"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

20 Μαρτίου 2017

Πίσω στο ψέμα μας

Δαμέ εξεχάσαμεν εμείς, εννά θυμούνται οι ξένοι;
  • Είναι φανερό πως το ελληνοκυπριακό κατεστημένο δεν θέλει λύση και συνεταιρισμό με τους τουρκοκύπριους. Το παράθυρο του Γενάρη του 2017 ήταν πολύ πιο ανοιχτό από αυτό του Γενάρη του 2010, όταν η ΕΔΕΚ εγκατέλειπε την κυβέρνηση Χριστόφια επειδή προχωρούσε κάπως την υπόθεση ενώ το ΔΗΚΟ έμπαινε στη φάση του «εμφύλιου» που έφερε τελικά τον ξεκάθαρα απορριπτικό Νικόλα Παπαδόπουλο στο τιμόνι του κόμματος.
  • Το κλίμα τότε, αυτό που δημιούργησε ως παρενέργεια και το «νέο ελληνοκυπριακό» μου μπλογκ πριν από 7 χρόνια, ήταν παρόμοιο με αυτό που ζήσαμε την πρόσφατη περίοδο με την κορύφωση αυτής της φάσης των συνομιλιών. Της πλέον ελπιδοφόρας φάσης από το 74’ κατά τη γνώμη μου και που κατέληξε, εντέλει, με το πραξικοπηματικό κανονισμό της Βουλής για το ενωτικό δημοψήφισμα του 50’ και το πάγωμα των συνομιλιών. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα δηλαδή.
  • Αυτή τη φορά στο Προεδρικό δεν βρίσκεται ο «άβουλος», «άτολμος» και μικροπολιτικά σκεπτόμενος Χριστόφιας μετά από μόλις 15 μήνες συνομιλιών, αρχινημένες σχεδόν από το τίποτα. Στον «Πολίτη» δεν βρίσκεται ο Μακάριος Δρουσιώτης αλλά κάπου στις Βρυξέλλες μαζί με το Στυλιανίδη, ενώ ο Στροβολιώτης *δεν* βρίσκει πλέον τους κατάλληλους απαξιωτικούς, προσβλητικούς και ισοπεδωτικούς χαρακτηρισμούς για να περιγράψει τη στάση του Νίκου Αναστασιάδη και του Συναγερμού στο κυπριακό. Όλα κι όλα!
  • Έλεγα λοιπόν, πως είναι φανερό πια πως αυτοί που μας κυβερνούν με το νόμο και υπογείως δεν θέλουν λύση. Η ρωμιοσύνη του νησιού τελεί υπό την επήρεια των πλέον επικίνδυνων ιδεοληψιών, του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας. Κι ευθύνη φέρει πρώτιστα το κατεστημένο, οι δομές χειραγώγησης και αποπροσανατολισμού, η συρραφή της ιστορίας και η αποσπασματική της αφήγηση στα σχολεία και το δημόσιο λόγο.
Η λύση του κυπριακού προϋποθέτει πως οι δύο μεγάλες κοινότητες που ήρθαν σε σύγκρουση στο παρελθόν και τελικά αποφασίζουν πως μπορούν να μοιραστούν το νησί, θα μπουν παράλληλα και σε μια διαδικασία αυτοκριτικής και μεταμέλειας για τις ιδεοληψίες και τη βία του παρελθόντος.
  • Δυστυχώς, και είναι πραγματικά αποκαρδιωτικό, ο προσανατολισμός του δημόσιου διαλόγου και της πολιτικής ζωής κάθε άλλο παρά πείθει πως η ελληνοκυπριακή κοινότητα έχει αποδεχθεί με στέρεο τρόπο την πολιτική ισότητα των τουρκοκύπριων. Είμαστε εκπαιδευμένοι να θεωρούμε την Κύπρο ολότελα ελληνορθόδοξη και το τούρκικο στοιχείο μειονοτικό και άρα χωρίς δικαίωμα λόγου για την πορεία του τόπου.
  • Αν κάτι σημαίνει το «ενωτικό δημοψήφισμα» και η συνεχιζόμενη προβολή του Γρίβα και του ενωτικού αγώνα από τα γνωστά κέντρα εξουσίας, είναι πως οι ελληνοκύπριοι και δη οι εθνικόφρονες έχουν την κυριότητα του νησιού και όλη την κρυφή και φανερή εξουσία.
  • Όπως γίνεται εδώ και κάποιες δεκαετίες απόλυτα εμφανές, κάποιοι προτιμούν να εξασκούν την εξουσία τους σε μια μικρότερη Κύπρο, προκειμένου να μπουν σε διαδικασίες που να ξεπερνούν τα ιδεολογήματα του παρελθόντος.
  • Κι εδώ είναι ακριβώς που η Αριστερά, σταδιακά και ίσως καθυστερημένα θα πουν πολλοί, διαχωρίζει τη θέση της και βρίσκεται σήμερα να αμφισβητεί αρκετά από όσα συνθέτουν την ελληνοκυπριακή εθνική αφήγηση. Προσωπικά, τα αμφισβητώ πλέον όλα! 

15 Μαρτίου 2017

Λύσην τωρά! Çözüm Şimdi! Solution now! [Κύπριοι Μπλόγκερ - Dayanışma]

Λύσην τωρά! Çözüm Şimdi! Solution now!
  1. Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Αρμένηες, Μαρωνίτες, ξένοι τζ̆αι ντόπιοι, που κατοικούμεν τζ̆αι αγαπούμεν τούτον τον τόπον, δηλώννουμεν ότι δεν θέλουμεν να ενωθεί με κανέναν κράτος, ούτε να μείνει μoιρασμένος. Καλούμεν τα ελληνοκυπριακά τζ̆αι τουρκοκυπριακά πολιτικά κόμματα που στηρίζουν την λύση να αναλάβουν πρωτοβουλίες για να το κάμουν γνωστόν τζ̆αι ξεκάθαρον προς τους ξένους τζ̆αι προς τους Κυπραίους ούλλους, ότι τούτον εν η πεποίθηση αλλά τζ̆αι ο στρατηγικός στόχος της πλειοψηφίας του λαού. Είναι η κυριόττερη σύγκλιση για την ασφάλειαν που χρειαζούμαστιν σήμμερα για να ξεπεραστεί το αδιέξοδον, να γνωρίζει τζ̆αι να εμπιστεύεται η μια κοινότητα τους πραγματικούς στόχους της άλλης. Καλούμεν τες πολιτικές δυνάμεις να στηρίξουν την προσπάθειαν των ηγετών για λύσην, δείχνοντας τους έμπρακτα το πολιτικόν υπόβαθρον πάνω στο οποίον θα χτιστεί η ομοσπονδία.
  2. Εμάς που υπογράφουμεν την δήλωσην τούτην, δεν επηρεάζεται η σκέψη μας που γόητρα παλιών πολέμων. Δρούμεν μαζίν ορθολογικά για την ειρήνην τζ̆αι το κοινόν μας μέλλον. Καλούμεν τους ηγέτες να απελευθερωθούν που τα όποια γόητρα τζ̆αι να επικεντρωθούν στην δουλειάν να ξεπεραστούν οι δυσκολίες. Καλούμεν τους να σταματήσουν να σπαταλούν ενέργειαν να ρίξει ο ένας τον άλλον που το γόητρον του τζ̆αι να χάννουν τον χρόνον ποιού εν τα φταισίματα, Ο κόσμος χρειάζεται να του δείξουν στην πράξην πως θα λειτουργήσει αρμονικά η αυριανή μας ομοσπονδία.
  3. Εμείς μελετούμεν τα γεγονότα για να δημιουργήσουμεν άποψην για το παρελθόν τζ̆αι να εμπνευστούμεν για έναν όμορφον τζ̆αι ειρηνικόν μέλλον. Οι ηγέτες να καλέσουν τους θεσμούς παιδείας των θκυ̮ο κοινοτήτων  να δηλώσουν ότι εν προσηλωμένοι σε μιαν εκπαίδευσην που σέβεται την ιστορίαν σαν επιστήμην τζ̆αι όχι πολιτικόν εργαλείον,  τζ̆αι που σέβεται τους μαθητές σαν αθρώπους ελεύθερους, να έχουν δικήν τους κρίσην για τα γενονότα.
  4. Καλούμεν τα κόμματα που λαλούν ότι θέλουν λύσην να δηλώσουν ότι απέχουν που οποιανδήποτε προεκλογικήν δραστηριότηταν μέχρι τζ̆αι 4 μήνες πριν τες εκλογές για να δώσουν χώρον τζ̆αι χρόνον στους ηγέτες να καταλήξει η τρέχουσα προσπάθεια τους, ή να προχωρήσει σε σημείον μη επιστροφής, έτσι που να την συνεχίσει όποιος τζ̆αι να εκλεγεί αν δεν προλάβουν. Καλούμεν τους ηγέτες να προσηλωθούν πάνω στα σημαντικά προβλήματα για να έχουμεν σύντομα τες τελικές συγκλίσεις που θα ορίσουν την λύσην. Επιθυμούμεν οι επόμενες εκλογές να είναι ομοσπονδιακές τζ̆αι να ψηφίσουμεν ούλλοι οι Κυπραίοι τους άρχοντες πον να εφαρμόσουν την λύσην τζ̆αι θα θεμελιώσουν την ομοσπονδιακήν ειρήνην στον τόπον.
  5. Προσκαλούμεν τα κόμματα, τες οργανώσεις, τους ενεργούς πολίτες να αναλάβουν πρωτοβουλίες ενημέρωσης του λαού. Όπως φτάννουμεν στα δύσκολα με το θέμαν της ασφάλειας, να οργανωθούν δικοινοτικές συγκεντρώσεις όπου ΤΚ πολιτικοί της λύσης να εκθέσουν στο ελληνοκυπριακόν ακροατήριον την αντίληψην τζ̆αι τους φόβους των ΤΚ για την ασφάλειαν τζ̆αι  ΕΚ πολιτικοί της λύσης, να εξηγήσουν σε τουρκοκυπριακά ακροατήρια την αντίληψην τζ̆αι τους φόβους των ΕΚ. Καλούμεν πρωτοποριακές οργανώσεις της κοινωνίας, πολιτιστικές οργανώσεις, συνδέσμους καλιτεχνών, επαγγελματιών, να τολμήσουν να κάμουν το βήμαν για την πιο ειρηνικήν ένωσην, δημιουργώντας δικοινοτικές ομοσπονδίες, διόντας στες οργανώσεις τζ̆αινούρκαν δυνάμικήν απευθυνόμενοι σε ούλλους τους Κυπραίους.
  6. Η σημμερινή κρίση δείχνει ότι τα αδιέξοδα μας στην Κύπρον δεν μπορούν να ξεπεραστούν ούτε με επιβολήν της άποψης μιας αριθμητικής πλειοψηφίας που μιαν κοινότηταν πα στην άλλην, ούτε με το βέτο μιας μειοψηφίας που μπλοκκάρει, ούτε με την προσφυγήν στην βίαν από τρίτα κράτη που διαθέτουν στρατιωτικήν ισχύν, ούτε με τον αποκλεισμόν ή με αποχώρησην της μιας κοινότητας που τες πολιτικές αποφάσεις. Καλούμεν τους ηγέτες να γινούν πιο σοφοί τζ̆αι πολιτικά πιο δυνατοί που τα διδάγματα της κρίσης.

Çözüm ŞimdiΛύσην τωρά!  Solution now!
  1. Kıbrıslı Rumlar, Kıbrıslı Türkler, Kıbrıslı Ermeniler ve Kıbrıslı Maronitler, yabancılar ve bu topraklarda yaşamayı seven yerliler olarak bizler, başka herhangi bir devletle birleşmek ya da bölünmüş bir şekilde yaşamak istemiyoruz. Çözümü destekleyen Kıbrıslı Rum ve Kıbrıslı Türk siyasi partilerine inisiyatif almaları ve Kıbrıs’ta ya da dışında yaşayan herkesi bunun halkın çoğunluğunun stratejik amacı olduğu noktasında bilgilendirmelerini istiyoruz. Günümüz çıkmazını aşmamızın tek yolu her iki toplumun da birbirlerinin gerçek hedeflerini bilmeleri ve güvenmelerinden gelir. Siyasi güçleri liderlerin, Federasyonun inşa edileceği siyasi bağlamda gerçek ve belirgin bir yol çizerek çözüme ulaşma çabalarının yanında durmaya çağırıyoruz.
  2. İmzası bulunan bizler, düşüncelerimizin eski savaşlarından etkilenmesine izin vermiyoruz. Birlikte ve mantıklı bir şekilde barış ve ortak geleceği hedefliyoruz. Liderleri, gururlarını bir kenara bırakıp halihazırda bulunan zorlukları aşmaları için gerekli çözümlere odaklanmaya çağırıyoruz. Birbirlerini aşağılamaya ve suçlamaya enerji harcamamalarını talep ediyoruz. Halk, liderlerden gelecekteki federasyonun nasıl çalışacağını göstermesini istiyor.
  3. Tarihin gerçeklerini öğrenerek geçmişe dair bakış açıları yaratmak ve birlikte güzel ve barışçıl bir gelecek kurmak istiyoruz. Liderler her iki toplumun eğitim kurumlarına seslenip, temel eğitim prensiplerini örnek alarak, tarihi bir siyasi bir araç olarak değil, bir bilim dalı olarak görmelerini ve öğrencilere kendi yargılarını şekillendirebilecek özgür bireyler olarak saygı göstermeleri gerektiğini belirtmelidir.
  4. Kendilerini çözüm yanlısı ilan eden partilere, liderlere şu anki çabalarını tamamlamak için bolca zaman verme, ya da geri dönülmeycek noktayı aşmak için yeterli zaman yoksa, çabaların bir sonraki seçilen kişi tarafından devam etmesini sağlamak için seçimlerden 4 ay öncesine kadar hiçbir seçim hareketinde bulunmaması için sesleniyoruz. İki liderin, sorunun zorlu noktalarına odaklanmasını  ve çözümün şeklini belirleyecek olan son noktaya ulaşmasını istiyoruz. Bir sonraki seçimin, tüm Kıbrıslıların çözümü tamamlayacak ve adadaki federal barışı sağlamlaştıracak lidere oy vereceği, federal bir seçim olmasını istiyoruz.
  5. Siyasi partilere, örgütlere ve sivil topluma insanları bilgilendirme insiyatifini almaları için sesleniyoruz. Şu anda güvenlik etrafında dönen zorlu problemlerde olduğumuzdan, Kıbrıslı Türklerin çözüm yanlısı siyasetçilerinin Kıbrıslı Rumlara korku ve görüşlerini aktaracağı ve Kıbrıslı Rum çözüm yanlısı siyasetçilerin Kıbrıslı Türklere korku ve görüşlerini anlatacağı iki toplumlu toplantılar olmalıdır. İlerici sivil toplum örgütlerine, kültür gruplarına, sanatçılara ve derneklere, cesaret edip barışçıl birleşme için önemli adımlar atmaları, iki toplumlu federasyonlar yaratarak organizasyonlarına bütün Kıbrıs’a hitap eden yeni bir dinamik getirmeleri için sesleniyoruz.
  6. Günümüzdeki kriz bize Kıbrıs’taki çıkmazın ne çoğunluğun fikrini tüm topluma kabul ettirmesi, ne azınlığın vetoyla karar vermeyi bloke etmesi, ne üçüncü ülkelerin askeri gücü, ne de diğer toplumu karar alma mekanizmasından atarak ya da birleşik kurumlardan çekilerek çözülemeyeceğini gösteriyor. Liderlerimize, siyasi olarak daha da güçlenmek için, akıllıca hareket etmeleri ve bu krizden bişeyler öğrenmeleri için sesleniyoruz.
Solution now! Çözüm Şimdi! Λύσην τωρά!
  1. We Greek Cypriots, Turkish Cypriots, Armenian Cypriots and Maronite Cypriots, foreigners and locals living and loving this land, state that we don't want it to be unified with any other state or remain divided. We call upon Greek Cypriot and Turkish Cypriot political parties that support a solution to take the initiative to inform everyone abroad and in Cyprus that this is the belief and the strategic purpose of the people's majority. The main convergence necessary to overcome the impasse today is for each community to know and to trust the real aims of the other. We call upon the political forces to stand by the leaders' effort to achieve a solution by manifesting in a real and specific way the political context within which the federation will be built.
  2. We the undersigned will not allow our thoughts to be influenced by the glamor of old battles. We act together and rationally aiming for peace and a common future. We call upon the leaders to let go of pride and focus on the work that needs to be done to overcome the existing difficulties. We call upon them to stop wasting energy trying to humiliate each other and blaming each other. The people need to see the leaders actively demonstrate how our future federation can function.
  3. We study the facts of history in order to formulate our perspectives about the past and get inspired towards building a beautiful and peaceful future. The leaders should call upon the educational institutions of the two communities to state that they are intent on applying educational principles that respect history as a science and not as a political tool, with respect to students as free humans with their own judgment.
  4. We call on the political parties that consider themselves to be pro-solution to declare that they will abstain from any electioneering activity for up to 4 months before the elections, in order to give the leaders ample time to conclude their current effort, or if there's not enough time to get past the point of no return, so that the effort can be continued by whoever is elected. We call on the two leaders to focus on the outstanding issues of the problem so that we can soon arrive at the final convergences that will define the shape of the solution. We desire the next elections to be federal so that all Cypriots can vote for the leaders who will implement the solution and will cement federal peace on the island.
  5. We call on political parties, organizations and civil society to take the initiative of informing the people. Aw we move in the difficult issues around security, there should be bicommunal gatherings where Turkish Cypriot pro-solution politicians will explain their fears and perspective to a Greek Cypriot audience and Greek Cypriot pro-solution politicians will explain to a Turkish Cypriot audience their fears and perspective. We call on progressive civil society organizations, cultural groups, artist and professional associations to dare and take the crucial steps towards peaceful reunification, by creating bicommunal federations, giving their organizations a new dynamic by addressing all Cypriots.
  6. The present crisis shows that the impasse in Cyprus can be overcome neither by imposing the opinion of the majority of one community over the other, nor by a minority veto blocking decision-making, nor by resorting to the military strength of third countries, nor by ruling out the other community from decision-making or walking out from joint institutions. We call on our leaders to become wiser and learn from this crisis, so as to emerge politically stronger. 

3 Μαρτίου 2017

Ένωσις αντί επανένωσης: Εθνικιστικές εξάρσεις δίνουν αφορμές για πάγωμα των συνομιλιών


Του Στέλιου Στυλιανού για τον Εργατικό Αγώνα, 22/2/2017
  • Στον τελευταίο σχολιασμό της κυπριακής επικαιρότητας από τις στήλες του Εργατικού Αγώνα, είχαμε καταλήξει με την επισήμανση πως «στην Κύπρο όλο και περισσότεροι προοδευτικοί κύκλοι πιστεύουν πως είναι η ώρα για κορύφωση της δράσης» για λύση του Κυπριακού, αλλά και πως «την ίδια ετοιμότητα για ένα τελικό ξεκαθάρισμα φαίνεται να επιδεικνύει και το αντίπαλο δέος», το εθνικιστικό κατεστημένο του τόπου.
  • Τα μη αρνητικά νέα από τις συνομιλίες και τη διεθνή διάσκεψη της Γενεύης στις αρχές Γενάρη, φαίνεται πως σήμαναν για το απορριπτικό στρατόπεδο κάποιου είδους συναγερμό ενάντια στην προοπτική συμφωνίας μέσα στους επόμενους μήνες. Σε καμιά περίπτωση δεν επαληθεύτηκε στην Ελβετία το σενάριο υποβάθμισης της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναβάθμισης της «ΤΔΒΚ» ή της «παρθενογένεσης» ενός νέου κράτους που δεν θα αποτελεί συνέχεια της αναγνωρισμένης οντότητας του 1960, ένα σενάριο που τα κόμματα που αντιτίθενται στην ομοσπονδιακή επανένωση του νησιού προέβαλλαν ως το κύριό τους επιχείρημα.   
  • Οι ήδη συμφωνημένες πρόνοιες για σταθερή πληθυσμιακή αναλογία 4 προς 1 υπέρ της ε/κ κοινότητας και για εφαρμογή των βασικών ελευθεριών όλων των κατοίκων σε ολόκληρη την επικράτεια, σε συνδυασμό με την κατοχύρωση της μίας ιθαγένειας, μιας διεθνούς εκπροσώπησης και άλλων θετικών συγκλίσεων μεταξύ των διαπραγματευτικών ομάδων, δεν αφήνουν στην πλατφόρμα των αντιομοσπονδιακών κομμάτων και πολλά περιθώρια αρνητικής προπαγάνδας ενάντια στα μέχρι τώρα βασικά αποτελέσματα των συνομιλιών.
  • Ως εκ τούτου, οι τελευταίες τέσσερις εβδομάδες στην Κύπρο χαρακτηρίστηκαν από την  επιστροφή του δημόσιου λόγου και των τηλεοπτικών θεαμάτων στον πυρήνα του εσωτερικού κοινοτικού μας ζητήματος, που δεν είναι άλλος από τον αλυτρωτισμό που διαπερνά όλο το φάσμα του πολιτικοκοινωνικού γίγνεσθαι για δεκαετίες μέσω της κυρίαρχης ιδεολογίας. Σύμφωνα με το εθνικό αφήγημα η Κύπρος είναι ελληνική και ως εκ τούτου, αν είναι να γίνει κάποιος συμβιβασμός θα πρέπει να είναι προς την κατεύθυνση της διαιώνισης της παρούσας κατάστασης, «με ένα κράτος ελληνικό, ας είναι και μισό» και το υπόλοιπο υπό παράνομη κατοχή.
  • Το γεγονός είναι πως το σύνολο σχεδόν των μεγάλων ιδιωτικών συγκροτημάτων μαζικής ενημέρωσης, οι πλείστες εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας, το δημόσιο ΡΙΚ, η επίσημη εκκλησία και όλα τα μικροαστικά κόμματα, τάσσονται συγκεκαλυμμένα ή φανερά κατά της οποιασδήποτε προόδου στο Κυπριακό στη συμφωνημένη βάση. Αυτά τα δεδομένα, με οποιοδήποτε φακό κι αν αναλυθούν, καταδεικνύουν πως η άρχουσα τάξη γέρνει προς τη διαιώνιση του status quo, προκειμένου να διατηρηθεί ο ελληνοχριστιανικός χαραχτήρας του τόπου τουλάχιστον στο νότιο μέρος του. Κάτι τέτοιο θα διασφάλιζε επ’ αόριστο και τη συνέχιση της δικής τους εκμεταλλευτικής σχέσης πάνω στο «ποίμνιο», ανεξάρτητα από τις γεωπολιτικές επιπτώσεις. Ποτέ άλλωστε η κατάσταση του λαού δεν ήταν το άμεσο κριτήριο στα σχέδια του υπερσυντηρητικού, βαθειά ρατσιστικού και αντικομουνιστικού κατεστημένου του νησιού.  
  • Δυστυχώς, η ρητορική αυτού του χώρου έχει επηρεάσει τμήματα της ελληνικής Αριστεράς και το ίδιο το ΚΚΕ, που με μια στρεβλή και στατική αντιιμπεριαλιστική ανάλυση καταλήγει στα συνθήματα και την επιχειρηματολογία των πλέον ακραίων κύκλων στην Κύπρο που μιλούν για επιστροφή στο ενιαίο κράτος, προεξοφλώντας πως οποιαδήποτε άλλη λύση θα είναι ετεροβαρής και προβληματική εκ γενετής.          
Ακροδεξιός-εθνικιστικός αναβρασμός ενάντια στην προοπτική συμφωνίας
  • Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο στη δημόσια σφαίρα της ελληνοκυπριακής κοινότητας από τη Γενεύη και μετά, ήταν η ευθεία αμφισβήτηση του κυβερνώντος Δημοκρατικού Συναγερμού για το ηθικό και πολιτικό του δικαίωμα να διατείνεται πως εκπροσωπεί την «εθνικοφροσύνη». Τα αντιπολιτευόμενα κόμματα του «εθνικού τόξου», όλα δηλαδή εκτός ΑΚΕΛ και με την εμφανή στήριξη της Αρχιεπισκοπής Κύπρου, εγκαλούν μόνιμα το Νίκο Αναστασιάδη και το ΔΗΣΥ για εγκατάλειψη των ιδανικών της εθνικοφροσύνης επειδή συνεχίζει τις διαπραγματεύσεις για ένα δικοινοτικό συνεταιρισμό. Η αντίδραση των κυβερνητικών κύκλων είναι σταθερά η «μία από τα ίδια» επιβεβαίωση πως η μεγάλη δεξιά παράταξη συνεχίζει να είναι ο εκφραστής των «εθνικών ιδεωδών» και των παραδόσεων του ενωτικού ένοπλου, κατά βάση αντικομουνιστικού και αντιτουρκοκυπριακού σύμφωνα με την ανεξάρτητη ιστορική μελέτη, αγώνα.
  • Ως επιστέγασμα του ακροδεξιού και εθνικιστικού αναβρασμού, η πολιτική συμμαχία που σχηματίστηκε από όλα τα μικρότερα κόμματα της Βουλής ενάντια στην προοπτική επίλυσης του Κυπριακού δεν δίστασε στις 10 Φεβρουαρίου να υπερψηφίσει πρόταση νόμου του ΕΛΑΜ, θυγατρικού κόμματος της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο, για ιδιαίτερο εορτασμό στα σχολεία της επετείου του ενωτικού δημοψηφίσματος του 1950. Στον επίμαχο κανονισμό που ανατρέπει το μέχρι τώρα καλό κλίμα στις συνομιλίες, οι βουλευτές του Δημοκρατικού Συναγερμού ψήφησαν αποχή, με αποτέλεσμα να επικρατήσει με 19 ψήφους απέναντι στις 16 του ΑΚΕΛ. Το κόμμα της Αριστεράς ήταν το μόνο που επεσήμανε τους κινδύνους,  αναλαμβάνοντας άμεσα πρωτοβουλίες εκτόνωσης προς την τ/κ πλευρά.
  • Η αποχή του ΔΗΣΥ στη συγκεκριμένη ψηφοφορία δείχνει και τα όρια της συντηρητικής παράταξης σε σχέση με το πώς φαντάζεται ή οραματίζεται την επόμενη μέρα. Δείχνουν να μην έχουν το σθένος να γυρίσουν σελίδα, να  έχουν μείνει μετέωροι ανάμεσα στο εθνικιστικό χθες και τις ανάγκες σήμερα και αύριο, υποκύπτοντας στις πιέσεις των διχοτομικών κύκλων και αποφεύγοντας τις ρήξεις που χρειάζονται. Το γεγονός αυτό προκάλεσε, όπως ήταν αναμενόμενο, αλυσιδωτές αντιδράσεις ανάμεσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, τις δομές στα κατεχόμενα και την Άγκυρα που βρήκαν την ευκαιρία, πατώντας όπως πάντα στις ελληνοκυπριακές εθνικιστικές εξάρσεις του κατεστημένου, να δακτυλοδείξουν την ε/κ πλευρά ως την ιστορικά υπεύθυνη για την κατάσταση στο νησί.
  • Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, σε μια πρώτη και μάλλον αυθόρμητη αντίδραση στον αναβρασμό που δημιουργήθηκε στην τ/κ κοινότητα επιδρόντας καίρια στις τοποθετήσεις του Μουσταφά Ακιντζί, συνέκρινε την υπόθεση του ενωτικού δημοψηφίσματος και γενικότερα του ενωτικού αγώνα με την τούρκικη εισβολή και κατοχή, επισημαίνοντας πως παρόλη την πικρία μας δεν εγείραμε ποτέ στους συνομιλητές μας θέμα για τους ετήσιους εορτασμούς στα κατεχόμενα για την εισβολή ή την ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Χωρίς μάλλον να το έχει καταλάβει, με την επισήμανσή του αυτή ο Νίκος Αναστασιάδης παραδέχτηκε πως ο αγώνας των ελληνοκυπρίων για ένωση με την Ελλάδα και ιδιαίτερα αυτός που συνεχίστηκε με παρακρατική δράση μετά την ανεξαρτησία του 1960, έχει δυναμιτίσει την κατάσταση με την ανάλογη τουλάχιστον ισχύ που το έχει κάνει η τούρκικη εισβολή και η συνεχιζόμενη διαίρεση του νησιού.
  • Η ζωή απέδειξε πως η επιμονή των ελληνόφωνων κυπρίων για ένωση δεν εξυπηρέτησε το λαό και τον τόπο συνολικά. Απομάκρυνε τις δύο μεγάλες κοινότητες και επέτρεψε την εμπλοκή της Ελλάδας, της Τουρκία και μιας σειράς άλλων παραγόντων σε μια διελκυστίνδα που κατέληξε στην εισβολή και τη διχοτόμηση. Η Αριστερά έχει τις δικές της ευθύνες για τις κακοτοπιές του ενωτικού ζητήματος. Το ΑΚΕΛ, σε συνεννόηση με το ΚΚΕ, υιοθέτησε από το 1948 και μετά την πολιτική της ένωσης με την Ελλάδα ως τον πιο ενδεδειγμένο δρόμο για απελευθέρωση, μη εκτιμώντας ολοκληρωμένα τις ιδιαίτερες ανάγκες ή και ελπίζοντας πως αυτή θα πραγματοποιηθεί σε σοσιαλιστικές συνθήκες. Η Κύπρος πείθει σήμερα, παρά τις τρικλοποδιές που της έβαλαν οι «μητέρες πατρίδες» και λοιποί «εγγυητές», πως μπορούσε να προοδεύσει ανεξάρτητη και αυτόφωτη. Ήταν αναγκαία μια πάλη όλων των Κυπρίων, μια πολιτική δικοινοτική λαϊκή πάλη για ανεξαρτησία και τη δημιουργία ενός σύγχρονου δημοκρατικού κράτους που θα απέδιδε σε όλους την ελευθερία και την πολιτική τους ισότητα.
  • Ο εθνικισμός και ο μαξιμαλισμός δεν μας βγήκαν σε καλό. Το ΝΑΤΟ και η Τουρκία χρησιμοποίησαν κατά κόρον τον ελληνοκυπριακό εθνικισμό για να προωθήσουν τους σχεδιασμούς τους. Ο ένοπλος αγώνας της ΕΟΚΑ, η συνέχιση του ενωτικού κινήματος μέσα από τις δομές του παρακράτους και της Εθνικής Φρουράς με κατάληξη την ΕΟΚΑ Β’ και το πραξικόπημα, δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία σε καμιά σύγχρονη πολιτική και ιστορική ανάλυση πως συνέβαλαν τα μέγιστα στην επιδείνωση της κατάστασης στην Κύπρο. Ακόμα και σήμερα, η δυσπιστία ανάμεσα στους τουρκοκύπριους αλλά και τη διεθνή κοινότητα για τις προθέσεις των ελληνοκυπρίων μετά τη λύση, οφείλεται ακριβώς στον εθνικιστικό βραχνά που εκδηλώνεται ιδιαίτερα σε περιόδους κορύφωσης των συνομιλιών και που οδηγεί εντέλει σε ασφυξία κάθε θετική προοπτική.
  • Αναστασιάδης και Συναγερμός οφείλουν να πάρουν κάποιες σοβαρές αποφάσεις σύντομα. Η ανοχή στην εθνικιστική στροφή που παρατηρείται με αιτία τις εξελίξεις στο Κυπριακό, δείχνει πως μάλλον γίνονται σκέψεις για τρενάρισμα της διαδικασίας μετά τις Προεδρικές του Φεβρουαρίου του 2018. Σε τέτοια περίπτωση, με δεδομένες τις αρνητικές συνθήκες στο εσωτερικό μέτωπο καθώς και στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο να επικρατήσει στη διεθνή διπλωματία η αίσθηση πως οι ελληνοκύπριοι δεν είναι έτοιμοι για μεγάλα πράγματα. Και τότε ο λόγος θα ανήκει αποκλειστικά στον Ερντογάν και τους διχοτομικούς κύκλους στα κατεχόμενα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...