"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

14 Ιανουαρίου 2016

Σοσιαλισμός: Το οξυγόνο της ανθρωπότητας

"Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος"
  • Ο θρίαμβος της επιστήμης και του «εμείς» απέναντι στο σκοταδισμό, την ιδιοτέλεια και την υποκρισία κεφαλαίου και εκκλησίας.
  • Ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός δεν εγγυούνται το μέλλον του πλανήτη, αντίθετα προμηνύουν την καταστροφή του.
Του Στέλιου Στυλιανού στη Γνώμη, 8/1/2016
  • Συχνά, από ανθρώπους διαφόρων προθέσεων, ο Σοσιαλισμός παρουσιάζεται ως μια νέα θρησκεία, με τους δικούς της προφήτες και πιστούς.  Η αλήθεια είναι όμως, πως ο επιστημονικός σοσιαλισμός είναι ακριβώς το αντίθετο από μια πίστη σε κάτι αόρατο.
  • Ο Μαρξισμός μεταθέτει την ευθύνη για ένα δικαιότερο και ασφαλέστερο κόσμο στους ίδιους τους σκεπτόμενους και δημοκρατικούς ανθρώπους. Ερμηνεύει τη φύση των ανταγωνισμών, τη συσσώρευση πλούτου και τις επαναλαμβανόμενες πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές κρίσεις, εξηγώντας πως μόνο με τη μετάβαση σε ένα ανώτερο πολιτειακό και οικονομικό σύστημα μπορεί να σπάσει ο φαύλος κύκλος της εκμετάλλευσης και του πολέμου.
  • Ο Σοσιαλισμός, το ανώτερο στάδιο του διαφωτισμού, όπως ακριβώς στόχευε και η ελληνική προχριστιανική φιλοσοφία, αφαιρεί από τις πλάτες του όποιου θεού την ευθύνη και την απόφαση για μια «από μηχανής» επέμβαση υπέρ των δίκαιων και των ειρηνοποιών, μεταφέροντάς την στο οργανωμένο κίνημα: το κίνημα που έχει κατακτήσει μια διεθνιστική συνείδηση και που αμφισβητεί το δόγμα πως ο κόσμος δεν μπορεί παρά να είναι άδικος, και ως εκ τούτου, η κοινωνική δικαιοσύνη είναι ουτοπική και ανεφάρμοστη.
Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ
  • Το νέο επίπεδο γνώσης που κατακτά ο σκεπτόμενος άνθρωπος σε κάθε στιγμή της ιστορίας, δεν μπορεί να καλουπωθεί μέσα στους νόμους και τις κοινωνικές αντιλήψεις της εποχής του. Αναπόφευκτα θα ενοχλήσει τα συμφέροντα των ισχυρών που θα επιστρατεύσουν κάθε μέθοδο προκειμένου να απαλλαγούν από τον κίνδυνο της χειραφέτησης και της ενότητας των πληβείων.
  • Ο συντηρητισμός, ο εθνικισμός, η αναθέρμανση του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, ο φασισμός και τα ακροδεξιά παρακρατικά δίκτυα, μπαίνουν στην υπηρεσία των εκμεταλλευτών και των πολεμοκάπηλων για να ανακόψουν το θρίαμβο της επιστήμης και του «εμείς» απέναντι στο σκοταδισμό, την ιδιοτέλεια και την υποκρισία του κεφαλαίου και της εκκλησίας. Για να στερήσουν από την ανθρωπότητα το οξυγόνο της, το Σοσιαλισμό.
  • Ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός που τον συνοδεύει σε κάθε του βήμα, οι ανισότητες που διογκώνονται με γεωμετρική πρόοδο και οι ανεπανόρθωτες ζημιές στο περιβάλλον από τον ανταγωνισμό και την απληστία, είναι γενικά αποδεκτό πως είναι φαινόμενα που δεν εγγυούνται το μέλλον του πλανήτη, αντίθετα προμηνύουν την καταστροφή του.
  • Η ανθρωπότητα του μέλλοντος θα εξηγεί με όρους υπανάπτυξης, έλλειψης πολιτισμού και δημοκρατικής νοοτροπίας, την ακατανόητη εμμονή στην εποχή της βαρβαρότητας που ακόμα βρισκόμαστε κατά μία έννοια, να ιδιωτικοποιούνται και να εμπορευματοποιούνται πόροι του πλανήτη, η γη, τα μέσα μαζικής παραγωγής, ο ορυκτός πλούτος, ακόμα και το ίδιο το νερό σε κάποιες περιπτώσεις.
  • Όσο και να φτιασιδώνουν το σύστημα, όσο κι αν δαιμονοποιείται ο άλλος δρόμος και μπαίνει στο γύψο η εξέλιξη και η διανόηση για να συντηρηθεί η εκμετάλλευση και η νομή της εξουσίας, η επιστημονική γνώση και ο διεθνισμός του σύγχρονου ανθρώπου θα μετατρέψουν σταδιακά τον καπιταλισμό και τη δικτατορία του πλούτου σε μια ξεπερασμένη ιστορική περίοδο.
ΤΟ ΞΕΓΕΝΝΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
  • Από μία οπτική, το μέλλον, η νέα εποχή, βρίσκεται ήδη εδώ. Κυοφορείται στα σπλάχνα του λαϊκού κινήματος και του επιστημονικού σοσιαλισμού που το καθοδηγεί στους δρόμους της πλατιάς και άμεσης δημοκρατίας, της διεθνιστικής αλληλεγγύης, της ειρήνης και της πολιτιστικής αναγέννησης, στην ολοκλήρωση του διαφωτισμού.
  • Παρόλα αυτά, το σοσιαλιστικό μέλλον δεν αντικρίζεται από τον Μαρξισμό ως κάτι που θα επισυμβεί ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά, τη στάση και τη δράση της πρωτοπορίας. Η ιδεολογία μας μετατρέπει το λαϊκό παράγοντα σε πρωταγωνιστή και συγγραφέα της ιστορίας, και όχι σε ένα αμέτοχο παρατηρητή που μεταθέτει τη λύση των προβλημάτων στη «δευτέρα παρουσία του σοσιαλισμού», όταν και αν αποφασίσουν οι μάζες να εμπιστευτούν και να συμπορευτούν με τις ριζοσπαστικές δυνάμεις.
  • Η ωρίμανση της ανθρωπότητας, το ξεγέννημα της ιστορίας, είναι το συνεχές έργο της συμμαχίας της εργατικής τάξης με το κάθε δημοκρατικό, πραγματικά φιλελεύθερο και ανθρωπιστικό κοινωνικό πυρήνα, με τους επιστήμονες και τους φιλόσοφους.
  • Θα οικοδομηθεί με τη ταξική αλληλεγγύη σε κάθε κίνημα διεκδίκησης, με τη σφυρηλάτηση της αντιφασιστικής και αντιπολεμικής ενότητας των λαών και κυρίως με την ανάληψη από την Αριστερά της πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης να δίνει απαντήσεις, να διευρύνει τις κατακτήσεις και τα δημοκρατικά μέτωπα ακόμα και στις πιο αντιδραστικές συνθήκες.
Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ
  • Όλοι οι κλάδοι της επιστήμης, με ειδικότερους το διαλεκτικό υλισμό και τις σύγχρονες, κονστρουβικτικές (constructivism) θεωρίες μάθησης, συνηγορούν πως οι άνθρωποι οικοδομούν αντιλήψεις και ακολουθούν πρότυπα συμπεριφοράς ανάλογα με τα περιβάλλοντα που βρίσκονται, τις ιδέες που κυκλοφορούν και τις συναναστροφές που αναπτύσσουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
  • Σύμφωνα με τη διαλεκτική, η κοινωνική κατάσταση και η θέση ενός εκάστου στην παραγωγική αλυσίδα, καθορίζει τις αντιλήψεις και εντέλει τη δράση του. Δεν είναι οι ιδέες που προϋπάρχουν και κινούν την ιστορία, αλλά οι ανάγκες και οι στόχοι των φτωχών και των πλουσίων σε κάθε στιγμή του ιστορικού προτσές, που γεννούν τις ιδέες, τους μύθους, τις θρησκείες, τα πολιτικά και οικονομικά συστήματα, τις επαναστάσεις και τις τυραννίες.
  • Λειτουργώντας ως προμηθείς, με το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του 1848 και όλη την εργασία τους γύρω από την ιστορική εξέλιξη και την αέναη πάλη των τάξεων, Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Έγκελς, θα εγκαταλείψουν οριστικά τη δοσμένη ταξική τους θέση και θα προσχωρήσουν με αποφασιστικά βήματα στη συμμαχία των εργατών με τους διανοούμενους.
  • Οι θεμελιωτές του διαλεκτικού υλισμού, δεν ήταν φυσικά οι πρώτοι γόνοι εμπορικών, βιομηχανικών ή και φεουδαρχικών οικογενειών που στρέφουν την πλάτη στην υποκρισία και τον αυταρχισμό της ίδιας της τάξης τους, των «ευγενών».
  • Από τον Ιπποκράτη μέχρι το Γαλιλαίο και το Δαρβίνο, κι από τον Σωκράτη μέχρι τον Μαρξ και τον Έγκελς, η αναζήτηση της επιστημονικής αλήθειας και το ενδιαφέρον για την ανθρωπότητα, οδηγεί τους ειλικρινείς επιστήμονες και διανοούμενους, που λόγω συνθηκών προέρχονται συνήθως από τις εύπορες τάξεις, στο ριζοσπαστισμό και τη ρήξη με τη συντήρηση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...