"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

19 Σεπτεμβρίου 2015

Για τις κρίσιμες εκλογές στην Ελλάδα, την Αριστερά και τα δημοκρατικά της μέτωπα

Λαϊκά μέτωπα, και τώρα και πάντα...
  • Παρακολουθώ στενά, τόσο τις εξελίξεις στην Ελλάδα, όσο φυσικά και στην Κύπρο μας. Η έλλειψη χρόνου παρόλα αυτά, δεν μου επιτρέπει να παρεμβαίνω περισσότερο απ’ αυτό που καταφέρνω. Μια φορά δηλαδή τον μήνα, και αν…
  • Στην Κύπρο της Δεξιάς, στη μικρή και διχοτομημένη-στρατοκρατούμενη ημικατεχόμενη οικονομική αποικία των Δυτικών, Αγγλοσαξόνων και Γερμανών, τα πράγματα είναι πάνω-κάτω όπως τα ξέραμε.
  • Ο δοσιλογισμός, στην Ελλάδα και την Κύπρο των ευρωμνημονίων, καλά κρατά. Κυβερνά με εξωθεσμικές και αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις, με μόνο σύνθημα το «δεν υπάρχει εναλλακτική», ικανοποιώντας τα μεγάλα συμφέροντα την ίδια στιγμή που κάνει ότι μπορεί για να ευλογήσει τα γένια του.
  • Το ζήτημα, και σ’ αυτό επιμένω, δεν είναι μόνο να αποκαλύπτουμε την κατάργηση της έστω και λειψής δημοκρατίας που χαρακτήριζε την Ευρώπη τις περασμένες δεκαετίες, αλλά να προτείνουμε εφικτές εναλλακτικές πορείες που να οδηγούν τους λαούς βήμα-βήμα στην ανεξαρτησία και το σοσιαλισμό.
  • Νομίζω πως οι σκεπτόμενοι άνθρωποι συμφωνούν πλέον σ’ ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα, σ’ αυτό που το ιστολόγιο επιμένει από το 12’: Μέσα στην ΕΕ και ιδιαίτερα στη νομισματική ένωση, αναβιώνει, ειδικά μετά την μεταφορά της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην Ευρώπη, το Γερμανικό ράιχ.
  • Οι λύσεις για τους εργαζόμενους, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τα δημόσια συμφέροντα, πρέπει να αναζητηθούν αλλού. Αν θέλουμε να μιλάμε για δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία, αν πραγματικά στοχεύουμε στη καλυτέρευση των συνθηκών για τον απλό άνθρωπο και για το περιβάλλον, θα πρέπει και να δούμε πως απεγκλωβιζόμαστε από τους μηχανισμούς των δυτικών, ανοίγοντας παράλληλα τους δρόμους για το σοσιαλιστικό αύριο.
Εκλογές αντίστασης ή υποταγής
  • Οι εκλογές της Κυριακής στην Ελλάδα γίνονται για δύο βασικούς λόγους: Το σβήσιμο του νικηφόρου αντιστασιακού αποτελέσματος του δημοψηφίσματος και το ξεκαθάρισμα του Σύριζα από τις αριστερές δυνάμεις που τον συναποτελούσαν. Γίνονται στην ουσία υπό τις διαταγές του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου για να «ομαλοποιηθεί» η κατάσταση μετά το «ξεστράτισμα» των τελευταίων 7 μηνών.  
  • Η ψήφος αύριο θα έχει μια χρησιμότητα και θα αποτελεί σημείο αντίστασης και εκκίνησης για όλη την Ευρώπη, αν κατευθυνθεί στα κόμματα και τα μέτωπα που αμφισβητούν τα ευρωμνημόνια και το ΝΑΤΟ. Αυτά είναι το ΚΚΕ, η Λαϊκή Ενότητα και η Ανταρσύα.
  • Φυσικά, είμαστε εξ αυτών που επιμένουν πως «για να γίνει η δουλειά» της ανατροπής και της μεγάλης αλλαγής, χρειάζεται να δημιουργηθούν και να στηριχτούν τα μεγάλα δημοκρατικά, αντιιμπεριαλιστικά και αντιμονοπωλιακά μέτωπα σε κάθε χώρα ξεχωριστά. Μέτωπα που σε συνεννόηση μεταξύ τους και έχοντας ως κοινό πρόγραμμα ένα μίνιμουμ αρχικών επιδιώξεων, θα μπορέσουν να σπάσουν τον πάγο και να στρέψουν τις κοινωνίες σε άλλους δρόμους.
  • Ένα τέτοιο πρόγραμμα περιέχει πολιτικά και κοινωνικά ζητούμενα που αφορούν την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα ή την ένταξη σε μια λαϊκή-διεθνιστική νομισματική ένωση, την αποχώρηση από τους ολοκληρωτικούς καπιταλιστικούς (και άρα ιμπεριαλιστικούς) μηχανισμούς, την εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών και όλων των καίριων παραγωγικών δυνάμεων της κάθε χώρας, την ανασύσταση και αναγέννηση του συνεργατικού κινήματος, τον εκδημοκρατισμό της κρατικής μηχανής και των λεγόμενων σωμάτων ασφαλείας, τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, της εκπαίδευσης και της παραγωγής.
  • Πρώτο βήμα με λίγα λόγια, είναι η επιστροφή των χωρών μας σε μικτού τύπου οικονομίες με ισχυρή δημόσια παρέμβαση, η μονομερής διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, η πάταξη της φοροδιαφυγής των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και ο αμείλικτος πόλεμος ενάντια στη μαφία της νύχτας που σε συνεργασία με το κεφάλαιο γεννά το νέο φασισμό.
  • Αυτόματη μετάβαση σε ένα πιο ολοκληρωμένο σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, δεν μπορεί να υπάρξει. Ούτε και μπορούμε, όπως κάνει το ΚΚΕ για παράδειγμα, να μεταθέτουμε τις λύσεις των προβλημάτων ή έστω τις προσπάθειες για τη λύση τους, στο σοσιαλιστικό αύριο.
  • Δυστυχώς, το Κομμουνιστικό Κόμμα στην Ελλάδα, εκτός από το ότι συντάσσεται με τον αστικό κορμό στη πρόβλεψη πως η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα θα ήταν μια άσχημη εξέλιξη για τα λαϊκά συμφέροντα - αλλά και τις ίσες αποστάσεις στο δημοψήφισμα τις 5ης Ιουλίου, δεν δείχνει καμία διάθεση για συνεννόηση με σχηματισμούς που θέτουν ώριμα ζητήματα όπως την εθνικοποίηση των τραπεζών, τις επανακρατικοποιήσεις και την έξοδο από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς. Μάλλον το αντίθετο διαπράττει, αφού έχει αναγάγει τη ΛΑΕ σε κύριο αντίπαλό του σ’ αυτές τις εκλογές, διαστρεβλώνοντας μάλιστα κατά κόρον τις θέσεις της.
  • Προβληματική είναι και η στάση της Ανταρσύα, που παρόλη την προγραμματική συγγένεια και συνάφεια με τη νεοσύστατη Λαϊκή Ενότητα, δεν έκανε το βήμα παραπάνω σ’ αυτές τις εκλογές.
  • Όπως και να έχει, το ιστολόγιο θα συμψηφίσει τις ψήφους και τα ποσοστά των τριών εκλογικών συνδυασμών. Κρυφή μας ελπίδα, και νομίζω απόλυτα βάσιμη, είναι τα ποσοστά αυτά να φτάσουν και να ξεπεράσουν το 15%.
  • Το άθροισμα αυτό θα αποτελεί το προζύμι για την επόμενη μέρα, φτάνει να συναισθανθούν όλοι την ευθύνη για τη δημιουργία πλατιών μετωπικών σχηματισμών. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Υ.Γ.: Στις 31/8, κάποιες μέρες μετά την προηγούμενη ανάρτησή μου στις 17/8, η ιστοσελίδα Αγκάρρα προανήγγειλε στο Facebook μια απάντηση στις θέσεις και τις επισημάνσεις μου ανάμεσα στις οποίες διέκρινα και την αντίφασή της μεταξύ της υποστήριξης της Μπολιβαριανής και ταυτόχρονα του ΚΚΕ. Πέρασαν τρεις εβδομάδες αλλά δεν είδα τίποτα… Να αναμένω ή να το πάρει το ποτάμι;
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...