"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

9 Ιουνίου 2016

Το μετέωρο βήμα του Συναγερμού

Έτσι είναι Σωτηράκη...όπως τα λες!
  • Αναβρασμός και μετακινήσεις στην «πολυκατοικία της Δεξιάς» - Αναστασιάδης-ΔΗΣΥ υπόκεινται ήδη βαρύ πολιτικό τίμημα για την αντιΑΚΕΛική και εθνικιστική έξαρση που πυροδότησαν.
  • Σωτήρης Σαμψών: Ο πρώην διαφημιστής του ΕΛΑΜ «κλαίει» τη Βουλευτική έδρα που κατέληξε στο κίνημα που τιμά ως «ήρωα» τον πραξικοπηματία πατέρα του.
  • Οι αντιστάσεις μπορούν να προέλθουν μόνο από την Αριστερά – Επιβεβαιώνεται για ακόμα μια φορά ο ιστορικός αντιφασιστικός ρόλος του ΑΚΕΛ.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 3/6/2016
  • Το Μάη του 2010, ο πρώην πλέον Βουλευτής του Συναγερμού, Σωτήρης Σαμψών, ανέβαινε στα γραφεία του ΕΛΑΜ στη Λευκωσία για να παραστεί και να μιλήσει σε εκδήλωση προς τιμή του «ήρωα» του κυπριακού φασισμού και πατέρα του, Νίκου Σαμψών.
  • Το Δεκέμβρη του ίδιου έτους, η ιστορική εφημερίδα του Γριβισμού, η «Μάχη», ιδιοκτησίας του Σωτήρη Σαμψών, φιλοξενούσε δισέλιδη συνέντευξη του αρχηγού του ΕΛΑΜ και Βουλευτή πλέον της Κυπριακής Δημοκρατίας, Χρίστου Χρίστου, με την οποία απαντούσε σε όλες τις κατηγορίες κατά του κινήματος.
  • Το αποτέλεσμα όλης αυτής της προβολής και της προστασίας που δέχτηκε το ΕΛΑΜ από τους εθνικιστικούς κύκλους, μεταξύ των οποίων ο Σωτήρης Σαμψών και η εφημερίδα του, ήταν να αντιστραφούν οι ρόλοι μέσα σε μόνο μια πενταετία.
  • Ο υιός του «οκταήμερου», από τις 22 Μαΐου «κλαίει» ένα βουλευτικό θώκο που απολάμβανε με σιγουριά έως τώρα, λόγω του «ειδικού βάρους» που συνεχίζει να διαθέτει το οικογενειακό του επίθετο στους ακροδεξιούς ψηφοφόρους της επαρχίας Αμμοχώστου. Τη θέση του στα κοινοβουλευτικά έδρανα καταλαμβάνει πλέον ένας «καθαρόαιμος» ΕΛΑΜίτης.
  • Οι εθνικιστές ψηφοφόροι φαίνεται να μην βρίσκουν λόγους πλέον να στηρίζουν τους παραδοσιακούς πολιτευτές της Δεξιάς, στρεφόμενοι σε πρόσωπα και κινήματα που παρουσιάζονται δήθεν να λειτουργούν αυτόνομα και να βρίσκονται σε ρήξη με το κατεστημένο.
  • Μέσα από τις λέσχες φιλάθλων και τις κερκίδες των εθνικοφρόνων σωματείων που ελέγχονται από τη ΣΕΚ, το ΔΗΣΥ και την Εκκλησία, ξεπηδά ένα υπερσυντηρητικό νεανικό κίνημα αμφισβήτησης που φαίνεται ικανό να αλλάζει τις ισορροπίες μέσα στη «πολυκατοικία» της Δεξιάς.
  • Η φτωχοποίηση και η ανυποληψία του πολιτικού συστήματος, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες επίλυσης του κυπριακού στη βάση της ομοσπονδίας, ώθησε σε εγκατάλειψη των «συστημικών» ακροδεξιών, όπως ο Σ.Σαμψών, και σε ανάδειξη πιο «γνήσιων» καταστάσεων.
  • Η υποχώρηση των ποσοστών του ΔΗΣΥ σε σχέση με τις Ευρωεκλογές του 2014 και τον πρώτο γύρο των Προεδρικών του 2013 φτάνουν έως και τις οκτώ ποσοστιαίες μονάδες, ενώ πλέον το «γαλάζιο πολιτικό τόξο» διαθέτει ισχυρές συσπειρώσεις που απειλούν άμεσα την πρωτοκαθεδρία του Συναγερμού, ιδίως στα αστικά κέντρα.
  • Η μετακίνηση των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος ήταν η μεγαλύτερη συγκριτικά από όλους τους υπόλοιπους πολιτικούς χώρους, κάτι που όπως δείχνουν οι μελέτες δεν ισχύει για το ΑΚΕΛ και μεγάλη μερίδα πρώην ψηφοφόρων του που επέλεξαν την αποστασιοποίηση παρά την στήριξη άλλων σχηματισμών.
ΜΟΝΟ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΞΕΡΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ
  • Όταν ο Ιωνάς Νικολάου συντόνιζε από απόσταση αναπνοής τις μαζικές διαδηλώσεις έξω από το Προεδρικό τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2011, κι όταν Συναγερμός και Αναστασιάδης έβαζαν όλα τους τα αυγά στο καλάθι του εθνικισμού και του αντικομμουνισμού προκειμένου να απαλλαγούν από την ενοχλητική για το οικονομικό κατεστημένο διακυβέρνηση Χριστόφια, έπρεπε να περιμένουν πως θα πληρώσουν σε βάθος χρόνου και το δικό τους βαρύ τίμημα. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο ΕΛΑΜ.
  • Χώρος υποδοχής για ακροδεξιούς και αντιομοσπονδιακούς πρώην ψηφοφόρους του Συναγερμού είναι τόσο το κίνημα «Αλληλεγγύη» των Θεοχάρους-Συλλούρη, όσο και άλλα κόμματα που επενδύουν στις φοβίες της κοινωνίας σχετικά με τη λύση, την πολυπολιτισμικότητα και τους μετανάστες.
  • Ούτε ο διπλασιασμός του εκλογικού μέτρου, ούτε η παροχολογία, τα ρουσφέτια και η διαφήμιση της «εξόδου» από τα μνημόνια ήταν ικανά για να σταματήσουν το τσουνάμι που οι ίδιοι προκάλεσαν με στόχο το ΑΚΕΛ, την Αριστερά και το κοινωνικό κράτος.
  • Το φίδι του φασισμού που ζεσταίνουν στους κόρφους τους για να πλήττουν τα κοινωνικά κινήματα και τις διεκδικήσεις τους, θα επιδιώξει να τους αντικαταστήσει ολοκληρωτικά. Η δήλωση του ανεκδιήγητου Αρχιεπισκόπου Κύπρου για τις «ακραίες φωνές που πρέπει να ακούγονται για να προσέχουν οι υπόλοιποι», είναι ενδεικτική της κατάστασης που διαμορφώνεται.
  • Ο ΔΗΣΥ και τα υπόλοιπα κόμματα του «εθνικού χώρου», λόγω ακριβώς της ιδεολογικής συγγένειας και της κοινής ιστορικής αφήγησης που μοιράζονται με την ακροδεξιά, δεν διαθέτουν τα αναγκαία αντιφασιστικά αντανακλαστικά. Οι αντιστάσεις μπορούν να προέλθουν μόνο από την Αριστερά. Μόνο οι διεθνιστές, οι σοσιαλιστές, έχουν την δυνατότητα να αξιολογήσουν σωστά τη φύση του προβλήματος και να το αντιμετωπίσουν πολιτικά και κοινωνικά.
  • Ο ιστορικός ρόλος του ΑΚΕΛ ως αντιφασιστικού προπύργιου, ως του δημοκρατικού πόλου που ενώνει ό,τι πιο γνήσιο και ανθρώπινο διαθέτει αυτός ο τόπος, επιβεβαιώνεται για ακόμα μια φορά. Οι αγώνες είναι μπροστά μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...