"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

3 Ιουνίου 2016

Ο κύβος ερρίφθη

Θα περιμένω άλλες μέρες...
  • Άτε! Ο αντιομοσπονδιακός Συλλούρης είναι από σήμερα ο νέος Πρόεδρος της Βουλής. Να τον χαιρόμαστε. Θυμίζουμε πως υπό την προεδρία του, το αυτοδιαλυμένο «Ευρωπαϊκό Κόμμα» που φιλοδοξούσε κάποτε να περιμαζέψει ολόκληρο τον απορριπτικό και εθνικιστικό χώρο, ήταν το πρώτο κοινοβουλευτικό κόμμα που αποκήρυξε τις συμφωνίες κορυφής και τη δικοινοτική-διζωνική ομοσπονδία.
  • Ο Συναγερμός απέδειξε για άλλη μια φορά πως εννοεί το κτίσιμο κουλτούρας επανένωσης και λύσης, ενώ το ευκαιριακό κόμμα των Θεοχάρους-Συλλούρη έδειξε από νωρίς τι εννοεί να κάνει με την παρουσία του στα πολιτικά πράγματα.
  • Η «Αλληλεγγύη», μέσα σε δέκα μέρες από τις εκλογές, πούλησε καταρχάς τους ψηφοφόρους της απαξιώντας την έδρα που η ηγέτης του κέρδισε στη Λεμεσό... και συνεργάστηκε τελικά με το κόμμα που υποτίθεται ήθελε να διεμβολίσει και να ξεμπροστιάσει. Μέγας είσαι κύριε και θαυμαστά τα έργα σου. Τι κάνει μια καρέκλα τελικά… και πόσο σύντομα!    
  • Οι υπόλοιποι τέσσερις του «ενδιάμεσου» (ΕΔΕΚ, «Συμμαχία Λιλλήκα», ΔΗΚΟ και Οικολόγοι) και οι οποίοι διέθεταν συνολικά 17 ψήφους, έχασαν από  τη συνεργασία ΔΗΣΥ και ΔΗΣΥ Β’ που συγκέντρωσε 21!
Το υποκριτικό σνομπάρισμα του ΕΛΑΜ
  • Ο Λιλλήκας, σύμφωνα τα ρεπορτάζ, πήρε πρωτοβουλία συνάντησης των πολιτικών αρχηγών χωρίς να απευθυνθεί το ΕΛΑΜ. Η Θεοχάρους από την αρχή των συζητήσεων έστειλε μήνυμα πως η διαβούλευση πρέπει να γίνει «μεταξύ των δημοκρατικών κομμάτων» υπονοώντας μάλλον τη μη συμπερίληψη του εθνικιστικού κινήματος. Δεν ξέρω αν συγκαταλεγόταν και το ΑΚΕΛ μέσα στα δημοκρατικά κόμματα που εννοούσε η κυρία Ελένη. Μπορεί και όχι, όλα πρέπει να τα περιμένει κανείς τη σήμερον.  
  • Ο Σιζόπουλος ήθελε επίσης να τους δει όλους αλλά ομοίως απόφυγε να συναντήσει τους ηγέτες του franchise της Χ.Α, παρότι οι ίδιοι τοποθετήθηκαν επίσημα από προχθές αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά. Τελικά, το σνομπάρισμα που δέχτηκαν από τους πάντες ανάγκασε ίσως τα ΕΛΑΜίτικα να κρατηθούν στην αποχή, δεδομένου ότι δεν θα μπορούσαν να αλλάξουν τους συσχετισμούς με τις δύο ψήφους που διαθέτουν. 
  • Αμαρτία μου εξομολογημένη, προσωπικά δεν βρίσκω πολλές διαφορές ανάμεσα στους νέους και τους παλιούς αγαπητικούς της Αρχιεπισκοπής. «Ούλλοι το ίδιον πιτσιήμιν ένι», όπως ελάλεν ο μακαρίτης ο πατέρας μου.
  • Πόση διαφορά δηλαδή έχουν οι θέσεις των Συλλούρη, Σιζόπουλου και Παπαδόπουλου για παράδειγμα, από τη θέση του ΕΛΑΜ στο κυπριακό, στα θέματα μετανάστευσης, της εκπαίδευσης και άλλων θεμάτων που άπτονται του εκδημοκρατισμού της κοινωνίας;
  • Προφανώς, οι κεντροδεξιοί και λοιποί εθνικιστικοί και απορριπτικοί σχηματισμοί νιώθουν άβολα με το γεγονός ότι στα λεγόμενα εθνικά και άλλα ζητήματα θα ακούγεται στη Βουλή και την κοινωνία μια φωνή που θα ταράξει το σύστημα στο λαϊκισμό και την ακρότητα μέχρι να πει ήμαρτον! Ο Αρχιεπίσκοπος το είπε ξεκάθαρα: Να ακούγονται οι ακραίοι για να προσέχουν οι υπόλοιποι!
  • Το πρώτο δείγμα γραφής του κοινοβουλευτικού ΕΛΑΜ με την πρόταση αποκοπής του 13ου μισθού των βουλευτών μάλλον θα έχει θορυβήσει τα μάλα τον Περδίκη, τον Κουλία και τα άλλα «αστέρια» που κατάφεραν να επανεκλεγούν και μάλιστα άνετα στη νέα Βουλή. Ο ανταγωνισμός αυτή την πενταετία θα είναι σκληρός.           
Επιβεβαιώθηκε η ακροδεξιά στροφή
  • Το ΑΚΕΛ δεν έχει κανένα λόγο να μεταχειριστεί τους θεατρινισμούς και τα υποκριτικά τερτίπια των υπόλοιπων σε σχέση με το ΕΛΑΜ. Η Αριστερά έχει εξοικειωθεί πλήρως με το νεοφασιστικό φαινόμενο ως ιστορική φάση και αποτέλεσμα κοινωνικοοικονομικών διαδικασιών, και είναι έτοιμη ανά πάσα στιγμή να αντιμετωπίσει την κοινοβουλευτική έκφραση της ακροδεξιάς, τον ηγετικό ουσιαστικά χώρο της διχοτόμησης – του ελληνοκυπριακού «ταξίμ». Εμείς δεν θα παίζουμε κρυφτό και το «δε σε ξέρω-δε με ξέρεις» που παίζουν οι άλλοι.
  • Όσο το ΕΛΑΜ θα μεγαλώνει απορροφώντας τον εθνικισμό που ενυπάρχει σε όλα τα υπόλοιπα κόμματα, το ΑΚΕΛ θα προβάλλει ως η μόνη δύναμη που έχει τη γνώση και τη δύναμη να το σταματήσει. Από ένα σημείο και έπειτα, το φίδι που ζέσταναν στους κόρφους τους οι πάντες με κύριο στόχο την απαλλαγή από την Αριστερά και τις ιδέες της, θα απειλήσει και τους ίδιους. Ήδη θρηνούν για τις επιλογές τους πολλοί και διάφοροι, όπως για παράδειγμα ο Σωτήρης Σαμψών στην Αμμόχωστο που απώλεσε την έδρα του λόγω της μετακίνησης των εθνικιστικών ψήφων της επαρχίας στο ΕΛΑΜ.
  • Στην πρώτη μου εκτίμηση μετά το αποτέλεσμα του περασμένου Μάη, έγραψα πως η ακροδεξιά ήταν η μεγάλη νικήτρια των εκλογών. Η σημερινή επικράτηση του Δημήτρη Συλλούρη έρχεται μάλλον να το επιβεβαιώσει. Ο ΔΗΣΥ είχε σήμερα μια τελευταία ευκαιρία να ανατρέψει το κλίμα και να επιβάλει ατζέντα λύσης και επανένωσης. Προτίμησε ξανά τις φουστανέλες, όπως θα στοιχημάτιζαν εκ του ασφαλούς όλοι οι μπουκμέικερς της υφηλίου.
  • Για να γίνει όμως κάτι σε τούτο τον τόπο, κάτι διαφορετικό κι ελπιδοφόρο, χρειάζονται υπερβάσεις και ρήξεις. Να αναδειχθούν άλλα από αυτά που πρεσβεύουν οι μουχλιασμένοι εθνικιστές και αντιομοσπονδιακοί λαϊκιστές της δεκάρας: οι ιδέες και οι αγώνες για την επαναπροσέγγιση και την αδελφοσύνη ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων.
  • Ο πήχης που θα έπρεπε να πηδήξει ο Συναγερμός ήταν όντως πολύ ψηλός για τα μέτρα του. Με την πολιτική που τελικά επέλεξε, δεν έχει καμιά πιθανότητα να προετοιμάσει την κοινωνία για πιθανές θετικές εξελίξεις στο κυπριακό μέχρι τη λήξη της θητείας του Νίκου Αναστασιάδη. Ο κύβος ερρίφθη. 

5 σχόλια:

  1. Απόλλωνας3/6/16, 6:55 π.μ.

    Είναι φανερό πλέον ότι η προτεραιότητα του Συναγερμού δεν είναι η επίλυση του κυπριακού, όπως αφελώς πιστεύουν κάποιοι ή υποκριτικά προσποιούνται ότι πιστεύουν κάποιοι άλλοι, αλλά πως να προετοιμάσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία με την οποία θα περνά τα αντιλαϊκά και αντεργατικά νομοσχέδια του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η λαϊκιστική ακροδεξιά που πιάννει 30% στην Γαλλία, 32% στην Ελβετία, 6-12% στην Γερμανία, πλειοψηφία στην Ουγγαρία, Πολωνία, Ουκρανία, Ρωσσία, 49.9% στην Αυστρία, στην Κύπρον εν ακόμα διασπασμένη σε μικρά αρχηγικά κομματίδια ακόμα. Έρκουνται άσσιημες μέρες στην Ευρώπη. Ο Βενιζέλος τζιαι ο Τσουρής ήταν οι πρώτοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η μόνη μας ελπίδα να μεν γινούν μονολιθικός πόλος (με αφετηρία τις επόμενες προεδρικές) οι αρχηγικές τους φιλοδοξίες...

      Διαγραφή
    2. Απόλλωνας4/6/16, 7:39 μ.μ.

      Εμένα με τρομάζει και το παρόν. Δηλαδή το ενδεχόμενο να αποκτήσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία και να περνούν όποιο νομοσχέδιο θέλουν.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...