"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

29 Νοεμβρίου 2015

Ο Συλλούρης τζι ο Παΐσιος

Ο λαός θα διώξει τα κόμματα και θα φέρει τον βασιλιά!
  • Ο Συλλούρης εχτές, τον άκουα σε ένα σταθμό μες το αυτοκίνητο, ισχυριζόταν πως οι διαφορές ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα έχουν σμικρύνει!
  • Λυπόταν, μας είπε, γιατί και η παράταξη από την οποία προέρχεται, ο ΔΗΣΥ, πλησιάζει το ΑΚΕΛ …σε ολοκληρωτισμό!
  • Κοίτα να δεις! Να τραβώ τα μαλλιά μου; Εν τζαι λλία γαμώτο! Να δώκω μιαν του ανεμοθώρακα να βουρώ στον Τρίκκη πάλε;
  • Ο καθ’ ένας ότι θέλει λαλεί, τζι ο καθένας ότι θέλει ακούει. Εμειδίασα, επήρα την έκφραση του αηδιασμένου, του απηυδισμένου τζαι του απογοητευμένου που θέλει να δώκει μιαν του τοίχου με τα’ αυτοκίνητο τζι όποιον πάρει ο χάρος.
  • Κινδυνεύει το μικρομάγαζο του Δημητράκη τζ έφκαλε τη γλώσσα του στη φόρα. Η Δεξιά εν η ελεύθερη παράταξη στην Κύπρο, τζαι το ΑΚΕΛ η ανελεύθερη τζι η ολοκληρωτική!
  • Τζιαι ρωτώ: τούτη η φιλοσοφία δεν είναι παρούσα τζαι εγκαθιδρυμένη σε ολόκληρη τη Δεξιά τζιαι μεγάλο μέρος του ενδιάμεσου, λεγόμενου χώρου;
  • Την Βουλή εν οι λαϊκιστές των μικρών κομμάτων ή η «κυβερνώσα» Αβέρωφ-Παπαδόπουλου-Ομήρου που την έκαμε χάνι του ππάτζιαρου;
  • Το καραγκιοζιλίκκι στην πολιτική, ο τραμπουκκισμός τζι ο αντιΑΚΕΛισμός της τελευταίας περιόδου είχε τις πηγές του στους μικρούς ή τους μεγάλους; Ποιοι στην τελική εβάλαν φυλακή με στημένες δίκες το μακαρίτη τον Παπακώστα, το Ζαννέτο τζαι τον Τσουρή;
  • Είναι σίγουρα επικίνδυνο για την πολιτεία το χαμηλό όριο. Ένα κλασικό πλέον παράδειγμα είναι το ΑΔΗΚ του Ντίνου Μιχαηλίδη (καταδικασμένου από τα ελληνικά δικαστήρια για διακίνηση εξοπλιστικών μιζών), το οποίο μονοεδρικό κόμμα, όπως φάνηκε από τις μαρτυρίες, δημιουργήθηκε με μαύρο χρήμα.
  • Από την άλλη όμως, ποιά είναι αλήθκεια η διαφορά ανάμεσα στις συνθήκες ίδρυσης του οποιοδήποτε κόμματος της Δεξιάς; Με μαύρο, γκρίζο ή πλυμμένο χρήμα της άρχουσας τάξης δεν είναι που κατασκευάζονται όλοι οι σχηματισμοί της «εθνικής παράταξης»;
  • Τζαι στο κάτω-κάτω της γραφής, εμείς θα βάλουμε τάξη στο αστικό μας κοτέτσι; Τζαι μάλιστα σε συνεργασία με το κατεξοχήν κόμμα τη διαπλοκής τζαι της κατάργησης της δημοκρατίας τζαι των θεσμών;
  • Εν με πείθει εμένα το σκεπτικό του ΑΚΕΛ στο ζήτημα. Άστε που είναι τζαι προκλητικό για το κοινωνικό αίσθημα η αλλαγή του εκλογικού νόμου έξι μήνες πριν από τις βουλευτικές. Νομίζω πως θα μας γυρίσει μπούμερανγκ.
***
  • Φυσικά, αυτό το γεγονός δεν μπορεί να συγκριθεί σε σημασία με τις εξελίξεις στον αρχινημένο παγκόσμιο πόλεμο ενάντια στον τρίτο κόσμο και τη Ρωσία.
  • Όπως γράφω σε σχόλιό μου στου Anef_Oriwn που ασχολείται με τα τελευταία… «Το βασικό είναι να μείνουμε εκτός πολέμου. Τόσο εμείς, όσο τζι η Ελλάδα». Η Τουρκία έτσι τζι αλλιώς εν μέσα με τα μπούνια…
  • Τζι απορώ στο ίδιο σχόλιο, πως θα κάμουμε λύση με τούντους ανθρώπους, τους εξουσιαστές της Τουρκίας, που όπως αποδεικνύεται δεν κωλώνουν πουθενά τζαι για τίποτε προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα μικτά τους συμφέροντα με τους Δυτικούς.
  • Δύσκολο το έργο του Ακκιντζή. Ο «δικός μας» έτσι τζι αλλιώς εν εξυπηρετεί τα κυπριακά συμφέροντα τζαι την πραγματική ειρήνη.
  • Μέσα σε τούτα ούλλα έχουμε τζαι τον Παΐσιο! Μάλιστα κύριε, η Ρωσία θα διαλύσει την Τουρκία αλλά θα χάσει τον πόλεμο με τους υπόλοιπους τζαι θα καταστραφεί.
  • Το αποτέλεσμα; Η Ελλάδα θα πάρει την Πόλη! Για την Κύπρο δεν ξέρουμε, αλλά, σκέφτονται οι κουτοπόνηροι, με τριχοτομημένη την Τουρκία τζαι με την Ελλάδα στο Βόσπορο, κάτι καλό θα ξημερώνει για τους ελληνοκύπριους!
  • Το ζήτημα είναι, εννοείται, αν επιτέλους θα κατανοήσει η ανθρωπότητα πως ο καπιταλισμός ισούται με πόλεμο τζιαι πως στην επόμενη μέρα μιας παγκόσμιας σύρραξης εν μπορούμε να σκεφτόμαστε τι θα μείνει δικό μας τζαι τι όχι.
  • Η ανθρωπότητα εν ενιαία, όπως τζαι η ιστορία της, αλλά που να περάσουν τέτοιες σκέψεις που τα μυαλά των θρησκόληπτων…

21 Νοεμβρίου 2015

Για τον εκλογικό νόμο: Λανθασμένη η αύξηση του ορίου

Ο φασισμός κι ο χυδαίος λαϊκισμός βρίσκουν το δρόμο τους για τη Βουλή
με οποιοδήποτε όριο και εκλογικό σύστημα...
  • Η Αριστερά στην Κύπρο, μέσω του οργανωμένου φορέα της, του ΑΚΕΛ, υπήρξε διαχρονικά η ισχυρότερη φωνή υπέρ του εκδημοκρατισμού του πολιτικού συστήματος της Κύπρου. Η απλή αναλογική ήταν και είναι ένα λαϊκό στην ουσία αίτημα, αφού διασφαλίζει πως η εκπροσώπηση θα κατανέμεται όσο το δυνατό δικαιότερα και θα αντικατοπτρίζει σχεδόν απόλυτα τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων.
  • Ακόμα κι όταν ο ΔΗΣΥ, το κόμμα που στέγασε την ΕΟΚΑ Β’ και τον Γριβισμό με ό,τι αυτός συνεπάγεται, αποτύγχανε να εκλέξει έστω και ένα βουλευτή με το πλειοψηφικό σύστημα στις Βουλευτικές του 1976, παρότι εξασφάλιζε το 27%, το ΑΚΕΛ παρέμενε σταθερό στις απόψεις του για προοδευτική μετεξέλιξη του εκλογικού νόμου.
  • Η απλή αναλογική και το αναλογικό όριο του 1.79% ( ένα πεντηκοστό έκτο – μία εκ των 56 βουλευτικών εδρών) εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στις Βουλευτικές του 1996.
  • Προηγήθηκαν τρεις εκλογικές διαδικασίες με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, το 1981, το 1985 και το 1991. Το σύστημα αυτό στην ουσία απέτρεπε τη δημιουργία και την μακροημέρευση μικρών πολιτικών σχηματισμών αφού τοποθετούσε το όριο για κατάληψη έδρας στο 10% ή στο 8% παγκύπρια, αν το μικρό κόμμα κατάφερνε να εκλέξει βουλευτή από την πρώτη κατανομή.
  • Κόμματα όπως την Ένωση Κέντρου του Τάσσου Παπαδόπουλου που πέτυχε ένα ποσοστό γύρω στο 2.5% στις Βουλευτικές του 81’, το ΠΑΜΕ του Χρυσόστομου Σοφιανού που ακούμπησε το 3% στις ίδιες εκλογές, η ΝΕΔΗΠΑ του Αλέκου Μιχαηλίδη, καθώς και άλλα μεταγενέστερα σχήματα όπως το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Νίκου Ρολάνδη και το ΑΔΗΣΟΚ, κτυπώντας στο βράχο του εκλογικού νόμου, αναγκάστηκαν στην πορεία να ενταχθούν σε μεγαλύτερα κόμματα και συμμαχίες για να επιβιώσουν πολιτικά.
  • Ο Τάσσος Παπαδόπουλος προσχώρησε στο ΔΗΚΟ παίρνοντας τότε και την αντιπροεδρία του κόμματος, οι Αλέκος Μιχαηλίδης και Νίκος Ρολάνδης προσχώρησαν στον ΔΗΣΥ, ενώ στελέχη του ΑΔΗΣΟΚ βρέθηκαν το 1998 να συγκυβερνούν με το Συναγερμό. Την ίδια περίοδο, ο Γλαύκος Κληρίδης διόριζε τον Χρυσόστομο Σοφιανό ως προσωπάρχη του Προεδρικού…
Απλή αναλογική: Ο βραχνάς του κατεστημένου
  • Η ιστορική εμπειρία δείχνει πως η απλή αναλογική είναι βραχνάς για την αστική τάξη και τα κόμματα εξουσίας της κεντροδεξιάς, αφού επιτρέπει συνθήκες διαφοροποίησης και διάσπασης στους κόλπους της.
  • Τα μεγάλα κόμματα του κατεστημένου επιθυμούν, είναι λογικό από τη μεριά τους, όσο το δυνατό ψηλότερα εκλογικά όρια έτσι ώστε να λειτουργεί η λογική της χαμένης ψήφου και να παρουσιάζονται τα ίδια ως οι κύριοι εκφραστές της κυρίαρχης ιδεολογίας και της νομής της εξουσίας.
  • Η Αριστερά όμως, δεν έχει τις ίδιες ανησυχίες και επιθυμίες με τα κόμματα της άρχουσας τάξης. Αντίθετα, είναι στρατηγικός της στόχος η διάσπαση των παραδοσιακών αστικών και μικροαστικών κομμάτων σε πολλούς σχηματισμούς, έτσι ώστε να δημιουργούνται συνθήκες που να υποβοηθούν τη δράση του λαϊκού παράγοντα.
  • Στη συγκεκριμένη φάση που βρισκόμαστε σήμερα, ο Συναγερμός, θέλοντας να προλάβει φυγόκεντρες δυνάμεις που παρουσιάζονται στην παράταξη, βάζει θέμα εκλογικού νόμου και μάλιστα σχετικά πλησίον των επόμενων Βουλευτικών που θα διεξαχθούν, καλώς εχόντων των πραγμάτων, το Μάη του 2016. Αν πετύχει την αύξηση του ορίου για τη δεύτερη κατανομή εδρών, ο ΔΗΣΥ, και σε δεύτερο πλάνο το ΔΗΚΟ, θα εξασφαλίσουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με τα μικρότερα όμορα κόμματα, αναγκάζοντας σε δεύτερες και τρίτες σκέψεις τους φιλόδοξους πολιτικούς τους παράγοντες.
  • Ήδη, όπως αποκάλυψε η ΓΝΩΜΗ σε περασμένη της έκδοση, συγκεκριμένες τάσεις από το κίνημα των οικολόγων φαίνεται να προσανατολίζονται προς το ΔΗΣΥ, ενώ ανάλογη θα είναι όπως αναμένεται και η στάση πολλών στελεχών του ΕΥΡΩΚΟ και ιδίως του Δημήτρη Συλλούρη που δεν θα είχε κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα να βρεθεί στα έδρανα της Βουλής μέσω του κυβερνώντος κόμματος.
  • Τα ίδια ισχύουν και για το κόμμα του Γιώργου Λιλλήκα αλλά ίσως και για στελέχη της ΕΔΕΚ που ανησυχούν για τις επιδόσεις του κόμματος στις επερχόμενες Βουλευτικές, ιδιαίτερα αν παγιωθεί μια λογική χαμένης ψήφου μέσω της αλλαγής του εκλογικού νόμου.
  • Μια τέτοια εξέλιξη, το ανέβασμα δηλαδή του πήχη για είσοδο στη δεύτερη κατανομή των εδρών, θα ευνοήσει ξεκάθαρα τους μεγάλους σχηματισμούς της Δεξιάς και ιδιαίτερα το ΔΗΣΥ, που θα λειτουργήσει ως πολυσυλλεκτικός-πολυτασικός σχηματισμός.
  • Το νυν κυβερνητικό κόμμα με τη σειρά του, θα αξιοποιήσει τα συμμαχικά ποσοστά του ερχόμενου Μάη για να προκρίνει το αποτέλεσμα των επόμενων Προεδρικών, αφού θα έχει ήδη οικοδομήσει μια πετυχημένη εκλογική συνεργασία με τάσεις που υπό άλλες συνθήκες θα είχαν μια πιο αυτόνομη παρουσία και περισσότερες επιλογές.
Όχι στην αύξηση του ορίου
  • Παρότι η απλή αναλογική έχει μια σειρά από αδυναμίες -κυριότερες των οποίων είναι η εκ των πραγμάτων δυσλειτουργία των μονοεδρικών κομμάτων στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, αλλά και η ανάδειξη κάποιων φαιδρών ή και ακραίων καταστάσεων που χρησιμοποιούν το χαμηλό όριο εισδοχής- αποτελεί ως εκλογική ρύθμιση ένα εμπόδιο για τα παγιωμένα κόμματα εξουσίας και μια κατάκτηση για το λαό.
  • Κρίνουμε πως η Αριστερά και το κόμμα της δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα από τη διατήρηση του υφιστάμενου εκλογικού νόμου. Αντίθετα, θα έπρεπε να πρωτοστατούν για τη διατήρησή του και να αποκαλύπτουν τους πραγματικούς λόγους που το κατεστημένο, μέσω του ΔΗΣΥ, θέλει να τον ράψει στα μέτρα του, λίγες εβδομάδες πριν την επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου.
  • Η αύξηση του εκλογικού ορίου αναμένω πως θα αυξήσει τα ποσοστά της αποχής, θα ενδυναμώσει το Συναγερμό και –το χειρότερο- θα ενισχύσει τη φιλολογία περί «συνεργασίας ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ» και το παγιωμένο πλέον σύνθημα «όλοι είναι το ίδιο».
  • Το ενδεχόμενο να μπει η κυπριακή Χρυσή Αυγή, το ΕΛΑΜ, στη Βουλή ή να συνεχίσει ο μικροαστικός χυδαίος λαϊκισμός τη δράση του από τα έδρανά της, δεν είναι αρκετοί παράγοντες που θα ανάγκαζαν το κόμμα μας σε μια οπισθοχώρηση από βασικές του αξίες αλλά και πολιτικές τακτικές.
  • Η ακροδεξιά και ο λαϊκισμός (ΕΛΑΜ, Περδίκης, Κουλίας, Συλλούρης, Λιλλήκας, Ελένη Θεοχάρους κ.α.) είναι έτσι κι αλλιώς στοιχεία της κυπριακής κοινωνίας. Αν θέλουμε η Βουλή να είναι πραγματικά αντιπροσωπευτική, θα πρέπει να αποδεχτούμε και το γεγονός πως οι ψηφοφόροι επιλέγουν τους πολιτικούς και τα κόμματα που τους εκφράζουν. Ο φασισμός, ο αντικομμουνισμός και ο εκφυλισμός της πολιτικής και της δημοκρατίας, δεν θα σταματήσουν να υπάρχουν με χαμηλότερα ή ψηλότερα ποσοστά εισδοχής. 
  • Από τη στιγμή που υπάρχει σήμερα ένας Αντρέας Θεμιστοκλέους στη Βουλή των Αντιπροσώπων με τα «χρώματα» του μεγάλου δεξιού πόλου εξουσίας, κι ένας Ζαχαρίας Κουλίας εκλεγμένος με «το κόμμα των δημοσίων υπαλλήλων», τι χειρότερο θα μπορούσε να μας συμβεί; Σε μια χώρα όπου πεθαίνει έγκλειστος ο Κώστας Παπακώστας και κυβερνά απροκάλυπτα ο Γριβισμός, τα εκλογικά όρια δε νομίζω πως έχουν και μεγάλη σημασία.
  • Αλλά και πάλι, η όποια δημοκρατική μου συνείδηση δεν μου επιτρέπει να χωνέψω με ευκολία το ενδεχόμενο ένα κόμμα που θα λάβει ένα ποσοστό κοντά στο 2, 2.5 ή και 3%, να μένει εκτός Βουλής. Αθροιστικά, αν τα κόμματα αυτά είναι τρία ή τέσσερα, το ποσοστό των ψηφοφόρων που θα μένουν χωρίς φωνή, θα πλησιάζει ή και θα ξεπερνά το 10%.
  • Το όριο που προτείνει το ΑΚΕΛ (3.6%) ως αντιστάθμισμα στην πρόταση του ΔΗΣΥ για 5%, είναι πολύ ψηλό. Πρόκειται στην ουσία για νόθευση της απλής και επιστροφή σε μια σχετικά ισχυρή αναλογική. Η αποτυχία της Λαϊκή Ενότητας (ΛΑ.Ε) στην Ελλάδα στις πρόσφατες εκλογές να μπει στη Βουλή σπάζοντας το όριο του 3%, δεν μπορεί να θεωρείται δημοκρατική εξέλιξη. Έχω την εντύπωση πως είναι ένα καλό παράδειγμα συστήματος… προς αποφυγήν. Τι θα σκεφτούμε αν αύριο-μεθαύριο και το ΚΚΕ κινδυνεύσει από μια τέτοια κακοτοπιά;
  • Έστω και την υστάτη, εκτιμώ πως θα πρέπει να γίνουν δεύτερες σκέψεις από το κόμμα μας. Θα είναι λάθος η αύξηση του ορίου, και τα λάθη της, ως γνωστόν, η Αριστερά τα πληρώνει διπλά και τρίδιπλα... και σε βάθος χρόνου.
>> Το σκεπτικό του ενάντια στην αύξηση του εκλογικού μέτρου, ανέλυσε κι ο Anef σε ανάρτησή του προ ενός σχεδόν μηνός, εδώ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...