"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

11 Ιουνίου 2017

Ένας φεντεραλιστής, να μεν πετάσει το πουλλίν!

Δκιώχνουμεν το που το 63' αλλά εν δαμέ κόμα
  • Χυδαιότητα ή απλά αστειότητα; Είδα τις προάλλες τους συντάκτες του Φιλελεύθερου να χαρακτηρίζουν ως «αντιΑΚΕΛικό» το Μιχάλη Σπανό. Ενώ, ας πούμε, ανάμεσά τους συναγωνίζονται για το ποιος θα πρωτογράψει μια καλή κουβέντα για το ΑΚΕΛ!
  • «Νεοφιλελεύθερος» ο Σπανός, πάλι στον  Φιλελεύθερο, ενώ οι δικοί τους οι εκλεκτοί υποψήφιοι και τα κόμματα που στηρίζουν εμμέσως πλην σαφώς, έδωσαν εξετάσεις στις φιλολαϊκές οικονομικές πολιτικές και πέρασαν με άριστα!
  • Γενικά, παρατηρώ μια αμηχανία στα μέσα που έχουν αναλάβει τις εργολαβίες κατασκευής θεαμάτων τα τελευταία χρόνια. Ο Μάικ, που δηλώνει «φανατικός της λύσης» και «φεντεραλιστής», φαίνεται να τους ενοχλεί ως προοπτική.
  • Εκτιμώ πως μέσα στο χώρο της Αριστεράς, η δήλωση του Σπανού στο Σίγμα υπέρ της ομοσπονδιακής λύσης είναι αρκετή για να τον θέσει στα υπόψη. Ο στρατηγικός στόχος του δικοινοτικού εργατικού κινήματος στην Κύπρο είναι η επίλυση του κυπριακού και η ομαλότητα σε ολόκληρο το νησί.
  • Ο υποψήφιος έκανε μια σημαντική παραδοχή στο Σίγμα που αφορούσε τις θέσεις του ΑΚΕΛ στο κυπριακό, αναγνωρίζοντάς τις ως τις πιο ξεκάθαρες και κατ’ ουσία υιοθετώντας τις.  
  • Η λύση και το επανενωτικό κίνημα που θα την περάσει και θα την εφαρμόσει χρειάζεται, το ξέρουμε πολύ καλά εδώ και καιρό, να δημιουργήσει συμμαχίες με τον επιχειρηματικό κόσμο που βλέπει τα μειονεκτήματα και τα αδιέξοδα της διχοτόμησης.
  • Οι μετριοπαθείς εκπρόσωποι της αστικής τάξης που αναγνωρίζουν την ευλογία της κοινωνικής συνοχής, της ειρήνης και της αξιοκρατίας, ήταν πάντα ευπρόσδεκτοι ως συνοδοιπόροι και σύμμαχοι από το λαϊκό κίνημα.
  • Ο Σπανός φαίνεται να μπορεί να μπει σφήνα ανάμεσα σε Αναστασιάδη και Παπαδόπουλο σε ότι αφορά τη κεντροδεξιά δεξαμενή ψήφων που δεν λέει όχι στην ομοσπονδία. Θα έχει παράλληλα και την ευκαιρία του, καθότι μη κομματικό στέλεχος, να φέρει στην κάλπη κόσμο που δεν θα έβρισκε λόγους να συμμετέχει.
  • Περιφερειακά μιλώντας, ο άνθρωπος έχει τις ελλείψεις του σε όλα τα επίπεδα, θέλει δουλειά επικοινωνιακά από πάνω μέχρι κάτω και θα πρέπει να δουλέψει εντατικά για να ξεκαθαρίσει το μήνυμά του προς την κοινωνία.
  • Στα κυρίως όμως, δείχνει να έχει αυτό που χρειάζεται για να κερδηθεί η εκλογική μάχη του 18’ που θα καθορίσει και τη μορφή του κυπριακού προβλήματος και της ίδιας της Κύπρου για την επόμενη ιστορική περίοδο: Τη δυνατότητα και την ικανότητα να προσελκύσει ετερόκλητο κόσμο και να οικοδομήσει ευρύτερα μέτωπα προκειμένου να λυθεί το κυπριακό και να επανενωθεί ο τόπος και ο λαός.
  • Ο απλός άνθρωπος λέει ναι στην αποκομματικοποίηση του κράτους, ναι στην αξιοκρατία, ναι στον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας και τη χρηστή διοίκηση. Οι κύπριοι που διαθέτουν δυο δράμια αντίληψης και δεν τους θολώνει η μισαλλοδοξία, λένε ναι στην ομοσπονδιακή λύση και την ουσιαστική αποστρατικοποίηση.
  • Το ΑΚΕΛ, και σ’ αυτό θα συμφωνήσω με τις πικρόχολες αναλύσεις του Φιλελεύθερου, βρίσκεται σε φάση ανάρρωσης.
  • Η ιστορική αντιστοιχία βρίσκεται στην περίοδο 1985-1988, όπου το κόμμα βίωνε μια σημαντική πτώση ποσοστών, έσπασε τις συνεργασίες του με τον τότε «ενδιάμεσο» για τους σωστούς λόγους και βρισκόταν σε αναζήτηση «υποψηφίου λύσης», στρεφόμενο τελικά στον επιχειρηματικό κόσμο και το Γιώργο Βασιλείου.
  • 30 χρόνια μετά, αυτό που αλλάζει είναι πως η διαδρομή του κυπριακού προβλήματος που ξεκινά από το 1977-1979 και τις συμφωνίες κορυφής για ΔΔΟ, τερματίζει οσονούπω.
  • Είναι η τελευταία ευκαιρία των ελληνοκυπρίων για μια προοδευτική ομαλοποίηση της κατάστασης. Για να κάνουν το καθήκον τους απέναντι στην ιστορία και τον τόπο μας. Οι τουρκοκύπριοι είναι σαφώς πιο μπροστά και δεν χρειάζονται τις υποδείξεις μας.
  • Αν και θα ευχόμουν να υπήρχε μια πιο αριστερή πρόταση μπροστά στην κοινωνία στις επόμενες προεδρικές που να μπορούσε να αναγκάσει σε ήττα τα δύο μέτωπα της Δεξιάς που έχουν διαμορφωθεί, ένας φεντεραλιστής υποψήφιος θεωρώ πως «μας κάνει και μας παρακάνει» υπό τις περιστάσεις.
  • Μια υποψηφιότητα από το χώρο του ΑΚΕΛ δεν θα εξυπηρετούσε το στόχο της ομοσπονδιακής λύσης που μετρά τις τελευταίες της αντοχές.
  • Το κυπριακό όπως το ξέρουμε, κρατιέται εν ζωή από τον Ακιντζί και τις επόμενες προεδρικές στην ε/κυπριακή κοινότητα. Αν χαθεί ένα από τα δύο αυτά συστατικά, «το πουλλίν» της Κυπριακής Δημοκρατίας του 1960 θα πετάσει οριστικά.
  • Το ζήτημα είναι να καβατζάρουμε τον Ιούλιο όπου συμβαίνουν τα περισσότερα πολιτικοστρατιωτικά μυστήρια στο τρίγωνο Κύπρου, Ελλάδας και Τουρκίας…
  • Για όλα τους έχω ικανούς τους Συναγερμικούς. Δεν θα ‘ναι άλλωστε και η πρώτη τους φορά…

14 σχόλια:

  1. Ναθαναήλης11/6/17, 12:10 μ.μ.

    Φίλτατε Νέε,
    Σε χαιρετώ!

    Δεν τα λες κι άσχημα, (για τον «φεντεραλιστή», όπως ο ίδιος αποκάλεσε τον εαυτό του, Μιχάλη Σπανό), αλλά καλώς ή κακώς, τον μέσο κύπριο και δη τον Αριστερό, δεν τον απασχολεί μόνο το κυπριακό αλλά και τα τρέχοντα κοινωνικοοικονομικά, ίσως μάλιστα και σε πιο έντονο βαθμό.

    Ναθαναήλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Ναθαναήλ!

      Και πως θα λύνονταν δηλαδή τα τρέχοντα κοινωνικοοικονομικά που απασχολούν τον Αριστερό; Με μια αριστερή υποψηφιότητα που ισως να μην κατάφερνε ούτε να περάσει στο Β' γύρο; Ή με ένα αριστερό πρόεδρο που δεν θα κατάφερνε να περάσει μισό νομοσχέδιο στη βουλή, όπως την περασμένη φορά;

      Αν δεν ενδιαφέρεται ούτε ο (μέσος) Αριστερός για τη λύση ή αν νομίζει πως η οκκά εν τετρακόσια με λύση ή χωρίς, εν μάλλον δεξιός τζι εν το επήρε χαπάρι κόμα.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος11/6/17, 11:08 μ.μ.

      Νέε,

      Και ο τυχόν δεξιός Πρόεδρος που θα εκλέγει με την στηρίξει του ΑΚΕΛ και με τις ψήφους κυρίως των Αριστερών και δη των ΑΚΕΛικών, τί νομοσχέδια θα περνά στη Βουλή;

      Ναθαναήλης

      Διαγραφή
    3. Σωστό κι αυτό, δεν αντιλέγω, αλλά μάλλον θα έχει διαφορετική αντιμετώπιση από την αντιπολίτευση και ειδικά την κεντρώα στα οικονομικά, αφού, αν εκλεγεί φυσικά, θα αντιπροσωπεύει κατά κάποιο τρόπο την κοινωνική συνοχή και τη "φωνή του λαού".

      Δεν θα είναι τόσο εύκολο να του καταλογήσουν αυτά που καταλογίζουν στο ΑΚΕΛ και ούτε επίσης εύκολο να τον διασυνδέσουν σαν άτομο με κομματικά συμφέροντα.

      Υποτίθεται δε, πως μιλούμε για ένα πρόεδρο που εννοεί πως πάει για λύση τζαι που -πάλε υποτίθεται- θα προετοιμάσει τους θεσμούς κ την κρατική μηχανή για την ομοσπονδιακή τους μετεξέλιξη.

      Να μεν ξενούμε επίσης (όπως τον Φιλελεύθερο) πως ο Συναγερμός (και το ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ) έχουν άλλη σχέση με την εξουσία τζαι τη διαχείρηση του συστήματος από αυτή που έχει το ΑΚΕΛ και αυτή που θα έχει ένας τεχνοκράτης πρόεδρος.

      Άμμαν λαλούμε πως η πενταετία Βασιλείου ήταν η δημοκρατικότερη όλων των εποχών, τι εννοούμε άραγε; Πως επεράσαν τα φοβερά φιλεργατικά νομοσχέδια;

      Διαγραφή
  2. Ανακουφιστική η στάση σου, προοδευτική τζιαι "συνεκτική" όπως πάντα, εν φοάσαι να αντιπαρατεθείς τζιαι με συντρόφους για κάτι που θεωρείς σωστό.
    Ούτε γω εμπιστεύκουμαι τους συναγερμικούς (μιλώ για τον σκληρόν, κομματικόν πυρήναν).
    Ο Σπανός όντως "θέλει δουλειάν", αλλά ακόμα τζιαι με κάποια "επικοινωνιακά" ολισθήματα που έκαμεν, έφκαλεν μιαν φυσικότηταν που εν έχουν οι άλλοι θκιό (Αναστασιάδης, Παπαδόπουλος) τζιαι πολλύς κόσμος εννά το εκτιμήσει τούτον πιστεύκω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το προεδρικό σύστημα εν τέτοιο που δεν σηκώννει ιδεολογικούς τζαι ταξικούς μαξιμαλισμούς, εκτός τζι αν έχει προηγουμένως εκφασιστεί/εκδημοκρατικοποιηθεί μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων.

      Ούλλοι οι χώροι τούντην στιγμή εν απομονωμένοι που τους υπόλοιπους τζαι θα κερδίσει αυτός που θα σπάσει τούντην απομόνωση, ειδικά τη δεύτερη εβδομάδα των εκλογών.

      Για μένα εν σημαντικό να μεν χαϊδεύκονται τα φτια του απορριπτισμού. Η πρόταση πρέπει να είναι ξεκάθαρη στο κυπριακό (εκ περιτροπής συγκυβέρνηση ε/κ-τ/κ, διασταυρούμενη-σταθμισμένη ψήφος) έτσι ώστε σε περίπτωση νίκης να προχωρήσουμε τάχυστα για λύση.

      Αν χάσουμε, εννάν φανερό πως εγινήκαν ούλλες οι απαραίτητες αβαρίες για να παιχτεί το παιχνίδι τζαι να μεν χαθεί που τα αποδυτήρια.

      Για να έχουμε Αριστερό υποψήφιο πρέπει να έχουμε τζαι Αριστερή κοινωνία.

      Διαγραφή
  3. Ε τζαι τωρά συμπεθερε;


    Μπράβο πάντως και στη βάση και στην ηγεσία . αν τα πράματα έχουν όντως όπως γράφονται αυτό είναι πρόοδος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω καταλάβει 'συμπέθερε' για ποια πράματα διάς συγχαρητήρια τζαι για ποιαν πρόοδο ακριβώς μιλάς.

      Ο Σπανός εποσπάστηκε πριν ξεκινήσει. Ήταν δύσκολο το εγχείρημα έτσι κι αλλιώς αλλά αν υπάρχουν μεγάλες αποκλείσεις πχ στα ζητήματα των αποκρατικοποιήσεων κλπ, πως θα πάεις στη βάση να πείσεις;

      Παρόλα αυτά, το κυπριακό πρέπει να προτάσσεται πισκεύκω σε τούντες εκλογές που την αριστερά, ως η προϋπόθεση για προοδευτικές αλλαγές.

      Εκτός τζι αν αποφασίσαμε πως το κυπριακό εττέλειωσε τζαι θα πρέπει να δούμε τη ζωή μας τζαι το ΑΚΕΛ μας ως κόμμα της ελληνοκυπριακής δημοκρατίας τζαι όι της Κύπρου.

      Πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στον κόσμο που θέλει να αποφύγει το εθνικιστικό δίπολο Αναστασιάδη-Παπαδόπουλου και τη "λάιτ"-"σκληρή" διχοτόμηση που προβάλλουν, να εκφραστεί.

      Η συμμαχία με χώρους εκτός της Αριστεράς που θέλουν να διαφοροποιηθούν εν αναγκαία για να μεν κατεβούμε στες εκλογές μόνο για την κομματική συσπείρωση.

      Το ΑΚΕΛ οφείλει να κάμει τα πάντα για να αποφευχθεί ο πλήρης εκφασισμός της κοινωνίας μας τζαι η μονιμοποίηση της διχοτόμησης.

      Διαγραφή
  4. Φιλε νεε, τα χρονια εχουν περασει απο τοτε που αρχισε η κριση και η ανεργια/δυστυχια. Απο το 2009. Οπως εχουμε καταντησει η κοινωνια εχει χωριστει στους κυβερνητικους που ζουν στον κοσμο τους και στους ιδιωτικους που ζουν στην σκληρη πραγματικοτητα. Πως ο Σπανος θα βοηθησει τον μεσο εργαζομενο που δεν τα βγαζει περα γιατι πρεπει να πληρωνει ενα καρο φορους? Πως ο Α.Κυπριανου βοηθα στη πραξη τον μεσο εργαζομενο και το νεο που η μοιρα του ειναι τα 500 ευρω το μηνα μισθο? Εχουν ξεφυγει εντελως τα πραγματα και ομως το ΑΚΕΛ που υποτιθεται ειναι το κομμα της εργατιας εθελε να μας κατεβασει εναν νεοφιλελευθερο που ειναι υπερ των ιδιωτικοποιησεων και της περισσοτερης "ελευθεριας" της αγορας. Μηπως ζειτε ολοι ομαδικα στον κοσμο σας? Ο κοσμος εχει πνιγει στους φορους και στην ανεργια/ημιαπασχοληση/εκμεταλλευση και το ΑΚΕΛ αντι να υπερασπιζεται τους εργαζομενους συνεργαζεται με τους μαστορους του κεφαλαιου. Και επειδη ειναι φεντεραλιστης πρεπει να παω να τον ψηφισω? Δεν υπαρχουν αριστεροι φεντεραλιστες? Η λυση του Κυπριακου καλοδεχουμενη, ομως στην ουσια τι αλλαζει? Περισσοτερη καπιταλιστικη αναπτυξη, μνημονια, μισθοι 500 ευρω και στο τελος 5 εταιρειες θα κατεχουν ολον τον πλουτο της Κυπρου. Και θα πηγαινει η νεολαια να παρακαλα για ενα κομματι ψουμι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν έχεις τη διάθεση να συζητήσουμε, καλώς φίλε,

      Είμαι της πληροφορικής "Zήτα" μου εγώ τζαι αρέσκουν μου τα προγράμματα που τρέχουν τζαι φκάλλουν αποτέλεσμα. Όι τζιείνα που κολλούν τζαι φτου ξανάπαρκης.

      Έχουμε εκλογές μπροστά μας τζαι θέλουμε να τες κερδίσουμε για δύο λόγους (παρά το ότι είμαστε το αουτσάιτερ):
      Ο πρώτος είναι να κάμουμε μια τελευταία προσπάθεια για να λυθεί επανενωτικά το κυπριακό, να σπάσει ο εθνικισμός-διχοτομισμός. Ο δεύτερος είναι να ξεκουμπηστούν τούτοι που χρησιμοποιούν το κράτος για δικές τους δουλειές τζαι συμφωνίες, τέλια απροκάλυπτα.

      Ο Σπανός όντως είχε που την αρκή πρόβλημα, το επεσήμανα τζαι στην ανάρτηση πως έθελε πολλή δουλειά. Εν εκτίμησε μάλλον την αβαρία του ΑΚΕΛ τζαι δεν είχε διάθεση να κάμει τες δικές του.

      Όταν μας επαρουσιάζαν τον Σπανό οι δικοί μας ως εν δυνάμει υποψήφιο, είχα την εντύπωση πως έγινε μια προεργασία που φαίνεται πως δεν έγινε τελικά. Ο άνθρωπος εν ήταν έτοιμος να παίξει το ρόλο του τζι έχασε μια σπουδαία ευκαιρία.

      Παρόλα αυτά, η στρατηγική των ευρύτερων συμμαχιών με τον επανενωτικό χώρο έξω που την αριστερά, στη βάση κάποιων μίνιμουμ συμφωνιών τζαι με στόχο να τρέξουμε γλήορα τζαι αποφασιστικά τη λύση (αν κρίνουμε δηλαδή πως η ε/κ πλευρά παίζει τ αππαρίν της), δεν είναι για πέταμα.

      Η λύση θα απελευθερώσει τις δυνάμεις του εκδημοκρατισμού τζαι που τες δύο κοινότητες, τζι από κοινού θα προσπαθήσουν να βάλουν κάτω την ατζέντα τους. Ο καθ ένας μόνος του, δέρνει μας ο εθνικισμός τζαι ο συντηρητισμός.

      Μπορεί ο Σπανός να μεν μας κάμνει γιατί εν βάλλει νερό στο κρασί του πχ, αλλά ένας άλλος μπορεί να μας κάμνει τζαι να αντιλαμβάνεται πως έσιει σημασία η κοινωνική συνοχή, το κράτος πρόνοιας, η δημόσια επιχειρηματικότητα.

      Αν δεν βρεθεί μια τέτοια προσωπικότητα μες τούντον χώρο (που επιμένω πως πρέπει να του δώσουμε ιδιαίτερη σημασία) να στραφούμε στην πιο πολυσυλλεκτική προσωπικότητα που τον αριστερό χώρο.

      Εμείς φίλε που μπορεί να ζιούμε τζαι στον κόσμο μας όπως λαλείς, θωρούμε πράματα που μάλλον θα έπρεπε να τα θωρούν ούλλοι. Πως δεν θα αλλάξει η κοινωνικοοικονομική πολιτική στον κυπριακό καπιταλισμό τζαι μέσα σε τούτην την ΕΕ, το Ευρώ, τους επόπτες της τρόικας κλπ., επειδή θα σπάσει ο θκιάλος το πόιν του τζαι θα φκει αριστερός ή αριστερίζων πρόεδρος για δεύτερη φορά.

      Εν συνταγή για περισσότερες υποχωρήσεις τζαι απογοητεύσεις τούτη αν με ρωτάτε.

      Μιαν υποψηφιότητα που τον χώρο μας τη θεωρώ ποσπασμένη εξ αρχής. Πρέπει να γίνουν ευρύτερες συμμαχίες εμμένοντας στα βασικά, τη λύση τζαι την προσπάθεια να ενισχυθούν τα οικονομικά του κράτους πολεμόντας τις ανισότητες.

      Τούτο που με προβληματίζει είναι πως η διαλεκτική που έβαλε κάτω ο Φιλελεύθερος (ξέρουμε τες ιδέες τζαι τις μεθόδους του) πως ο Σπανός εν ένας άλλος Αναστασιάδης, έπιασε τόπο μες την Αριστερά.

      Εν δυνατό ο Φιλελεύθερος να πιάννει τον παλμό πιο καλά;

      Διαγραφή
    2. Ρε φιλε, τι Αναστασιαδης τι Σπανος. Θα μπορουσε να τον βαλει υποψηφιο ο Συναγερμος. Εχεις συμβιβαστει με τον καπιταλισμο, την ΕΕ και το ευρω και γυρεφκεις σωτηρια μεσω λυσης του κυπριακου?

      Δεν υπαρχει περιπτωση να δει χαιρι η ανθρωποτητα με τον καπιταλισμο. Αλλα φαινεται οτι ο κοσμος ειναι πληρως αμπαλατος και γι αυτο του αξιζει να ειναι δουλος και ριφι.

      Δεν υπαρχει ελπιδα βραχυπροθεσμα, οδευομεν ολοταχως προς την καταστροφη. Οταν βλεπεις νεους να ζουν στα σπιθκια των περβολιων του τζιρου τους τι ελπιδα γυρεφκεις? Οταν παιδια 30 χρονων ειναι ανεργοι και μεινισκουν με τη μανα τους τι γυρεφκεις?

      Εν πισω τα βασανα μας ακομα και σαν παραδοσιακος ΑΚΕΛικος δεν θα πηαινα να ψηφισω Σπανο. Θελω ενα που καταλαβει τι περνω. Δεν γινεται να πιερωνω αδεια και ασφαλεια αυτοκινητου ενα μηνιατικο καθε γεναρη. Δεν γινεται να πιερωνω 70% φορο στα καυσιμα. Δεν γινεται να πιερωνω τοσο ακριβο ρευμα και καθε φορα που πηαινω νοσοκομειο εγγραφη 15 ευρω.
      Εν πιο φτηνο να μεινομεν να ψοφησομεν σιορ.

      Δηλαδη πρεπει να παμε να ζιουμε μες τες παραγκες για να προσγειωθει η ηγεσια του δηθεν κομματος του εργαζομενου λαου? Υπαρχει φτωχεια στην Κυπρο. Χρεη και απελπισια. Καθε κοπελλουδιν που γενιεται εσιει το χρεος των τραπεζων πανω στη ρασιη του. Χρεος που εκρατικοποιηθηκε και οι εισφορες στις ΚΑ που επιανεν ο Κληριδης για να πιερωνει τους κυβερνητικους του υψους 7 δις εδιαγραφηκαν.

      Ο Σταυρος Ευαγορου διοριζεται στην ΚΤ και ολα καλα. Μηπως τελικα ο αγωνας ειναι για την βολεψη? Μηπως μας περιπαιζουν ουλοι. Ακομα και ο Στεφανου που ειχα για σοβαρο ανθρωπο να μου παρουσιαζει εναν νεοφιλελευθερο ως υποψηφιο του ΚΚΚ?

      εγραφα παλια ως ζεπ

      Διαγραφή
    3. Φίλε ζεπ, τούτα δεν αλλάζουν με αριστερό πρόεδρο αλλά με αριστερή κοινωνία, μεν σου πω πανευρωπαϊκά. Ετοποθετήθηκα γεννικώς τζαι στα άλλα σχολια.
      Εν γίνεται να μας βάλει κάτω τη διαλεκτική ο φιλελεύθερος...

      Διαγραφή
  5. Ανώνυμος17/6/17, 11:09 π.μ.

    Νέε,

    Προσπερνώ πολλά και διάφορα, γιατί σ’ αυτό το στάδιο που επαναρχίζουν οι συζητήσεις εντός του Κόμματος για την επιλογή του υποψηφίου της Αριστεράς για τις Προεδρικές δεν ωφελεί η εσωστρέφεια, (και προσωπικά έχω έντονες απόψεις για το θέμα), για να σταθώ για λίγο στις αναφορές σου «στη διαλεκτική που έβαλε κάτω ο Φιλελεύθερος»
    Γράφεις και διερωτάσαι, μάλλον ρητορικά ή/και ειρωνικά:
    «Εν δυνατό ο Φιλελεύθερος να πιάννει τον παλμό [σημ.: προφανώς εννοείς των Αριστερών] πιο καλά;» Και καταλήγεις, μάλλον αυτοσαρκαστικά: «Εν γίνεται να μας βάλει κάτω τη διαλεκτική ο φιλελεύθερος...»

    Σίγουρα ο “Φιλελεύθερος”, μια εφημερίδα της Δεξιάς και των καταστημένων (και με σαφείς αντιΑΚΕΛικούς προσανατολισμούς) δεν γράφει αυτά που γράφει για το ΑΚΕΛ και τις αποφάσεις του με σκοπό τον υγιή προβληματισμό των μελών και ψηφοφόρων του ΑΚΕΛ και τη βελτίωση των πολιτικών του Κόμματος, έστω και αν κάποια απ’ όσα γράφονται μπορεί να είναι και πονήματα αριστεριζόντων συντακτών. Όμως δεν είναι εμείς που με ακατανόητα λάθη, κτυπητές αδυναμίες και πράξεις ασυνέπειας που δίνουμε την ευκαιρίας σ’ όλους αυτούς να χορέψουν πάνω στη ράχη μας, να χύσουν το όξος και τη χολή τους για το ΑΚΕΛ και στο τέλος, με μια διαλεκτική πρωτόγνωρη, να μάς τη βγουν από αριστερά;
    Και εν κατακλείδι, γιατί η ηγεσία του Κόμματος, πριν προχωρήσει σε συγκεκριμένες κινήσεις με εν δυνάμει υποψηφίους, δεν έκανε συγκροτημένα (ίσως μέσα από διευρυμένες συνόδους των Επαρχιακών Επιτροπών του Κόμματος) μια πρώτη επαφή με τη βάση του Κόμματος «για να πιάσει τον παλμό της»;

    Ναθαναήλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' αυτά έχεις απόλυτο δίκιο. Έχω κι εγώ τες ίδιες απορίες...

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...