"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

20 Μαρτίου 2017

Πίσω στο ψέμα μας

Δαμέ εξεχάσαμεν εμείς, εννά θυμούνται οι ξένοι;
  • Είναι φανερό πως το ελληνοκυπριακό κατεστημένο δεν θέλει λύση και συνεταιρισμό με τους τουρκοκύπριους. Το παράθυρο του Γενάρη του 2017 ήταν πολύ πιο ανοιχτό από αυτό του Γενάρη του 2010, όταν η ΕΔΕΚ εγκατέλειπε την κυβέρνηση Χριστόφια επειδή προχωρούσε κάπως την υπόθεση ενώ το ΔΗΚΟ έμπαινε στη φάση του «εμφύλιου» που έφερε τελικά τον ξεκάθαρα απορριπτικό Νικόλα Παπαδόπουλο στο τιμόνι του κόμματος.
  • Το κλίμα τότε, αυτό που δημιούργησε ως παρενέργεια και το «νέο ελληνοκυπριακό» μου μπλογκ πριν από 7 χρόνια, ήταν παρόμοιο με αυτό που ζήσαμε την πρόσφατη περίοδο με την κορύφωση αυτής της φάσης των συνομιλιών. Της πλέον ελπιδοφόρας φάσης από το 74’ κατά τη γνώμη μου και που κατέληξε, εντέλει, με το πραξικοπηματικό κανονισμό της Βουλής για το ενωτικό δημοψήφισμα του 50’ και το πάγωμα των συνομιλιών. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα δηλαδή.
  • Αυτή τη φορά στο Προεδρικό δεν βρίσκεται ο «άβουλος», «άτολμος» και μικροπολιτικά σκεπτόμενος Χριστόφιας μετά από μόλις 15 μήνες συνομιλιών, αρχινημένες σχεδόν από το τίποτα. Στον «Πολίτη» δεν βρίσκεται ο Μακάριος Δρουσιώτης αλλά κάπου στις Βρυξέλλες μαζί με το Στυλιανίδη, ενώ ο Στροβολιώτης *δεν* βρίσκει πλέον τους κατάλληλους απαξιωτικούς, προσβλητικούς και ισοπεδωτικούς χαρακτηρισμούς για να περιγράψει τη στάση του Νίκου Αναστασιάδη και του Συναγερμού στο κυπριακό. Όλα κι όλα!
  • Έλεγα λοιπόν, πως είναι φανερό πια πως αυτοί που μας κυβερνούν με το νόμο και υπογείως δεν θέλουν λύση. Η ρωμιοσύνη του νησιού τελεί υπό την επήρεια των πλέον επικίνδυνων ιδεοληψιών, του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας. Κι ευθύνη φέρει πρώτιστα το κατεστημένο, οι δομές χειραγώγησης και αποπροσανατολισμού, η συρραφή της ιστορίας και η αποσπασματική της αφήγηση στα σχολεία και το δημόσιο λόγο.
Η λύση του κυπριακού προϋποθέτει πως οι δύο μεγάλες κοινότητες που ήρθαν σε σύγκρουση στο παρελθόν και τελικά αποφασίζουν πως μπορούν να μοιραστούν το νησί, θα μπουν παράλληλα και σε μια διαδικασία αυτοκριτικής και μεταμέλειας για τις ιδεοληψίες και τη βία του παρελθόντος.
  • Δυστυχώς, και είναι πραγματικά αποκαρδιωτικό, ο προσανατολισμός του δημόσιου διαλόγου και της πολιτικής ζωής κάθε άλλο παρά πείθει πως η ελληνοκυπριακή κοινότητα έχει αποδεχθεί με στέρεο τρόπο την πολιτική ισότητα των τουρκοκύπριων. Είμαστε εκπαιδευμένοι να θεωρούμε την Κύπρο ολότελα ελληνορθόδοξη και το τούρκικο στοιχείο μειονοτικό και άρα χωρίς δικαίωμα λόγου για την πορεία του τόπου.
  • Αν κάτι σημαίνει το «ενωτικό δημοψήφισμα» και η συνεχιζόμενη προβολή του Γρίβα και του ενωτικού αγώνα από τα γνωστά κέντρα εξουσίας, είναι πως οι ελληνοκύπριοι και δη οι εθνικόφρονες έχουν την κυριότητα του νησιού και όλη την κρυφή και φανερή εξουσία.
  • Όπως γίνεται εδώ και κάποιες δεκαετίες απόλυτα εμφανές, κάποιοι προτιμούν να εξασκούν την εξουσία τους σε μια μικρότερη Κύπρο, προκειμένου να μπουν σε διαδικασίες που να ξεπερνούν τα ιδεολογήματα του παρελθόντος.
  • Κι εδώ είναι ακριβώς που η Αριστερά, σταδιακά και ίσως καθυστερημένα θα πουν πολλοί, διαχωρίζει τη θέση της και βρίσκεται σήμερα να αμφισβητεί αρκετά από όσα συνθέτουν την ελληνοκυπριακή εθνική αφήγηση. Προσωπικά, τα αμφισβητώ πλέον όλα! 

1 σχόλιο:

  1. Δεν τα ξεχνώ
    Λύση τωρά-Çözüm Şimdi

    https://www.ipetitions.com/petition/coezuem-simdi-solution-now/?utm_source=facebook&utm_medium=social&utm_campaign=post-sign-pop-up

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...