καπιταλισμό; Δεν ξέρουμε από τους κλασσικούς πως είναι η φυσική του συνέχεια; Κι όμως το κάνουμε, ακριβώς για να κερδίσουμε τις δημοκρατικές μάζες που δεν αντιλαμβάνονται απόλυτα τη σχέση ή που δεν έχουν ψηλά στις πολιτικές τους προτεραιότητες τα σοσιαλιστικά προτάγματα, δεν έχουν ανεπτυγμένη ταξική συνείδηση κλπ.

      Κι αν δεν το κάνουμε φίλε, αν δεν διαχωρίζουμε τον φασισμό από την αστική δημοκρατία και τον νεοφιλελευθερισμό από τις κεϋνσιανικές εφαρμογές του καπιταλισμού, είμαστε καταδικασμένοι σε πολιτικό μοναχισμό. Κάτι που πολέμησαν με όλες τους τις δυνάμεις οι κλασικοί.

      Σ’ ότι αφορά τη γερμανική ηγεμονία, απλά θα σε παραπέμψω στις αναλογίες Λατινικής και ΗΠΑ. Για τη Βενεζουέλα πχ ή τον Ισημερινό, τη Βολιβία και την Κούβα, ακόμα και την Αργεντινή, στη θέση της γερμανικής οικονομικής ηγεμονίας είναι η βορειοαμερικανική. Ελπίζω να γίνομαι κατανοητός μ αυτό το παράδειγμα.

      Συνεχίζω…

      Διαγραφή
    2. Η συνέχεια της δεύτερής σου παραγράφου δεν με αφορά σαν σκεπτικό. Η ανάρτηση, και όλες μου οι αναρτήσεις είναι ξεκάθαρες ως προς τα προαπαιτούμενα μιας ριζοσπαστικής, πραγματικά αριστερής πολιτικής έτσι όπως προσωπικά εκτιμώ τις συνθήκες. Δεν θέλω να τα επαναλάβω. Είναι νομίζω σαφή τα σημεία στα οποία επιμένω.

      Αλλά και πάλι θα σου το αντιστρέψω το ερώτημα: Αφού βλέπουμε τη διαφοροποίηση στελεχών ή συσπειρώσεων του Σύριζα που έχουν άλλα προγράμματα και στόχους σε σχέση με αυτά που τελικά κάνει η κυβέρνηση (και που είναι αναπόφευκτά από τη στιγμή που δεν αμφισβητεί το κοινό νόμισμα και της ευρωπαϊκή ολοκλήρωση), γιατί δεν αρχίζουμε να υποψιαζόμαστε πως τελικά υπήρχαν δυνατότητες δημιουργίας μετώπων με μίνιμουμ προγράμματα;

      Ναι μεν αποδεικνύεται πως το ΚΚΕ έχει δίκιο πως με τη προσήλωση στους εταίρους και τις λοιπές ανωμαλίες δεν βγαίνει πουθενά (κι εδώ άλλωστε αυτό υποστηρίζω, το ίδιο κάνει και η Ανταρσύα, ο Αλαβάνος, ο Καζάκης κ.ο.κ.), αλλά επίσης αποδεικνύεται πως υπάρχουν οι δυνάμεις με τις οποίες θα μπορούσε να κινηθεί ενωτικά.

      Σ αυτό το καθήκον του, να σχηματίζει δηλαδή αυτά τα μέτωπα με αυτές τις συσπειρώσεις και τις προσωπικότητες, είναι που έχει αποτύχει το κόμμα, αναγκαζόμενο εκ των πραγμάτων να συμμαχεί με τον εαυτό του.

      Μιλάς για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, και καλά κάνεις. Είναι ένα μίνιμουμ πρόγραμμα απ αυτά που έχει τη δυνατότητα να κατανοήσει και να υποστηρίξει τόσο με τη ψήφο του όσο και στο δρόμο η πλατιά δημοκρατική παράταξη. Απ αυτά τα προγράμματα που αλλάζουν τους συσχετισμούς, που εκδημοκρατικοποιούν την κοινωνία και το τοπικό πολιτειακό σύστημα.

      Δεν μπορεί να στηριχτεί καμιά λαϊκή εξουσία, καμιά λαϊκή κυβέρνηση, αν δεν προηγηθούν αυτοί οι μίνιμουμ στόχοι εκδημοκρατισμού, που στην πορεία, αν και εφόσον δεν πέσουμε μαχόμενοι από τα συνεχόμενα πραξικοπήματα παντός είδους (δες Βενεζουέλα), θα καταχτούν ακόμα περισσότερο έδαφος.

      Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ψευδαίσθηση από το πρόταγμα της λαϊκής εξουσίας, χωρίς ενδιάμεσες καταστάσεις. Χωρίς δηλαδή να απαντούμε στο ερώτημα τι κάνουμε με το ακροδεξιό κατεστημένο στα «σώματα ασφαλείας» και τις κρατικές δομές. Λες και δεν υπάρχουν οι αντικομμουνιστικές δομές στον στρατό, την αστυνομία, την οικονομία, το κράτος και την κοινωνία, που σε συνεργασία με τους «εταίρους» και τους «συμμάχους» θα κάνουν τα πάντα να εμποδίσουν ή να ανατρέψουν μια τέτοια εξουσία.

      Και κάτι τελευταίο. Αριστερή αντιπολίτευση στο Σύριζα δεν θα κάνει το ΚΚΕ όπως υποψιαζόταν ή ανέμενε, αλλά η αριστερή αντιπολίτευση μέσα στο Σύριζα!

      Διαγραφή
    3. Ανώνυμος25/2/15, 5:41 μ.μ.

      Φίλε νέε θα προσπαθήσω αργότερα να τοποθετηθώ πιο εκτεταμένα.

      Μόνο δύο σχόλια:

      1. Αν κάτι έδειξε η σοσιαλδημοκρατία διαμέσου του 20 αιώνα είναι ότι όχι δεν πρέπει να της έχεις εμπιστοσύνη και να συνεργάζεσαι μαζί της αλλά πρέπει να την πολεμάς διότι είναι και αυτή που ανοίγει το δρόμο των φασιστών προς την εξουσία. Αν μη τι άλλο, το λάθος της Βάρκιζας θέτει ξεκάθαρα ότι ενδιάμεσο μεταξύ αστικής και εργατικής εξουσίας δεν υπάρχει. Συμμαχία κάνεις με τον κόσμο όχι με τα κόμματα που υπερασπίζονται ένα σύστημα αντίθετο με αυτό που θέλεις.

      2. Δεν λέω ότι το πρόγραμμα της Θεσσαλινίκης είναι εφικτό ή ότι ήταν κάτι, αλλά ακόμα και αυτά τα ψίχουλα με αυτή την πολτική πρόταση δεν υλοποιούνται. Δηλαδή ακόμα και να κρίνουμε σοσιαλδημοκρατικά τους σοσιαλδημοκράτες δεν φκαίνουν τα κουτσιά.

      3. Το αστικό κράτος δεν εκδημοκρατικοποιείται, ο λόγος που υποστηρίζεις μια δημοκρατία γενικά αντί του ανοικτού φασισμού είναι για να κερδίσεις χρόνο να κτίσεις έξω από την βουλή την δυαδική εξουσία που θα ανατρέψει το αστικό σύστημα. Αυτό αν μη τι άλλο ήταν και το δίδαγμα της Κομμούνας κάτι για το οποίο όχι απλά από τον Λένιν αλλά ακόμη και από τον καιρό του Μάρξ ήταν ξεκάθαρο.

      Αυτά ως πρώτα σχηματικά

      Δ.

      Διαγραφή
    4. Συμφωνώ στο 3, το μελετώ στην επόμενη ανάρτηση.

      Διαγραφή
    5. Διαφωνώ με το 1. Έδειξα στην 1η ανάρτηση για τα αντιφασιστικά μέτωπα πως η διαλεκτική χωρίζει τη σοσιαλδημοκρατία σε αριστερή και δεξιά.

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος24/2/15, 2:11 μ.μ.

    Ψιλά γράμματα δάσκαλε, οι ψηλά...

    Φοξ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεκτόν μαριώ, εν τζιαι δηλώσαμεν φιλόλογοι. Εν ο ορθογράφος που με σώζει τες παραπάνω φορές.

      Διαγραφή
  4. Μέσα από τις συζητήσεις που γίνονται εδώ [στα τελευταία μερικά posts του Blog] και κυρίως μέσα από τις θέσεις και τοποθετήσεις που εκφράζουν και καταθέτουν από τη μια ο Blogοδεσπότης Νέος κι από την άλλη ο σχολιογράφος Δ., προκύπτει [συνεπεία των όσων λέγονται] κι ένα άλλο πολύ σημαντικό ερώτημα: Κατά πόσο ο Σοσιαλισμός θα μπορούσε να πραγματωθεί υπό συνθήκες φτώχειας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα πως μπορείς να κάμεις αναδιανομή του πλούτου όταν δεν υπάρχει;

      Διαγραφή
    2. Και πως θα μπορούσε να οικοδομηθεί σοσιαλισμός σε μια μόνο χώρα; Αυτό δεν συνεπάγεται πως αναγκαστικά θα υπάρχει μια μεταβατική περίοδος συνύπαρξης, τόσο με το σύστημα εκμετάλλευσης, όσο και με τις ιδέες του;

      Διαγραφή
    3. Ανώνυμος25/2/15, 5:44 μ.μ.

      Φίλε Άνεφ,

      Η Μπολσεβίκοι και η επανάσταση τους που άλλαξαν τον κόσμο στον 20 αιώνα σου έδωσαν την απάντηση ήδη. Δεν είναι φετιχισμός η φτώχεια, είναι αριστερισμός να λέμε ότι όσο φτωχαίνει ο κόσμος αυτόματα πάει προς την επανάσταση, αλλά είναι και τρομερό λάθος να λέμε ότι με τέτοια πρόοδο σήμερα δεν μπορεί να γίνει επανάσταση διότι θα σου λείψουν τα κωλόχαρτα εαν πάρεις την εξουσία στα χέρια σου (κοινώς το ερώτημα των φιλελεύθερων, που θα βρείτε τα λεφτά).

      Δ.

      Διαγραφή
    4. Ανώνυμος25/2/15, 5:47 μ.μ.

      Επίσης φίλε νέε,

      Δεν είναι ζήτημα σοσιαλισμός σε μια χώρα ή ταυτόχρονα σε όλες. Είναι τρομερά διαλεκτικό ότι για να στεριώσει ο σοσιαλισμός παγκόσμια πρέπει να ξεκινήσει από κάπου και για να αναπτυχθεί χωρίς περικύκλωση πρέπει να επεκταθεί και αλλού. Είναι δογματισμός και όχι μαρξισμός το να διαλέγεις ή το ένα ή το άλλο.

      Δ.

      Διαγραφή
    5. Και το "από κάπου" δεν είναι διαλεκτικό να πιστεύουμε πως θα αφορά μια ανεπτυγμένη και μεγάλη καπιταλιστική χώρα;

      Διαγραφή
    6. Ανώνυμος7/3/15, 5:52 μ.μ.

      Μπορεί ναι, αλλά μπορεί και όχι. Στις μεγάλες ανεπτυγμένες χώρες σήμερα για παράδειγμα όπως είναι η Γερμανία, ΗΠΑ, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία κτλ το ταξικό κίνημα έχει νικηθεί και στην θέση του φίτρωσε μια αριστερά γέννημα θρέμμα της ψυχροπολεμικής προπαγάνδας που έχει αποδεχτεί σε μαγάλο βαθμό τον ορίζοντα του καπιταλισμού. Ε αν είμαστε σόφρωνες δεν περιμένουμε επανάσταση από ώρα σε ώρα σε αυτές τις χώρες. Μια μεγάλη αλλαγή στην Ελλάδα που έχει ταξικό εργατικό κίνημα σήμερα μπορεί να παρασύρει και να δώσει φλόγα και αλλού. Αντικειμενικά η Ρωσσία ήταν εξαθλιωμένη αγροτική οικονομία ως επί το πλείστον. Η σοσιαλιστική οικοδόμηση έφερε την εκβιομηχάνιση. Σήμερα δεν μπορούμε να μιλούμε για οικονομίες χωρίς βιομηχανική παραγωγή όπως τότε. Εδώ η μικρή Κύπρος και έχει βιομηχανική παραγωγή φαρμάκων που πολούνται παγκοσμίως και νομίζω πως φτάνει περίπου το 8% των εξαγωγών μας, άσχετα αν δεν το γνωρίζουν πολλοί αυτό.

      Δ.

      Διαγραφή
  5. Σημαντικό επίσης και το κείμενο που συνυπογράφει ο Μηλιός:

    http://www.jmilios.gr/%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%AD%CE%BE%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CE%B7-%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%82/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος26/2/15, 11:28 μ.μ.

    Λές: "Η ιδεολογική και ταξική σύγκρουση που περιγράψαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, η σύγκρουση με τη νεοφιλελεύθερη βορειοευρωπαϊκή ηγεμονία διαμέσου των αιτημάτων και των θέσεων της νέας ελληνικής κυβέρνησης, έληξε, όπως αναμενόταν άλλωστε, με μια καθαρή νίκη των πολιτικών λιτότητας."

    Με ποιά μαρξιστικά και μαρξικά κριτήρια (πέρα από τα διαπραγματευτικά αιτήματα) η νέα ελληνική κυβέρνηση συγκροτεί μια ιδεολογική και ταξική σύγκρουση με τη νεοφιλελεύθερη βορειοευρωπαϊκή ηγεμονία;

    Ποια χαρακτηριστικά έχει αυτή η σύγκρουση;
    Γιατί βαφτίζεται ταξική η σύγκρουση και ποιά είναι τα κριτήρια;

    Fristuti

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα χαρακτηριστικά και τα κριτήρια περιγράφονται στην προηγούμενη ανάρτηση (http://newgreekcypriot.blogspot.com/2015/02/2015.html) και τα σχόλια που ακολουθούν.

      Νομίζω πως εν αυτονόητο πως υπάρχει ταξικό και ιδεολογικό χρώμα στις εξελίξεις, ανεξάρτητα από τις δυνατότητες ή την έκβασή τους.

      Ο απλός λαός φίλε, δεν ψάχνει ψύλλους στ άχερα.

      Διαγραφή
    2. Δεν καταλαβαίνω επίσης γιατί σχεδόν πάντα τα σχόλιά σου αφορούν την εισαγωγή της ανάρτησης... εν αντέχεις να το περάσεις όλο μια γρήγορη ανάγνωση και να τοποθετηθείς;

      Διαγραφή
  7. Ανώνυμος28/2/15, 12:43 μ.μ.

    πρωτο: εξήγησε αυτό το αυτονόητο, αυτή ήταν και η πρωταρχική μου ερώτηση για να μην ψαχνουμε ψυλλους ουτε στα αχυρα ουτε στα μαλλια μας

    δευτερο: αφορουν την εισαγωγη της αναρτασης γιατι χωρις να το καταλαβαινεις, μια που το αποδεκνυει και η απορια σου, αρχιζεις με το συμπερασμα και μετα βαζεις τις προκειμενες, δεν κακο ειναι και αυτη μια μεθοδος παρουσιασης αρθρου. σχολιαζω τα συμπερασματα σου για να αναθεωρουνται οι προκειμενες τους. αντε εμαθες και την δομη των αρθρων σου, ξαναδιαβασε τα να δεις. δεν ειναι τυχαιο ακομα που συνηθως αρχιζεις με bold την αρχικη σου παραγραφο, αυτο ειναι και το συμπερασμα σου




    fristuti

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...