"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

1 Νοεμβρίου 2016

Μια αριστερή υπόθεση

  • Τούτο το blog εφτιάχτηκε πριν εφτά χρόνια για την επανένωση. Η επανένωση της Κύπρου εν ξεκάθαρα μια αριστερή υπόθεση, ένα βήμα εκδημοκρατισμού.
  • Έννεν τυχαία που λυσσομανούν τα εθνικιστικά τζιαι τα εκκλησιαστικά κατεστημένα ενάντια στην προοπτική της λύσης. Ξέρουν τούτο που ξέρουμε τζι εμείς, πως εν μια αριστερή υπόθεση η λύση, πως τα ψάρκα που εν τωρά στο νερό θα φκουν έξω, τζιαι τζιείνα που σπαρταρούν μισό αιώνα τζιαι βάλε πας την άμμο την καυτή, θα σιενοστούν μες τα κύμματα τζιαι θα ξεδιψάσουν το νερό που ελειφτήκαν τόσα χρόνια.
  • Τες στραβωμάρες που έκαμε το ΚΚΕ στην Ελλάδα τζι αφόπλισε το κίνημα, νομίζει πως μπορεί να τες συνεχίσει τζιαι στην Κύπρο. Με τσίππα με αντροπή τους έμεινε ύστερα που την αυτοχτονία της ένωσης που μας επεβάλαν το 48’ εν τη σοφία τους….
  • Εκαταστρέψαν μας τότε με τη σιουρκά τους πως όπου να ναι κατεβαίνουν Αθήνα, τζιαι πάσιν τωρά να επαναλάβουν τες παλληκαρκές τους. Πας τη ράσιη μας.
  • Φυσικά, εν τζι εχρειάζετουν πάντα ένα ΚΚΕ τζιαι οι παλινωδίες του για να τα κάμουμε σαλάτα. Εν τζαι είπε μας το ΚΚΕ να φκάλουμε το Τάσσο πρόεδρο. Αν τζιαι μετά εσυμπαθήσαν τον πολλά στον Περισσό…
  • Μόνοι μας εφκάλαμεν τα μμάθκια μας στη πολλά σύγχρονην ιστορία. Ο Τάσσος επερίπαιξε τζιαι εχρησιμοποίησε μας, ο κύκλος του έβαλε στη συνέχεια το κόμμα στο στόχαστρο τζαι τραβούμεν ακόμα πολλά που λλόου τους. Ο Χριστόφιας τζαι ο Κατσουρίδης έχουν πολλά κρίματα να κόψουν που εκάμαμε το Τάσσο πρόεδρο τζιαι γινήκαμεν ουρά του κυπριακού φασισμού για ένα κρίσιμο διάστημα.
  • Μετά το συνεταιρικό ξεφόρτωμα των ιδεών Γκάλι τζιαι τη συνεργασία ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ (τζαι ΕΔΕΚ υπογείως το 93’) για να θαφτεί η λύση, έπρεπε να κοπεί η ιστορία με τα κόμματα της απόρριψης.
  • Αντί αυτού, επιάσαμε το μάστρο της αντιδιζωνικής τζιαι κάμαμεν τον πρόεδρο. Άλλαξεν ο άθρωπος… Κόφκεις κρίματα για τα ψέματα, να ξέρεις…
  • Όπως τζαι να χει. Τούτο το blog λοιπόν εν της επανένωσης, της ομοσπονδίας. Τζαι φιλοδοξά να παίξει το μικρό του ρόλο να το δει ο κυπραίος πιο ανοικτά το θέμα, να σταματήσει να λαλεί της Τουρκίας... μπράβο σου που μας εδιχοτόμησες!
  • Σε τούντη συγκυρία, που πραγματικά εν δυσεύρετη, επιτρέπεται να αισιοδοξούμε. Μα το σημαντικό έννεν τούτο τελικά, το ζήτημα είναι να σταματήσει ο εθνικισμός, ο μιλιταρισμός, ο τυχοδιωκτισμός τζιαι οι ψευτοπαλληκαράες να κατευθύνουν την Κύπρο τζιαμαί που τους περνά, στο διχασμό τζιαι την οπισθοδρόμηση.
  • Έχει συμφέρον μερίδα του κεφαλαίου να προχωρήσει το πράμα. Άλλη μερίδα εν θέλει να χαλάσει η φόρμουλα που γεννά χρήμα τζ εξουσία. Εν κατανοητό.
  • Όμως ακόμα ένα ακόμα κυπραίο, ούτε ελληνοκύπριο-ούτε τουρκοκύπριο, να κερδίσουμε που τούτη ούλλη τη διαδικασία, θα είναι κάτι.

13 σχόλια:

  1. Ομολογώ ότι έτσι ανάρτηση δεν την επερίμενα ποττέ μου
    respect!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Βασίλης3/11/16, 4:50 μ.μ.

    Κανεί να τα σύρνουμε στους άλλους. Η απόφαση του ΚΚΚ-ΑΚΕΛ να παέι με την ένωση δεν ήρθε από το ΚΚΕ. Το 40-41 αποφάσισε το ΑΚΕΛ να εγκαταλείψει την θέση του και να πάει μαζί με την εκκλησία για την ένωση. Υπάρχουν στα γραπτά των συνεδρίων του κόμματος τότε. Ψάξετε τα αν θέλετε. Μετά επήρε και το ΚΚΕ θέση για ένωση.
    Όσο για την αισιοδοξία, την είδαμε και με τα υπόλοιπα που μας παίρνει η αβάσιμη αισιοδοξία. Με συναισθηματισμούς πολιτική δεν γίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Βασίλη,

      Σίγουρα η γραμμή για ένωση δεν υπήρχε το 41 (το 40 δεν υπήρχε ΑΚΕΛ), ούτε και μέχρι τις διασκεπτικές απ όσο γνωρίζω. Η γραμμή για ένωση ήρθε σε συνεννόηση με το ΚΚΕ, αυτό είναι σίγουρο, με την προοπτική δηλαδή μιας δημοκρατικής Ελλάδας.

      Μάλλον κι εσύ πρέπει να ψάξεις. Στα συνέδρια μέχρι και το 47' δεν υπήρχε θέμα ένωσης αν δεν κάνω λάθος. Ασφαλές και προσιτό είναι το δημοσιογραφικό ψηφιακό αρχείο Παπαδημήτρη αν σε ενδιαφέρει να εμβαθύνεις.

      Επίσης μάλλον, δεν γνωρίζεις και τόσο καλά την κυπριακή πολιτική ιστορία της δεκαετίας του 40' για να μη ξέρεις πως οι σχέσεις ΑΚΕΛ και εκκλησιαστικού καθεστώτος ήταν ανοιχτά εχθρικές, έως και εμφυλιοπολεμικές εκείνη την περίοδο.

      Θα συμφωνήσω όμως πως είναι -και- συναισθηματικό το κείμενο, αλλά μπορώ να επεκταθώ αν θέλεις στα ζητήματα που μπαίνουν (ένωση, τάσσος, κκε).

      Διαγραφή
    2. Όλοι εθελαν ένωση τότε. Ηταν αδιανόητο να σκεφτείς διαφορετικά είτε είναι είτε δεν είναι γραμμένο σε συνέδρια. Ακόμα και οςοι αποδεχόταν τις προτάσεις του 48 δεν τις έβλεπαν ως απόρριψη του στόχου της ένωσης.

      Το θέμα τελικά τότε όπως και σήμερα είναι αν σου παρουσιαστεί μια ευκαιρία για να βελτιώσεις τη ζωή του λαού έστω και λίγο προς το καλύτερο θα το απορρίπτεις ως ξεπούλημα του ιδεατου στόχου . Εκεί ακριβώς είναι η ευθύνη του ΚΚΕ το 48. Δεν εχρειαζετουν το ΚΚΕ να μας επιβάλει την ιδεολογία της ένωσης - αυτήν την είχαμε που μόνοι μας. Το ΚΚΕ ελέγχεται για την ορθότητα της αποφαςης να επιβάλει στο ακελ την αποριψη των προτάσεων του48

      Διαγραφή
    3. Δεν ήταν έτσι ακριβώς τα πράματα, εν η κυρίαρχη ιδεολογία που ισχυρίζεται πως "όλοι εθέλαν ένωση, ήταν αυτονόητο".

      Ως ΚΚΚ, η κομμουνιστική αριστερά ήταν ξεκάθαρη ως προς την απάτη και το λαϊκισμό των κατεστημένων σχετικά με το θέμα. Ως ΑΚΕΛ, ήταν και πάλι ξεκάθαρο πως έμπαινε το ερώτημα "με ποιά ελλάδα" να γίνει η ένωση.

      Και όταν θεωρήθηκε πως η απάντηση θα μπορούσε να είναι "με μια δημοκρατική-αντιιμπεριαλιστική ελλάδα", τότε άλλαξε και η στάση.

      Παρόλα αυτά, θα πρέπει να σημειωθεί πως με τη "σοσιαλδημοκρατικοποίηση" του ΚΚ σε ΑΚΕΛ, μπήκαν στο κίνημα κι άλλα στοιχεία που σταδιακά οδήγησαν στην αποδοχή/στήριξη της εθνικής γραμμής, πάντα όμως με το ζήτημα της "ποιότητας" της ένωσης να τίθεται ανοιχτά και χωρίς να κρύβεται η ταύτηση με τον ΔΣ και το ΚΚΕ.

      Οπότε, το ζήτημα σε καμιά περίπτωση δεν τίθεται όπως το περιγράφεις, πως "όλοι εθέλαν" κλπ.

      Διαγραφή
    4. Ξέρει κανένας την χρονιάν που αποβάλαν που το ΑΚΕΛ τον δήμαρχον μας στο Βαρώσι; Το να λαλούμεν "όλοι εθέλαν ένωσην τότες" δεν στέκει την στιγμήν που η κυρίαρχη άποψη ήταν διαθέσιμη να πληρώννει το κόστος να αποβάλλει έναν Αδάμ Αδάμαντο για να επιβάλει μονολιθικήν γραμμή δια πυρός τζ̆αι σιδήρου. Ένας γέρος βετεράνος στό χωρκό μου είπεν μου ότι τον Φάντην τον μακαρίτην εμίσησεν τον όταν τον άκουσεν να λαλεί σε άλλον στέλεχος μετά την έντονην συνεδρίαν της επαρχιακής που επέρασεν την αποβολήν "εφάμεν τον τζ̆αι τούτον". Τότες είπεν μου, είμαστιν οι παραπάνω εναντίον της Ένωσης αλλά ήρτεν γραμμή που πάνω. Εβρίξαμεν.

      Διαγραφή
    5. Aceras,

      Ο Αδάμαντος (τότε δήμαρχος Αμμοχώστου) διαγράφηκε αποβλήθηκε από το ΑΚΕΛ το 1952. Εκείνη την εποχή (αρχές της δεκαετία του ’50 και κυρίως το 1952) αποβλήθηκαν, διαγράφηκαν, ή αποστασιοποιήθηκαν από το ΑΚΕΛ και μια σειρά άλλα στελέχη του Κόμματος, όπως και ο Πλουτής Σέρβας. Ένας σημαντικός λόγος για την αποβολή τους ήταν η εναντίωση τους στη γραμμή της “Ένωσης” (που βασικά υιοθετήθηκε στο 6ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ τον Αύγουστο του 1949), αλλά για κάποιους υπήρξαν και άλλοι λόγοι…

      Διαγραφή
    6. "Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση...", η ιστορική φράση που αποδίδεται στον Αδάμ Αδάμαντος

      Διαγραφή

    7. Νομίζω πως η στροφή στην ένωση έγινε σιγά-σιγά μετά το 1941 χωρίς να υπάρχει καμιά απόφαση μέχρι το συνέδριο του 1949.

      Διαγραφή
    8. Μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας (...) δεν υπήρξε τέτοιο ζήτημα. Δεν βρίσκω δηλαδή κάτι που να υποδηλώνει μια τέτοια στροφή. Η δική μου εντύπωση πως το όλο θέμα προχώρησε με τον ερχομό του Εζεκία Παπαϊωάννου και την αλλαγή στην ηγεσία, μετά δηλαδή το 47 και ειδικά το 48. Κι εκεί βρίσκω βαριά τη σκιά του ΚΚΕ και του εμφυλίου.
      Δεν νομίζω δηλαδή να γινόταν αυτή η αλλαγή αν δεν φαίνονταν να υπήρχαν ελπίδες για μια μη δυτικοκινούμενη Ελλάδα.

      Σε κάθε όμως περίπτωση, θα πρέπει επιτέλους να βρούμε το θάρρος, όπως έκανε το ΑΚΕΛ ήδη για την περίοδο 60-67, να αναγνωρίσουμε πως η γραμμή του κόμματος για ένωση (από το 49 μέχρι το 67 συνολικά) ήταν ένα ιστορικό λάθος.

      Ίσως επίσης θα πρέπει να αποκατασταθούν και τα στελέχη εκείνα που διεγράφηκαν για την εναντίωσή τους στην στροφή αυτή. Εκτός κι αν θεωρούμε τελικά πως και η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένας συμβιβασμός...

      Διαγραφή
    9. Αν άκουσες σήμερα το σαν σήμερα από τον ΑΣΤΡΑ ο σ. Μιχάλης αναφέρθηκε σε μια σύσκεψη το 1944 υπό τον αρχιεπίσκοπο Λεόντιο στην οποία συμφώνησαν να συνεργαστούν για τον σκοπό της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα το ΑΚΕΛ η ΠΕΚ και το Σοσιαλιστικό κόμμα ή κίνηση. Η ΠΕΚ όμως και το Σοσιαλιστικό κόμμα υπαναχώρησαν διότι δεν ήθελαν να συνεργαστού με το κομμουνιστικό ΑΚΕΛ. Άρα η στροφή έγινε από προηγούμενα.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...