"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

1 Ιουλίου 2017

Ο λαός-πρόβλημα

Ως που να σας "ανανοποιήσουν" τζ εσάς τζαι να πνάσετε...
  • Θέλουμε φυσικά, διακαώς όπως θα έλεγαν και οι φιλολογίζοντες, να ακούσουμε καλά νέα από την Ελβετία.
  • Παρόλα αυτά, η εμπειρία τόσων δεκαετιών υποκριτικής αντιμετώπισης της λύσης-επανένωσης από τις εξουσίες σε Κύπρο, Ελλάδα και Τουρκία, για να μην αναφέρουμε και τους ΝΑΤΟϊκούς πατρόνους της υπόθεσης, δεν μας αφήνουν μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας.
  • Ψυχρά και μαθηματικά, η ειρήνη και η ομαλότητα στην Κύπρο έχουν δύο σταθερούς συμμάχους αλλά πάρα πολλούς και ισχυρότερους αντίπαλους και «ουδέτερους».
  • Στην Κύπρο, η μόνη σταθερή δύναμη που αντιλαμβάνεται και συνειδητοποιεί διαχρονικά την ωρολογιακή βόμβα της διαίρεσης είναι η δικοινοτική Αριστερά, θεσμική και εξωθεσμική.
  • Στο εξωτερικό, ο μοναδικός θεσμός που μας έχει στα υπόψη διαρκώς και προσπαθεί να θέσει τέρμα στην παρανομία και την έκρυθμη κατάσταση, είναι ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών.
  • Εκ καθήκοντος, ο ΟΗΕ δεν μας ξεχνά και συνεχίζει να αναλώνεται. Και θα πρέπει επιτέλους να αναλογιστούμε όλοι μας και με την πρέπουσα σοβαρότητα, που θα ήταν η Κύπρος και το Κυπριακό χωρίς την επιμονή του οργανισμού για μισό αιώνα τώρα, να φέρνει κοντά όλες τις πλευρές.
  • Αναπόφευκτά, οι πολιτικές του ΟΗΕ θα μπορούσαν να εκληφθούν ως ο «μέσος όρος ισχύος» ανάμεσα στις χώρες μέλη του. Η επιμονή αυτή λοιπόν, θα πρέπει να αποδοθεί κυρίως στις μεγάλες δυνάμεις που θεωρούν πως αυτό που έγινε στην Κύπρο είναι παράνομο, προβληματικό και πως χρίζει μιας πιο δίκαιης και βιώσιμης διευθέτησης.
  • Κάποιους τους βολεύει η παρούσα κατάσταση, κάποιοι την θεωρούν απαράδεκτη ενώ κάποιοι άλλοι θα μπορούσαν να την αποδεχτούν με μια σειρά διαφοροποιήσεων.
  • Η παρανομία στην Κύπρο ενοχλεί, όπως φαίνεται, περισσότερους από όσους βολεύονται με τη διαίρεση και τη στρατιωτικοποίηση, εξ ου και γίνονται ακόμα προσπάθειες. Είναι η Ρωσία και η Κίνα, η Ινδία και η Λατινική, είναι η ΕΕ που κουβαλά αυτή την ανωμαλία ξεγελασμένη ουσιαστικά από τους ε/κύπριους, είναι ακόμα και οι δημιουργοί του προβλήματος, οι αμερικανοΝΑΤΟϊκοί, οι Έλληνες και οι Τούρκοι που νιώθουν πως ήρθε η ώρα να επανεξετάσουν τα αποτελέσματα του πραξικοπήματος και της εισβολής του 74’.
  • Η εικόνα που αποκομίζω από την κατάσταση έτσι όπως εξελίχθηκε από το περασμένο Φθινόπωρο-Χειμώνα, είναι πως η νυν ε/κυπριακή διοίκηση και ευρύτερα η ε/κυπριακή άρχουσα τάξη, δεν είναι σε θέση, για να το θέσουμε με μετριοπάθεια και επιστημονική αβρότητα, να κάνουν τα βήματα και τις παραδοχές που χρειάζονται.
  • Πίσω από αυτή την αδυναμία βρίσκεται η ημιεπίσημη κυρίαρχη ιδεολογία του βαθέως ε/κυπριακού κράτους που θέλει την Κύπρο ελληνική-χριστιανική και τους τ/κύπριους ως μειονότητα. Αντίστοιχα φαινόμενα επισυμβαίνουν σίγουρα και στην τ/κυπριακή κοινότητα εδώ και δεκαετίες, με τη διαφορά πως την εκπροσώπησή της σ’ αυτή τη συγκυρία έχει αναλάβει ένας πολιτικός «εκτός πλαισίου».
  • Ο Αναστασιάδης όμως είναι εντός αυτού του εθνικού και εξουσιαστικού πλαισίου, όπως και το κόμμα του. Η εκ περιτροπής προεδρία-σταθμισμένη ψήφος είναι αδύνατο να παρουσιαστεί στην ευρύτερη «εθνικοφροσύνη» και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο, από ένα κόμμα που επαγγέλλεται τις ενωτικές του ρίζες και συναγωνίζεται με τους «ενδιάμεσους» και τους ακροδεξιούς στο ΕΛΑΜ και την Εκκλησία για την εκπροσώπησή τους.
  • Οι τούρκοι διπλωμάτες το έχουν αντιληφθεί αυτό πολύ καλά, όπως και όλος ο κόσμος άλλωστε, γι αυτό και διασύνδεουν πλέον το ζήτημα της ασφάλειας και των εγγυήσεων με την εφαρμογή της εκ περιτροπής, σύμφωνα με το Νίκο Μούδουρο και το «Ανατολικότερα».
  • Τους πατούν, με λίγα λόγια, εκεί που πονούν, για να τους εκθέσουν και να διαφύγουν του ναυαγίου αλώβητοι. Χρησιμοποιούν τις αδυναμίες τους και τις εμμονές τους, όπως κάνουν πάντα, για να εδραιώσουν τη θέση τους στην Κύπρο και να υιοθετούνται κάθε φορά και περισσότερα τετελεσμένα.
  • Για τον τρόπο παρουσίασης των διλημμάτων των συνομιλιών από τα καθεστωτικά ΜΜΕ και την κάλυψη που δίνουν στον Αναστασιάδη για τη ξεκάθαρη δειλία του να προχωρήσει αποφασιστικά, ότι και να πούμε θα ήταν μια επανάληψη. Το ψέμα, η λογοκρισία και η μετατόπιση είναι στην πρώτη γραμμή εδώ και καιρό.
  • Η εκτίμησή μου είναι πως ο ΟΗΕ δεν θα παραιτηθεί τόσο εύκολα και σίγουρα όχι πριν από τις επόμενες προεδρικές στην ε/κ κοινότητα. Γι αυτό και θεωρώ πως η Αριστερά πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτές τις εκλογές με στόχο να ανατρέψει το απορριπτικό κλίμα και να δώσει διέξοδο στις ευρύτερες δυνάμεις της επανένωσης, με ένα υπερκομματικό «υποψήφιο της λύσης».
  • Ελπίζοντας φυσικά, όπως έχω αναφέρει και σε μια προηγούμενη ανάρτηση, να μην χρησιμοποιηθεί ο Ιούλιος-Αύγουστος, «ως είθισται», για να δημιουργηθούν νέα αρνητικά τετελεσμένα που θα φορτωθούν στην ήδη παραφορτωμένη καμπούρα του Κυπριακού λαού-προβλήματος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...