"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

7 Ιουλίου 2017

Λυπηθείτε τον τόπο μας

Εγκλωβισμένοι...
  • Πρέπει να έκατσε η καρδιά πολλών στη θέση της σήμερα τα ξημερώματα. Ο Αντόνιο Γκουτιέρες σήμανε τη λήξη του αγώνα, παρά το ότι άφηνε προηγούμενα να εννοηθεί πως η διαδικασία είναι ανοικτού τέλους. Βλέπει, λέει, ανυπέρβλητες διαφορές στις θέσεις που κατατέθηκαν και δεν κατατέθηκαν.
  • Χαράς ευαγγέλια για όσους νυχτοξημερώνονται με την αγωνία μπας και λυθεί το κυπριακό. Είχαν αρχίσει από καιρό οι προληπτικές αντιδράσεις. Με αφορμή όμως την κατάθεση των τελευταίων προτάσεων Αναστασιάδη για εκ περιτροπής και κοινό ψηφοδέλτιο, τα πράγματα θα έμπαιναν σαφώς σε μια άλλη βάση αν και εφόσον είχαμε κάτι θετικό από την Ελβετία.
  • Παρόλα αυτά, η εμμονή της Άγκυρας στα στρατιωτικά ζητήματα «διέσωσε» για άλλη μια φορά τον «κυπριακό ελληνισμό», το ε/κυπριακό καθεστώς με άλλα λόγια που μπορεί πλέον να συνεχίζει απερίσπαστο το δρόμο του με την ελπίδα να καταρρεύσει επιτέλους ολοκληρωτικά το ομοσπονδιακό ζητούμενο.
  • Ο Αναστασιάδης άργησε κάποιους μήνες, αν όχι χρόνια, να υιοθετήσει και να καταθέσει προτάσεις που θα έκαναν πραγματικά τη διαφορά και θα έβαζαν την Τουρκία σε μειονεκτική θέση. Η Αριστερά τα έλεγε, όπως και για το θέμα της εμπλοκής της Ρωσίας και του Σ.Α. στη συζήτηση για τις εγγυήσεις, αλλά…
  • Τώρα, ελπίζουμε πως ο ΓΓ του ΟΗΕ και η διεθνής κοινότητα γενικά, έχουν εκτιμήσει την ορθή αλλά πολύ αργοπορημένη κίνηση Αναστασιάδη, συγκρατώντας τις όποιες τάσεις θα ήθελαν να κλείνει η ομοσπονδιακή φάση του Κυπριακού.
  • Το τελικό γενικό πλαίσιο των προτάσεων της ε/κυπριακής πλευράς, έτσι όπως αυτό έχει διαμορφωθεί κατά τα τελευταία 24ωρα, δεν μπορεί αντικειμενικά να θεωρηθεί ως αδιάλλακτη ή αρνητική προσέγγιση. Έγιναν σχεδόν όλα όσα χρειαζόταν να γίνουν στα εσωτερικά θέματα, για να υπάρχει ελπίδα για λύση. [υ.γ. Μαθαίνω τελικά πως οι προτάσεις της ε/κυπριακής πλευράς θεωρούνται ως μη γενόμενες σύμφωνα με δήλωση Αναστασιάδη στο τραπέζι των συνομιλιών, γεγονός που σαφώς θα έχει επιπτώσεις στη θεώρηση του ΟΗΕ για το τι έγινε και δεν έγινε]
  • Αν γίνονταν όλα αυτά νωρίτερα, από τον καιρό του Έρογλου ακόμα, η Τουρκία θα βρισκόταν στη θέση που βρέθηκε χθες και προχθές, αποκαλύπτοντας αρκετά πιο πριν την αδυναμία της να δει την Κύπρο με άλλο μάτι. Και τότε, ίσως να είχαμε και διαφορετικές αντιδράσεις από τη διεθνή κοινότητα, ιδιαίτερα μετά και τη διασάλευση των σχέσεών της με τους δυτικούς.
  • Η τακτική «εσωτερικής κατανάλωσης» Αναστασιάδη ήταν που άφηνε τόσο καιρό την Τουρκία στο απυρόβλητο, επιτρέποντάς της να το παίζει ευέλικτη και «δημιουργική». Ο Πρόεδρος έδειξε όλο αυτό το διάστημα να μην μπορεί να ξεφύγει από αυτά κι αυτούς που διαχρονικά δίνουν αφορμές και προκαλούν τις αιτιάσεις της Άγκυρας και των εθνικιστών στα κατεχόμενα - ή τη Βόρεια Κύπρο πλέον, σύμφωνα και με τις καταληκτικές δηλώσεις Γκουτιέρες.
  • Η Τουρκία έπαιζε, παίζει και θα συνεχίσει να παίζει επ’ άπειρον το «αππαρί» της, έχοντας μπροστά της πολιτικούς και πολιτικές που επενδύουν στον μαξιμαλισμό, το λαϊκισμό και τις φοβίες.
  • Το «τσιμέντωμα της λύσης» που με τόσο ειρωνεία χρησιμοποιούν κάποιοι για να πουν τα δικά τους, έγινε κατά τη διάρκεια των συνομιλιών Χριστόφια-Ταλάτ. Η βάση λύσης είναι εκεί από το 2010 και γίνεται σαφές πλέον πως Χριστόφιας δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει τότε για τους ίδιους περίπου λόγους που δεν φτάσαμε ψες σε κάποια κατάληξη.
  • Χάθηκε υπερπολύτιμος χρόνος, όπως και στην άλλη συναγερμική περίοδο 1993-2003, γιατί προείχαν άλλες, σημαντικότερες προτεραιότητες για το ε/κ καθεστώς. Αργά μπήκε στο νόημα ο Αναστασιάδης, όπως επίσης πολύ αργά θυμήθηκε κι ο «μέντοράς» του Γλαύκος Κληρίδης, πως καιγόμαστε για λύση.
  • Οι επαναλαμβανόμενες συμπτώσεις, φυσικά, παύουν από ένα σημείο και μετά να θεωρούνται συμπτώσεις. Αυτό είναι το DNA της ε/κυπριακή Δεξιάς και της κάθε Δεξιάς. Το βόλεμα προέχει των λαϊκών συμφερόντων και του μακρόπνοου σχεδιασμού.
  • Με εξαίρεση τη δικοινοτική Αριστερά και τον κόσμο της επανένωσης που συνεχίζει να ασφυκτιά ανάμεσα στους δύο εθνικισμούς και τις ξένες επιρροές, οι υπόλοιποι στο τρίγωνο Λευκωσίας-Άγκυρας-Αθήνας πρέπει να νιώθουν μάλλον ανακουφισμένοι από τις εξελίξεις.
  • Η μπάλα είναι πλέον στα πόδια του Αντόνιο Γκουτιέρες και των Ηνωμένων Εθνών. Με λίγη ευελιξία και διπλωματία εκ μέρους τους, είναι δυνατό να μπουν τα πράγματα ξανά στο σωστό δρόμο και να σμυκρινθούν οι διαφορές.
  • Υπερασπιζόμαστε την ομοσπονδιακή προοπτική της χώρας μας μέχρι τέλους. Όχι στη διχοτόμηση, όχι στον εθνικισμό, όχι στην εγκατάλειψη της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

2 σχόλια:

  1. Και ιδού η απόδειξη:

    "Η Τουρκία άθελά της σώζει (τουλάχιστον προσωρινά) την Kύπρο"

    http://www.sigmalive.com/news/opinions_sigmalive/442441/i-tourkia-athela-tis-sozei-toulaxiston-prosorina-tin-kypro

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε μου, από την λύπη πρέπει να περάσουμε στον θυμό. Εν ώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...