"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

3 Οκτωβρίου 2015

Στο πάνθεο των ηρώων μας

Αντιστασιακός μέχρι τέλους...
  • Ασχολήθηκα μέσα στο 2015, εκτός κάποιων περιπτώσεων, με το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα και τη σημασία του για ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και την παγκόσμια Αριστερά:  Το διεθνιστικό ταξικό κίνημα για την Ειρήνη, την οικολογία και τη κοινωνική δικαιοσύνη, με μία λέξη το Σοσιαλισμό, στο οποίο εναποθέτει τις ελπίδες του ο σκεπτόμενος και αγωνιζόμενος άνθρωπος.
  • Τα συμπεράσματα από την όλη αυτή κατάσταση και τις προεκτάσεις της για όλα τα Αριστερά κινήματα και ειδικότερα για το δικό μας κίνημα εδώ στην Κύπρο, θα τα συζητήσουμε στις επόμενες αναρτήσεις.
  • Το πιο σημαντικό γεγονός το μήνα που μας πέρασε, με τους δικούς του συμβολισμούς και πολιτικά μηνύματα, ήταν ο θάνατος του Κώστα Παπακώστα σε συνθήκες κράτησης.
  • Ο αγωνιστής της Δημοκρατίας πέθανε εκτίοντας την άδικη ποινή που του επιβλήθηκε σε ηλικία 75 χρόνων, βαριά άρρωστος κι αφού οι κυβερνώντες του αρνήθηκαν τη χάρη που αιτήθηκε για λόγους υγείας. Όπως μαρτύρησαν πρόσφατα συγγενείς των θυμάτων της έκρηξης, του ζητήθηκε να «δώσει εξηγήσεις» για να αφεθεί κατά χάρην ελεύθερος, τουτέστιν να καταδώσει (με ή χωρίς εισαγωγικά) το Δημήτρη Χριστόφια ως τον κύριο υπεύθυνο της τραγωδίας. Αυτός φυσικά αρνήθηκε και ως εκ τούτου εξέπνευσε έγκλειστος και φρουρούμενος σε ένα δωμάτιο του νοσοκομείου. Οι συγγενείς του μιλούν, και όχι άδικα, για πολιτική δολοφονία.
  • Ο πρώην διοικητής του εφεδρικού που αντιπάλεψε την ΕΟΚΑ Β’, κατόπιν προϊστάμενος της Αστυνομίας Κύπρου, Βουλευτής με το ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις και Υπουργός Άμυνας της διακυβέρνησης Χριστόφια, καταδικάστηκε με μια δίκη-παρωδία για τη θανατηφόρο έκρηξη στο Μαρί το 2013. Μια δίκη που σηματοδότησε και το τέλος της «κυπριακής μεταπολίτευσης».
  • Στην ουσία, ο Κώστας Παπακώστας τιμωρήθηκε για ένα έγκλημα που βαραίνει αποκλειστικά το στράτευμα και πιο ειδικά τους ανώτατους αξιωματούχους του, οι οποίοι όμως απαλλάχθηκαν πανηγυρικά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο άμεσα υπεύθυνος για τα φορτία που τελικά εξερράγησαν, συνταγματάρχης Γιώργος Γεωργιάδης, ο άνθρωπος που με τις ενέργειες του απαγόρευσε τις κινήσεις που θα απέτρεπαν την τραγωδία, χρησιμοποιήθηκε από το δικαστήριο ως μάρτυρας κατηγορίας.
  • Τόσο σε αυτή τη περίπτωση, του Μαρί, όσο και στην υπόθεση της Δρομολαξιάς όπου και πάλι καταδικάστηκαν με δίκη παρωδία ένα σημαίνων στέλεχος της Αριστεράς, ο Βενιζέλος Ζαννέτος, και ο δημοκράτης Χαράλαμπος Τσουρής,  μέλος ΔΣ ημικρατικών οργανισμών που αντιστάθηκε στις ιδιωτικοποιήσεις, «χέρι» είχε ο ακροδεξιός, πρώην πλέον Βοηθός Εισαγγελέας, Ρίκκος Ερωτοκρίτου.
  • Κι εδώ, χρησιμοποιήθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας ο βασικός υπεύθυνος της όλης ιστορίας, Νίκος Λίλλης, για να αποδειχθεί στην πράξη πως όταν οι αστικοδημοκρατικοί θεσμοί περάσουν στα χέρια της ακροδεξιάς και του σάπιου παρακράτους της, η Αριστερά παίρνει το ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου.
  • Οι καταδίκες των τριών ήταν ξεκάθαρα πολιτικές και μεθοδεύτηκαν από το συγκεκριμένο βρώμικο στοιχείο, τον Ερωτοκρίτου, υπό τις διαταγές των αναλόγου ποιότητας και ήθους πολιτικών, του προέδρου Νίκου Αναστασιάδη και του Υπουργού Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικου.
  • Έχει σημασία λοιπόν, έστω και σε καπιταλιστικές συνθήκες, μια ενωμένη, μαζική και λαοπρόβλητη Αριστερά σε συνεργασία με άλλες υγιείς δυνάμεις, να διεισδύει στο αστικό (και στρατιωτικό) εποικοδόμημα και να το εκδημοκρατικοποιεί, απαλλάσσοντας το από αντικομμουνιστικές και κατά βάση φασίζουσες νοοτροπίες.
  • Ο δρόμος για το Σοσιαλισμό περνά μέσα από την ήττα του πελατειακού κράτους, του νεοφιλελευθερισμού και του εθνικισμού. Του βαθιού κράτους της Δεξιάς. Περνά μέσα από ανεξαρτησιακά, αντιπολεμικά και αντιιμπεριαλιστικά προτάγματα, από την υπεράσπιση και τη διεύρυνση των κοινωνικών κατακτήσεων μέσα σε αστικοδημοκρατικό έδαφος.
  • Πως αλλιώς δηλαδή θα εκτιμήσει, θα αξιολογήσει και θα προωθήσει ο λαός τα σοσιαλιστικά κινήματα, τους μετασχηματισμούς και τις ριζοσπαστικές αλλαγές που θα επιχειρήσουν, αν δεν τα δει στην πράξη να κάνουν τη διαφορά και να αλλάζουν τους συσχετισμούς μέσα στα αντίξοα κοινωνικοπολιτικά και οικονομικά περιβάλλοντα που μας επιφυλάσσει η καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική ολοκλήρωση;
  • Ο Κώστας Παπακώστας ήταν ένας κερδισμένος σύμμαχος της εργατικής τάξης και της Αριστεράς που τιμωρήθηκε σκληρά από τη Δεξιά και την Ακροδεξιά ως «αποστάτης» του εθνικισμού.
  • Αιωνία του η μνήμη. Η Κυπριακή Αριστερά τον ανεβάζει στο πάνθεον των ηρώων της. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...